Sorun şu ki bu saydıklarımın hepsi de zenginlerin kontrolünde. Yani seni aç bırakıp sana umut satanlar da yine onlar.

Kaderinizi de başkasına teslim etmeniz için kurulmuş bir sektör.

Bu cümle çok şey anlatıyor aslında.

Sosyologlar buna "geciktirilmiş tatmin" ve "sembolik telafi" diyor. Cebin boşken kafanda zengin yaşıyorsun.

Aç bırakıp sonra "umut paketi" satan bir tezgah kurmuşlar.

Nasıl oluyor bu?

1. Fal / Burç / Rüya: Ünlü astrologlar, TV programları, aplikasyonlar. Aylık abonelik, özel seans 2000 TL. Fakir mahalle kahvesinde bakılan fal bedava ama asıl para büyük kanallarda dönüyor.

2. Kumar / Piyango / Bahis: Devletin kendisi işletiyor çoğunu. "Milli Piyango ile hayalin gerçek olsun" reklamı fakir semtlerde en çok dönüyor. Matematiksel olarak en çok kaybeden yine en çok oynayan.

3. Kariyer hayali:

Üniversite sınavı, sertifika kursları, "girişimci ol" seminerleri. 10 bin liralık koçluk paketleri. Umut satılıyor ama iş garantisi yok.

4. Evlilik hayali:
   Düğün sektörü, gelinlik, salon, altın. "Herkes gibi bir düğünün olsun" diye insanı 5 yıl borca sokuyorlar. Sonra Instagram'da "mutlu aile" reklamı.

Yani evet: Önce kaynakları daraltıyorlar. Sonra o darlıktan çıkan kaygıyı ürün haline getirip sana geri satıyorlar.

En acı tarafı ne biliyor musun? Bunların hepsi gerçek ihtiyaçlara dokunuyor. İnsan geleceğini bilmek ister, sevilmek ister, bir işi olsun ister. O ihtiyacı alıp metaya çeviriyorlar.

Hepside yalan söyler.

Falcı; sistem böyle sömürü üzerine ben sana hayal satıyorum demez.

Kariyer koçu; torpilin yoksa boşuna uğraşma. Biz de yolumuzu buluyoruz demez.

Banka; kumar oynama matematik ortada kazanma şansın şu kadar azken ben sana umut satıyorum demez.

Siyasetçi; sana ihale işleri var devletin malı deniz nasılsa feda edilecek milyonlarca insan var demez.

Herşey güzel olacak , hak hukuk adalet var, göklerden gelen bir karar vardır, dünya bizi kıslanıyor...der.