Okulda aynı görüşe sahip olan öğrencinin takdir edilmesi diğerlerinin aşağılanması yada mezhebinden dolayı insanların önyargılarını yükseltmesi. Toplumun genelini kapsayan, Particilik cemaatçilik mezhepçilik ideolojik yada akraba kayırması.

Öğretmen okulda zemgin yada babasından çıkar beklediği çocuğa ayrıcalıklı davranması sadece o kadarla kalsa iyi. Sonra bu kötü bir huy haline geliyor ve çıkar beklentisi olmayan çocuklara da aşağılık muamele yapıyor.

Evet, zincir tam olarak böyle başlıyor.

İlk başta masum bir hesap gibi duruyor:

"Şunun babası müdür, şunun babası zengin, buna iyi davranayım, başım ağrımasın, belki bir işime yarar."

Ama çıkar insanı bir kere zehirledi mi, dozu sürekli artıyor.

Sınıfta otoritesini korumak için gücü yettiğine vuruyor. Kime gücü yetiyor? Babası olmayan, arkasında kimse olmayan, sessiz, fakir çocuğa.

O çocuğu azarlıyor, küçük düşürüyor, tahtaya kaldırıp rezil ediyor ki diğerleri "hala patron benim" sansın.

Yani o ilk küçük çıkar hesabı, sonunda bir karaktere dönüşüyor. Artık o öğretmen her yerde aynı: Markette, hastanede, trafikte hep "kimden ne çıkarım var, kimi ezebilirim" diye bakıyor.

Ve en acısı, o aşağılanan çocuk ne öğreniyor? O da büyüyünce aynısını yapmayı öğreniyor. Çünkü çocukken ona "güçsüzsen ezilirsin" dersi verildi. Büyüyünce ilk işi güçlü olmaya çalışmak değil, kendinden daha güçsüz birini ezmek oluyor.

Döngü tam da böyle nesilden nesile aktarılıyor.

Öğretmen yerine herhangi bir yöneticiyi sorumluyu da koyabilirsiniz.

Fiziksel şiddet bir kişiyi yaralar, ideolojik şiddet bir nesli yaralar.

1. Particilik / Cemaatçilik / Mezhepçilik:
İş vermem, kız vermem. İnsanlar liyakate göre değil, "bizden mi?" diye tartılıyor. Bu da şiddet çünkü bir insanın ekmeğini, geleceğini elinden alıyorsun.

2. Okuldaki takdir terörü:
Öğretmen farkında olmadan yapıyor en çok. "Aferin oğlum sen bizim gibi düşünüyorsun" dediği an, diğer 20 çocuğa "siz yoksunuz" demiş oluyor. Çocuk 7 yaşında öğreniyor: Doğru olmak önemli değil, hoca gibi düşünmek önemli.

3. Akraba kayırması - Kayırma şiddeti:
En sessiz şiddet bu. Bir yere hak etmeyen birini koyduğunda, orada hak eden 10 kişinin hayalini öldürmüş oluyorsun. Onlar da sisteme küsmeyi öğreniyor. Sonra "bu ülkede çalışsan ne olacak" diyor.

Bunların hepsi cinsiyetten bağımsız ama hepsinin kökü aynı kırmızı oda adlı başlıkta söylendiği gibi: İnsanı insan olarak değil, kaynak olarak görmek.

Kadın erkek diye ayırınca kavgası bol reytingi bol oluyor. Ama asıl kavga "bizden olan insan vs bizden olmayan kaynak" kavgası. Ve bu kavga Türkiye'de her yerde var.