Obur

[Yapma Kafa]

Obur

Türk mitolojisinde ve halk hikayelerinde adı üstünde: yiyip içmeyi hiç bırakmayan dev, canavar.

Obur kimdir?

• Görünüş: Kocaman, hantal, kıllı bir dev. Karnı davul gibi şiş. Ağzı kulaklarına kadar. Tek derdi yemek.

• Karakter: Açgözlü, kurnaz ama genelde aptal. Güçlüdür ama kahramanlar onu zekasıyla alt eder.

• Yaşadığı yer: Dağ başları, mağaralar, ıssız ormanlar. Sürülerin peşinden gider.

Ne yapar?

Tek bir işi var: yemek.

1. Köyleri basar: Bir oturuşta 40 koyunu yer, sonra üstüne ekmek ister.

2. İnsan da yer: Yakaladığını çiğ çiğ yutar. Bu yüzden masallarda hep "Obur geliyor" diye çocukları korkuturlar.

3. Büyücülükle bağlantılı: Bazı anlatılarda cadılarla, devlerle iş birliği yapar. Ama genelde tek başına takılır.

Nasıl alt edilir?

Obur'u güçle yenmek zor çünkü çok büyük ve güçlü. Masallardaki formül genelde şu:

• Karnını patlatmak: İçine kızgın taş, kaynar su doldururlar.

• Kandırmak: "Daha çok yemek şu mağarada" deyip uçurumdan attırırlar.

• Ateş: Obur ateşi sevmez, ondan kaçar.

Sembolü ne?

Obur aslında "kontrolsüz iştah ve açgözlülük"ün sembolü. Kıtlık zamanlarında, savaş sonrası yiyecek bulunamayan dönemlerde ortaya çıkan bir korku figürü. "Az yemezsen Obur gibi olursun" diye terbiye aracı olarak da anlatılmış.

Benzerleri

• Gulyabani: Mezarlıkta gezen, ölü yiyen versiyonu

• Devekuşu gibi dev kuşlar: Bazı anlatılarda Obur'un bindiği hayvan

• Rus mitolojisindeki Baba Yaga'nın yardımcıları ile benzerlik gösterir

Kısaca Obur = "doyumsuzluk" canavarı. Masallarda hep kahraman çocuk veya kurnaz çoban tarafından yenilir. Sonu kötü biter.