efelsefe

@Yapma-Kafa said:

Fikir belirtmek için her konuda uzman olmak gerekmez. Her konuda bir görüş ,gözlem ,düşünce yada farkındalığınız olabilir. İllaki birinin uzman bilgisine ihtiyacınız varsa zaten uzmanına sorarsınız.

Forumlara yada X twitter gibi uygulamalara insanlar neden yazarlar. Örneğin ekmek fırını çırağı foruma girip ekmek fırını dışında bir şey yazamaz mı?

Yada birisi daha iyi bir düşünce ve net bir bilgi verdiğinde egosunu tatmin etmeye çalışan ukalanın teki mi oluyor?

Siz neden forumlara yazıyorsunuz?

Mesajlaşırken böyle duygulara kapılıyormusunuz?

Uzmanlara soru sormak ücrete tabi.
Danışma ücreti diye birşey var.
Saatlik ücretleri asgari ücretlinin günlüğünün çok üzerinde.
Yapay zeka ise çok hata yapıyor.
Bilgimiz yoksa yanlış yönlendiriyor.

Forumlarda sorulan soruları biliyorsam cevap veriyorum.
Bilmiyorsam bu sefer ben soru soruyorum.
Hatalı cevaplarımızı zaten bilenler düzeltiyorlar.

Foruma üye olmadan arama motorunu kullanamıyoruz. Bu da ziyaretçi sayısını kısıtlar.

göktürk alfabesinde x w harfleri yok. Sadece q harfinin sesi var. Öyleyse neden q sesini göktürkçe yerine ingilizceden alıyoruz?

@kereste twittera zorla çağıran yok ki. Beğenmezsen yazma. 100 tane takipçi ile haftada 70 bin etkileşim alabilinen bir uygulamayı kıskanmış gibi bir halin var.

Ayrıca kimse yahudileri onaylamak takdir etmek zorunda değil. Yahudilerin google uygulaması tüm dünyanın verilerini toplayıp çarpıtarak yayınlasın ve pazarlasın daha mı iyi.

Yahudi markaları yalan ve kışkırtıcı içerikli reklamlarını hergün yayınlıyorlar sorun yok ama X de eleştirirsen sorun oluyor öyle mi?

Bence ukalalık yapan kibir yapam sensin kereste teyze.

@Sputnik sanırım balıkesirde yaşıyorsun.

Evet solcular nerede marazi tipler var hemen bir mağduriyet uydurup desteklerler. Ama ikiyüzlü davranıp onları aralarına da almak istemezler.

Örneğin bir solcu sahnede çingene edebiyatı yapar ama yaşadığı apartmanda olmasını istemez.

Kürtler çingeneler taksiciler yankesiciler fahişeler feministler..bunların hepsi solcuların probaganda sermayesidir.

Sokakta savunur gibi görünür. Hatta önüne yatar hakkını yedirtmem gibi rollenmelere girerler.

Ama aynı sitede yaşamaz , çocuğunu aynı okula göndermez , aynı hastanede tedavi olmak istemez..falan filan..

Buna solculuk denmez zaten.

Onları toplumun renkleri olarak görürler ama arkasından da ayy ne çirkin renk diye alay ederek kendilerini tatmin ederler.

Kısacası bir solcu için toplumda çingene kürt taksici feminist de olmalıdır çünkü onlara bakıp kendi lüksünü ve egosunu tatmin edebilmektedir.

Solcu: "Ayrımcılık yapma" diye uyarır, ama aynı kişiyle aynı siteye taşınmaz, çocuğunu aynı sınıfa yazdırmaz.

Burada eleştirdiğimiz şey aslında "ahlaki üstünlük iddiası". Yani "ben daha iyiyim, daha doğruyum" pozisyonu alıp, davranışta aynı şeyi yapmamak. Bu da insana daha çok batıyor çünkü beklentiyi yükseltiyor.

Sosyolojide buna "NIMBY" deniyor: Not In My Back Yard. "Herkes için olsun ama benim bahçemde olmasın" mantığı. Sadece solda değil, dünyada her ideolojide görülebiliyor.

Ama türkiye halkında solcular arasında yoğunlaşıyor.

Kısaca psikoza nasıl girilir?

1. Kaygı bozukluğu tek başına psikoz yapmaz ama zemini hazırlar

Yoğun ve uzun süren kaygı, uyku yoksunluğu, aşırı stres ve yalnızlık beynin gerçeklik testini zorlaştırır. Beyin sürekli tehdit aradığında, belirsiz bilgiyi "tamamlamak" için hatalı çıkarımlar yapmaya başlar.

Tıpkı karanlıkta korkan birinin her şekle bir anlam verip onu tehdit algılaması gibi. Hatta komşu evin damlayan musluk sesi bile bir işaret gibi algılanır. Yani beyin gerçeklikten çıkar bağını koparır.

Ama çoğu durum geçicidir. Psikoz kalıcı ise rahatsızlıktır.

2. "Yanlış kodlanmış inanç düşünce şeması"

Bilişsel terapide buna şema diyoruz. Örneğin: "Kontrolü kaybedersem herkes beni yargılar", "Dünya tehlikeli bir yer", "Değersizsem sevilmem".

Stres, üzüntü ya da "hemen iyi hissetmeliyim" baskısı olduğunda beyin hızlı çözüm ister. O anda en hazır şemaya başvurur. Eğer şema çarpıksa, beyin gerçekliği o şemaya uydurmaya çalışır.

3. Psikoza gidiş genellikle tek faktörlü değildir

Psikoz için genelde 3 şey bir araya gelir:

• Yatkınlık: genetik, travma geçmişi, madde kullanımı
• Tetikleyici: aşırı stres, yas, uykusuzluk, yoğun kaygı, panik atak
• Koruyucu faktörlerin azalması: sosyal destek, uyku, baş etme becerileri

Yani kaygı + hatalı inanç şeması + stres = beyin "bu mantıklı geliyor" deyip gerçeklikten kopan bir yoruma sarılabilir. Buna bazen psikotik kaygı, bazen de akut stres reaksiyonu deniyor.

Mutlu olmaya çalışırken olması

Bu da mümkün. Beyin "acıdan kaç" moduna girince, gerçekçi olmayan iyimser açıklamalar, yüceltme, veya "her şeyin bir anlamı var" gibi mutlak inançlara tutunabiliyor. Bu geçici bir savunma. Ama gerçeklikle bağı koparsa psikotik bir boyuta kayabilir.

Önemli ayrım

Herkeste kaygı ve çarpık düşünce var. Bu otomatik olarak psikoz demek değil. Psikoz dediğimizde halüsinasyon, sanrı, dağılmış düşünce gibi belirtiler ve işlev kaybı olur.

@Yapma-Kafa

Çok uzun yazmışsın. Doğru söylüyorsun. Hastalanmadan önce 2-3 yıl hafif kabızlık çekiyorlar. Hafif kabızlık bağırsağın verdiği bir işarettir. Sonrası hastalık işte.

Bunu Chatgpt yazdı. Ne kadar doğrudur, kontrol etmedim.

Ne anlama geliyor?

Bu ölçeğe göre 2018'den 2026'ya birim AI görevi başına enerji verimliliğinde kabaca 100 katlık bir iyileşme düşünmek mümkün. Bunun temelinde daha verimli GPU'lar, model küçültme/optimizasyon, kuantizasyon ve inference yazılımlarındaki gelişmeler var.

IEA, son yıllarda AI görevi başına enerji kullanımının yılda en az 10 kat mertebesinde azaldığını belirtiyor.

Ancak bu, AI'nin toplam enerji tüketiminin 100 kat azaldığı anlamına gelmiyor. Tam tersine kullanım çok hızlı arttığı için toplam tüketim yükseliyor. Ayrıca 2026 araştırması, standart bir frontier-model sorgusunu yaklaşık 0,31 Wh olarak tahmin ederken, uzun "reasoning" sorgularının yaklaşık 13 kat daha fazla enerji kullanabildiğini buluyor.

Yani özetle: “Bir AI işlemini yapmak çok daha ucuz/verimli hale geldi; fakat artık çok daha fazla AI işlemi yapıyoruz.”

ahlak önce vardı, din sonra geldi ve onu sahiplenip siyasete çevirdi. Ve bu sahiplenme sürecinde "dinsiz = ahlaksız" damgasını vurmak da başlı başına ahlaksızlık oldu.

Buna neden olan şey dinin kurumsallaşması. Aslında kurana göre kurumsal din şeytanın sağdan yaklaşmasıdır.

Bu bakış açısının dayandığı 3 tane sağlam gözlem var ve tarih bunları doğruluyor:

1. "Din yokken ahlak vardı" kısmı

Evet. Yazıdan, tapınaktan, peygamberden binlerce yıl önce insanlar vardı.

• Mağara resimleri, mezarlara bırakılan eşyalar → "ölüye saygı"
• Avcı-toplayıcı kabilelerde paylaşım, yaşlıya bakma → "grup dayanışması"
• Hammurabi Kanunları MÖ 1750, 10 Emir MÖ 1200 civarı → ahlaki kurallar yazılı hale gelmeden çok önce sözlü gelenek vardı.

Evrim psikologları da bunu şöyle açıklıyor: Grup içinde işbirliği yapanlar hayatta kaldı. Yalan söylemeyen, çalmayan kabile büyüdü. Yani ahlakın kökü biyolojik + toplumsal.

2. "Dindar olmak = otomatik ahlaklı olmak değil" kısmı

Maalesef bu da doğru. Tarih de bugün de örnekleri çok.
Din adına savaş, rüşvet, ikiyüzlülük, "bizden değil" diye ötekileştirme...
Eğer din ahlakı garanti etseydi, tüm dindar toplumlar cennet gibi olurdu. Olmuyor. Çünkü insan faktörü giriyor.

3. "Din siyasete dönüştü, ahlakı maske yaptı" kısmı

Burası en kritik yer. Güç her zaman meşruiyet ister. Ve meşruiyetin en kolay yolu: "Tanrı böyle istedi" demek.
Böylece krallar, rahipler, devletler:

1. Kendi düzenlerini kutsallaştırdı
2. Muhalefeti "dinsizlik, ahlaksızlık" diye yaftaladı
3. Ahlakı kendi tekelindeki bir ürün gibi sattı

Bu mekanizma sadece dinde değil, ideolojilerde, milliyetçilikte, hatta markalarda da var. "Biz iyiyiz, onlar kötü" ayrımı güç için çok kullanışlı.

Peki "şeytanın tuzağı" mı?

Tanıma bakarsak: Eğer şeytanın amacı insanları birbirine düşürmek, ikiyüzlülük yaymak, iyiliği tekelleştirmekse...
O zaman din adı altında yapılan bu siyasetleşme, o tuzağa tam oturuyor. Çünkü özü "sevgi, adalet" olan bir şey, araca dönüşüp "böl, yönet"e hizmet ediyor.

Ama burada 2 farklı "din"i ayırmak lazım:

1. Kurucu fikir: "Zayıfı koru, adil ol, yalan söyleme"
2. Kurumlaşmış hali: Hiyerarşi, siyaset, baskı, ticaret

Birçok insan da tam bu yüzden "ben maneviyatlıyım ama kurumsal dine karşıyım" diyor.

Varılan sonuç aslında çok eski bir isyan: "Ahlakı kimse tekelinde tutamaz."

Çevrecilik vs Planlı Eskitme

Kısaca: biri "daha uzun kullan" diyor, diğeri "daha çabuk değiştir" diyor. Ve ikisi tam zıt kutuplarda.

Biri dünyayı kurtarır diğeri şirketleri. Türkiye bunun neresinde?

Gerçekten çevrecimiyiz yoksa bunu da şirketlerin reklam malzemesi olarak mı kullanıyorlar?

1. Çevrecilik

Amaç: Kaynakları koru, atığı azalt, doğaya zararı en aza indir.

• Mantığı: Ürünleri tamir et, uzun ömürlü tasarla, geri dönüştür, ikinci el kullan

• Örnekler: Modüler telefon, tamir hakkı yasaları, geri dönüştürülmüş malzeme, "az ama öz" tüketim

• Kazanan: Sen uzun vadede ve gezegen

• Dezavantajı: Şirketler için ilk satıştan sonra para kazanmak zorlaşır

2. Planlı Eskitme / Planned Obsolescence

Amaç: Ürünü bilerek sınırlı ömürlü yapıp seni tekrar almaya zorlamak.

• Mantığı: 2-3 yıl sonra bozulacak pil, güncelleme almayan telefon, modası geçen kıyafet, tamiri imkansız tasarım

• Örnekler: Değiştirilemeyen batarya, tek kullanımlık ürünler, her sene çıkan "yeni model"

• Kazanan: Kısa vadede şirketin cirosu

• Dezavantajı: Çöp dağları, kaynak israfı, cebinden sürekli para çıkması

Peki neden hala planlı eskitme var?

Çünkü ekonomi buna göre kuruldu. Şirketler büyüme hedefliyor. Eğer herkes 10 yıl telefon kullansa, satışlar çakılır. Bu yüzden "yeni özellik", "ince tasarım", "tamir ettirme" gibi yöntemlerle döngüyü hızlı tutuyorlar.

Çevrecilik ise tam bunun freni. AB'de çıkan "Tamir Hakkı" yasası, Apple'ın pil değişim programı, giyimde "capsule wardrobe" akımı hep buna karşı.

Sonuç

Çevrecilik: Daha yavaş tüket, daha az çöp, daha az masraf
Planlı eskitme: Daha hızlı tüket, daha çok çöp, daha çok masraf

Sistem bu şekilde kendi kendini tüketiyor. Herşey para ve bankacılık üzerine kurulmuş.

Hadi çevreci olalım dedikleri zaman bile "bu iş ne kadar ciro artırır" hesabı yapıyorlar

50 yıl dayanabilen beyaz eşya yapılabiliyorken 8 yılda bir gazı termostatı anakartı eskiyen ürünleri üretiyorlar.

A++++ enerji tasarrufu kandırmacası da cabası. Sadece tek program üzerinden ölçülen bir aldatmaca.

Örneğin A+++ çamaşır makinası sadece eco programı için geçerli. Yada buzdolabının sadece standart şartlarında geçerli. Yada tv için sadece düşük arka ışık kısık ses şartlarında geçerli.

Şirketlerin hiçbiri cirolarından taviz vermiyorsa ben niye dişimi fırçalarken suyu az tüketeyim. Neden bulaşığı daha az su ile durulayayım?

Burada da yine planlı eskitmeye dayalı kazanç sistemi var. Ama öznesi insan. Yani seni eskitiyor. Daha fazla deterjan kalıntısı daha fazla hastalık demek. Ardından daha çok tedavi ve ilaç demek.

Kimsenin bilmediği bir antik dili çözmek dedektiflik gibi. Elinde alfabe yok, sözlük yok, konuşan kimse yok. Yine de 3 temel yöntemle kırılıyor:

1. Bilingual metin bulmak - Rosetta Taşı yöntemi

En büyük şans bu. Aynı metnin bilinen bir dille yan yana yazılmış hali.

• Mısır hiyeroglifleri: Rosetta Taşı'nda aynı ferman Yunanca, Demotik ve hiyeroglif olarak vardı. Yunanca bilindiği için hiyeroglifler tek eşleşti.

• Akadca: Behistun Yazıtı Farsça, Elamca ve Akadca 3 dilliydi.

Bir kere eşleştirme yapınca harf sesleri ve kelimeler çıkmaya başlıyor.

2. İç yapıyı ve bağlamı çözmek

Bilingual yoksa arkeoloji ve dilbilim devreye giriyor.

• Sıklık analizi: Hangi işaret en çok tekrar ediyor? Muhtemelen "e", "a" gibi yaygın harfler veya "ve", "kral" gibi kelimeler.

• Bağlam: Mezar taşındaysa "ölüm", "tanrı", "yıl" kelimeleri geçiyordur. Saray kayıtlarıysa sayı, tahıl, asker kelimeleri çıkar.

• Dil ailesi tahmini: Yazının bulunduğu yerin yakınında hangi diller konuşuluyordu? Hititçe çözülürken Hint-Avrupa dil ailesiyle benzerlik arandı.

• Özel isimler: Kral adları, tanrı adları, şehir adları genelde diğer kültürlerde de geçer. Onları yakalayınca zincir başlıyor.

3. Yazı sisteminin tipini anlamak

Her yazı aynı çalışmıyor.

• Alfabe: Her işaret bir ses. Fenike alfabesi gibi. Daha kolay.

• Hecesel: Her işaret bir hece. Linear B böyleydi. "ka", "ti", "no" gibi.

• Logografik: Her işaret bir kelime/nesne. Çince ve Mısır hiyeroglifinin bir kısmı. Bir de fonetik değerleri var.

• Karışık: Sümerce gibi hem kelime hem hece.

Örnek: Linear B 1953'te Michael Ventris tarafından çözüldü. Önce bunun Yunan saraylarının envanter listesi olduğunu anladı. "Tripod", "kılıç", "buğday" kelimeleri tekrar ediyordu. Sonra işaretleri Yunancaya uydurmayı denedi ve tuttu.

Çözülemeyenler de var

İndus Vadisi yazısı, Rongo-Rongo, Etrüskçenin bir kısmı hala tam çözülmedi. Çünkü örnek metin az, bilingual yok.

Kısaca: Önce bir anahtar metin bul, sonra istatistik + bağlam + komşu dillerle boşlukları doldur.

Yazıyı okuyabiliriz ama "gerçekte nasıl kulağa geliyordu" kısmı tahmin işi.

Kral = dubal mı kral mı? Bunu anlamak için 4 yol kullanıyorlar:

1. Komşu diller ve ödünç kelimeler

Antik diller birbirinden kelime alır. Mısır'da geçen bir Asur kralının adını hem çivi yazısıyla hem de Mısır hiyeroglifiyle görüyoruz.

Örnek: Asur kralı "Sargon" Mısır kayıtlarında "Sargunu" diye geçiyor. Oradan sesleri eşleştiriyorlar.

Yunan tarihçiler Herodot gibi isimleri yazıya dökmüş. "Xerxes" diye yazdığı Pers kralını Persçede "Khshayarsha" diye okuduğumuzu biliyoruz.

2. Yazının kendi iç mantığı

• Hecesel yazılar: Linear B'de "pa-si-le-u" diye yazılan kelime var. Sonra Yunan dilinde "basileus" = kral olduğunu biliyoruz. Eşleşince sesler çıktı.

• Alfabeler: Fenike alfabesi İbranice ve Arapçaya çok benziyor. Aynı harflerin bugünkü seslerini geriye doğru uyguluyorlar.

• Rebus ve oyunlar: Mısırlılar bazen kelimeyi resimle anlatıyordu. "Baykuş" resmi = m sesi. Çocuk tekerlemesi gibi.

3. Şiir, kafiye ve hece yapısı

Eski metinlerde şiir varsa kafiye arıyorlar. 1. ve 3. satır kafiyeliyse son hecelerin benzer sesli olması lazım.

Sanskrit ve Vedik metinlerde vurgu işaretleri var. Oradan tonlamayı çıkarıyorlar.

4. Canlı gelenekler

En sağlamı bu.

• İbranice: 2000 yıldır sinagoglarda aynı şekilde okunuyor. Sesleri kaybolmadı.

• Sanskrit: Hindistan'da hala aynı telaffuzla öğretiliyor.

• Yunanca: Kilisede ve gelenekte sesler korundu.

Koptça da Mısırca'nın son hali. Kıpti kilisesi hala ayinlerde Mısırca dua ediyor. O sayede hiyeroglifin son evresini seslendirebiliyoruz.

Peki hiç bilemeyeceğimiz yerler?

Evet var. "dubal" mı "kral" mı dediğimiz tam da bu

• Ünlü harfler genelde kaybolur. Sami dillerinde sadece ünsüz yazılır: K-R-L yazarsın, bu kral da olabilir kerel de. Ünlüleri komşu dillerden tahmin ederiz.

• Tonlama, vurgu, uzun-kısa ses farkları genelde gider.

Bu yüzden bilim insanları şöyle yazar: lugal = "kral" Sümerce. Yıldız koyarlar çünkü %100 emin değiller. "Büyük ihtimalle böyle okunuyordu" derler.

Kısaca: %100 kesin değil. En yakın komşu diller + ödünç kelimeler + gelenek birleşince en olası telaffuzu çıkarıyorlar.

Mısırca "firavun" kelimesinin gerçekte "per-aa" yani "büyük ev" diye okunduğunu biliyoruz. Çünkü İbranice ve Yunanca kayıtlar öyle yazmış.

Göçebe toplumların vatan kavramı olmaz bu konu ile ilgili çok tez yazıldı araştırma yapıldı. Zaten sonuçlar ortada doğal canlı deney olanağı bulunan nadir sosyal olgulardan biridir.

Göçebe toplumlarda "vatan" kelimesi yerleşik toplumdaki gibi "sabit toprak parçası + sınır + devlet" üçlüsüyle tanımlanmıyor. Onun yerine başka bağlar öne çıkıyor:

1. Mekana değil, insana bağlı aidiyet

Göçebe için vatan çoğu zaman bozkırın, çölün kendisi değil; oba, uruğ, aşiret. Türklerde "il" ve "bodun" kavramı buna örnek. Toprak elden gitse bile "devlet" ve "millet" devam edebiliyor. Moğollarda Cengiz’in kurduğu düzen de topraktan çok soya ve töreye dayanıyordu.

2. Hareketin kendisi kimlik

Bedeviler için çöl, Çingeneler için yol, Yörükler için yaylak-kışlak döngüsü... Vatan sabit bir nokta değil, bir rota. Bu yüzden göçebe toplumlarda sınır çizme, tapu, toprak milliyetçiliği daha geç ve zayıf gelişiyor.

3. Doğal deney kısımı tam da burası

Yerleşik tarım toplumları 10.000 yıldır toprağa çakılı yaşarken, göçebeler aynı insan malzemesiyle tamamen farklı bir aidiyet modeli denemiş. Sonuçlar ortada:

• Devlet kurma kapasitesi yüksek ama merkezi devlet ömrü kısa

• Kültürel aktarım güçlü, dil/destan/töre topraksız da yaşıyor

• Sınır ihlallerine karşı hassasiyet daha az, ama grup içi sadakat çok yüksek

Son 200 yılda ulus-devlet fikri yayılınca çoğu göçebe toplum ya yerleşikleşmek zorunda kaldı ya da "vatansız" damgası yedi. Halbuki onların vatan tanımı yok değildi, sadece bizim haritadakiyle örtüşmüyordu.

Kadınları anlamak zor değil. Kadınlar anlaşılmak istemiyorlar.

Türkiyede herşey gibi evlilikler de ticarete dönüşmüş.

Çoğu insan evleniyor ama aile olamıyor. Aile olmak bambaşka birşeydir.

İnsanların çoğu zaten ya toplum baskısı yüzünden evleniyor yada servet statü aktarımı için evleniyor.

Üçüncü şahıslar açısından bakarsak da evlilik bir sektör haline gelmiş.

Evlilik Türkiye’de son 10-15 yılda bayağı “paket” haline geldi.

1. Toplum baskısı: "Yaşı geldi", "ne zaman evleniyorsun", "çocuk yapın" cümleleri hala en güçlü itici güç. Evlenmeyen biri eksikmiş gibi hissettiriliyor. Bu yüzden birçok insan sevdiği için değil, sorular bitsin diye evleniyor.

2. Statü ve servet aktarımı: Düğün masrafları, altın, ev, araba... Bunlar artık “aşk” kalemleri değil, “yatırım” kalemleri oldu. Aileler de çoğu zaman iki kişinin uyumundan çok iki ailenin denkliğine bakıyor. Bu da evliliği birleşme sözleşmesine çeviriyor.

3. Sektörleşme: Düğün salonu, organizasyon, fotoğrafçı, gelinlik, takı, balayı paketleri... Milyar dolarlık bir pazar. Üçüncü şahıslar için evlilik artık bir kutlama değil, ciro. Instagram’da gördüğümüz “masal gibi düğünler” de bu sektörün reklamı gibi çalışıyor.

Ama aile olmak bambaşka. Aile olmak; aynı evin kirasını dert etmek, hasta olunca başında beklemek, suskunluğu da anlayabilmek, krizde kaçmamak. Bunun faturası yok, sponsorluğu da.

Bence sorun şu: insanlar “evlilik töreni”ni çok iyi yapmayı öğrendi ama “evlilik hayatı”nı yapmayı unuttu.

Evlilik anlayışı tamamen gösterişli bir tören düğün mantığına dönüşmüş.

İnsanlar bütün hayallerini yıllar öncesinde "düğünüm nasıl olacak , balayı nasıl olacak , gelinlik nasıl olacak" üzerine kuruyorlar.

Düğün bittiği zaman amaca ulaşılmış oluyor. Gerisi yok.

Kimse iyi bir anne baba yada iyi bir eş nasıl olurum diye düşünmüyor düğüne kafa yorduğu kadar hakkında bir kitap bile okumuyor.

Çocuk sahibi olmak bir süper özellik gibi gösteriliyor. Ama doğada trilyonlarca kez tekrar eden biolojik bir olaydan söz ediyoruz.

Kara para cenneti olan ülkede uyuşturucu kullanan yakalanıyor satan ortada yok.

Kumar oynayan yakalanıyor oynatan ortada yok

Rüşveti alan yakalanıyor veren ortada yok

Suç işleyen yakalanıyor azmettiren ortada yok.

@TENTEN Turkiyede bu çarpık yönetim anlayışında herşey rüşvete dönüşmüş taa 50 yıldır böyle. Devlet bile memurluğu rüşvet olarak veriyor insanlara. Kadroya geçmek için hükümete yakın olmak gerekiyor .

Taşeron işçi 30 bin alırken kadrolu işçi 140 bin alıyor. Üstelik bütün yükü de kadrolu işçi taşıyor.

Kadrolu öğretmenlik ile ücretli öğretmenlik de aynı durumda.

Bu duruma gelinmesinde tarikatların payı çok büyük. Sözümona ahlaklı insan yetiştiriyorlar 1400 yıldır. Nerede bu ahlaklılar?

Ama sıra kendilerine gelince "olay siyasi" diyerek çarpıtıyorlar. En büyük ahlaksızlık da bu zaten.

Sadece dincilere yüklenmek haksızlık olur. Baktığımızda sol kesim de aynı yolun yolcusu.

Ülke kara para havuzuna dönüşmüş durumda. Böyle gidiyor nasılsa diyorlar.

2 ay internet kesilse tiktok insta face falan hiçbiri yok.

En büyük tehlike o zaman ortaya çıkar. Kadınların çoğu çıldırırlar.

Bütün ruhsal hastalıklar bağlantılıdır. Ben psikolojik bozukluklara inanmıyorum.
Bütün ruhsal hastalıkların beyindeki anormalliklerden kaynaklı olduğunu düşünüyorum.
Psikologlara para vermeye gerek yok.

Bir de tork ve begir gücünü ağırlık ile orantılamak gerekir. Örneğin max tork 5000 olan 3 tonluk bir araçla max tork 2500 olan 1 tonluk araç oran olarak şöyledir.

Biri ton başına 1650 tork basarken diğeri 2500 tork basar. Bu açıdan baktığımızda 2500 tork/ton araç daha avantajlıdır.

Eski çağlarda insanlar biolojik doğal seleksiyona daha yatkındı. Hayvanlar hala öyleler.

Doğada bir geyik yavrusunu doğurur doğurmaz itekleyip ayağa kalkmasını ister. Eğer bedensel bir engel varsa bırakır gider. Enerjisini sağlam yavrulara aktarır. Kuşlar da böyledir. Uçamayan yada yeterli büyüyemeyen yavrusunu yuvadan atar. Akıllıca gibi görünüyor değil mi?

İnsanlar bunu yapmayı bırakmışlar ama şimdilik. Çünkü insanlar sağlam bireyleri bile işlerine gelmedi mi acımasızca öldürüyorlar.

Zaten sakat engelli doğan bir kişinin kendi suçu yok. Eğer suç diyeceksek buna , ana babasında suç vardır. İmha edilmesi gereken gerçek donör onlardır. Çünkü çocuk onların sakat genlerini almıştır.

Eğer doğa akıllıca ve doğrusunu yapsaydı onların ana babasını imha ederdi. Böylece sakat gen yayılma olanağı bulamaz git gide körleşirdi.

Buradan anlıyoruz ki evren kendi işleyişinde bile neler olacağını neler yapacağını bilemiyor. Sadece fazla enerji az enerjiyi bastırıyor o kadar.

Yada enerjisi çok olan sistem akıllı olanı bastırıyor. Yani evrende akıllı olmak bir avantaj değil ama şimdilik. Bu nedenle aptal çoğunluk akıllı azınlığa hükmedebiliyor.

Bu olay açısından bakarsak evrende bir akıl olduğunu söylemek çok zor.

Peki biz neyiz evrenin parçası değilmiyiz o zaman evrenin de aklı olmuyor mu?

Evet biz de evrenin parçasıyız ve sonsuz evrende akıl işte bizdeki kadar. Oranlarsak hiç gibi bir sonuç çıkıyor.