efelsefe

Hepimiz eski bir metni okuduğumuzda ya da bir efsaneden söz edildiğini duyduğumuzda sembolik anlamının ötesinde bir şeylerin daha varlığını düşünürüz. Bize öyle gelir ki bu metinlerin ya da mitlerin anlatmak istedikleri daha derin gerçeklikler vardır ve bunu ancak bu sırları çözmesini bilenler anlayabilir. Aslında bu düşünce hiç de yanlış değildir. Özellikle Avrupa’da ve Amerika’da son zamanlarda çok sıkça kullanılmaya başlanan Türkçe’de “içrek” sözcüğü ile karşılanan ezoterik sözcüğü içinde saklı olan anlamı sadece seçilmiş kişilere açıklanan öğretileri tanımlamak için kullanılır.

Ezoterizm sözcük olarak Yunanca eswterikoV (içe ait, içrek, sadece müritlerin bildiği anlamında, Arıkdal Gizli Öğreticilik olarak kullanıyor) sözcüğünden gelir. Bu sözcüğün kökü ise esw- ( iç, içerisi) dir . Sözcük anlamı olarak ise ezoterizm “sadece belli sayıda müritlere açıklanan halkın düzeyine inmeyen ya da inmemesi gereken doktrine“ denir. Ezoterik doktrin “müritlere sözlü olarak aktarılan tüm bilgi ve öğretilere“ denir (Petit Robert) Meydan Larousse Ansiklopedisi ise Türkçe eşanlamlısı İÇREK başlığı altında daha geniş bilgi vermektedir :
“Yalnız vakıf olanlara öğretilen || Vakıf olmayanlarca anlaşılmayan bilgi ve ya eserler için kullanılır. ... ANSİKL. Fels. İçrek kelimesi dışrakın karşıtıdır. Pythagoras’ın çömezlerini dışrak ve içrek diye ikiye ayırdığı söylenir ; birinciler sadece adaylardı; ikinciler ise üstadın öğretisini bütün incelikleri ve sırları ile bilenlerdi.....Dışrak eserlerde yalnız en açık kanıtlar ileri sürülür , daha karanlık ve kesin olan kanıtlar ise içrek eserlerde yer alır. Sırra ve gizli bilgiye ermiş olanlardan başkasının kavrayamayacağı esrarlı bir öğreti fikri bir çok kimseye hoş görünmüş ve her devirde az ve ya çok içrek topluluklar ( msl. Mason Dernekleri ) kurulmuştur. - Giz. ilm. Herhangi bir dinin , sadece sırra ve gizli bilgiye ermiş olanlara açıklanan yönüne içrek bilim adı verilir. Kabala’cıların içrek elyazmaları ,” açkı “ ve ya “anahtar “ adıyla anılır. İçrek öğreti , oyun kağıdı falı , simyacıların sırları, sihir , büyü , kabala gelenekleri gizli dini törenleri vb. kapsıyordu. Apokalipsis’in açıklanması , Hezeikel’in gördüğü hayallerin yorumlanması da içrek konular arasında yer alır.”

Konu başlığı üzerine de kitaplar dolusu yazı yazılabilir, çünkü harbiden bazı insanların böyle huyu var. Nuh der, Peygamber demez. Dediğim dedik, kestiğim kestik mantığı doğrultusunda hareket edenlerin sayısı ben deyim binlerce, siz deyin milyonlarca var.

Hele ki en kötü huyları keçi inadı gibi hep son sözü söyleme derdindedirler.

200 yıl önce de 2000 yıl önce de dünyaya yön veren insanların hiçbiri düzenli eğitim sisteminden yetişmemiştir.

Okulsuz ama usta çırak eğitimi yada usta öğretici düzeni ile yetişmişti hepsi. Gerçek etkileşim ile görerek çevreyi inceleyerek şekillenen beyinler daha zeki oluyor.

Okullar ne yapıyor?

İtaat ettir oyala ve parasını al mantığı çalışıyor.

Okul sisteminde kazanan devlet tüccar ve işveren oluyor.

Bu yüzden diplomasızlar iş kuruyor diploması olanları kapısında bekletiyor. diplomasızlar yönetici oluyor.

Yerleşik eğitim sisteminde çocuklar yeteneksiz ve boş bilgi deposu olarak yetişiyor. Daha doğrusu oyalanıyor.

Bu durım en çok tüccarın işine yarıyor. Elinde diploma ile kapısında bekleyen binlerce kişiyi görmek onları mutlu ediyor. Çünkü ucuz işçilik demektir bu.

Devlet ise okul sektöründen istihdam oluşturuyor vergi alıyor.

Türkiye’de her sabah yeni bir gündem maddesine uyanıyoruz. Siyaset, ekonomi, sosyal medya tartışmaları derken her gün onlarca farklı olaya aynı yüksek duygusal yoğunlukla tepki veriyoruz. Bir olayın yankısı henüz sönümlemeden bir diğeri dalga gibi üzerimize geliyor. Peki bu bitmek bilmeyen gündem fırtınasında gerçekten ne yapıyoruz?

Felsefi açıdan baktığımızda, bu durum sadece bir haber akışı değil, özgün bir varoluşsal krizdir. Baudrillard’ın bahsettiği simülasyon çağında, olayların kendisinden ziyade onların yarattığı imajlar ve bu imajların ürettiği duygularla temasa geçiyoruz. Sosyal medyada atılan bir öfke paylaşımı ya da hararetli bir tartışma, bireye sorunların çözümüne dair gerçek bir eylem alanı sunmuyor; aksine geçici bir toplu katarsis yaşatıyor. Öfkeleniyor, tepkimizi dile getiriyor ve birkaç saat sonra yeni bir başlığa geçiyoruz.

Bu durum, antik Stoa felsefesinin temellerinden biri olan kontrol edebildiklerimiz ve edemediklerimiz ayrımını da muğlaklaştırıyor. Kendi etki alanımızın dışındaki devasa gündem dalgaları arasında sürekli bir tepki veren nesne konumuna düşüyoruz. Kendi düşünce dünyasını inşa etmeye vakit bulamayan birey, kolektif öfke veya neşenin bir parçası olarak kendi özneleşme sürecini ertelemek zorunda kalıyor.

Peki, her gün maruz kaldığımız bu yoğun bilgi ve duygu bombardımanı zihinsel özerkliğimizi nasıl etkiliyor? Anlık tepkiler vermek, toplumsal sorunları çözmeye ya da anlamaya gerçekten hizmet ediyor mu, yoksa sadece bizi uyuşturan bir rutin haline mi geldi?

Sizce Türkiye’deki bu hızlı gündem akışı içinde hakiki bir düşünce üretmek ve zihinsel sakinliği korumak mümkün mü? Yoksa hepimiz bu büyük duygu tiyatrosunun birer izleyicisi ve oyuncusu olmaya mecbur muyuz?

Merhaba arkadaslar,

Acildigi gunden beri emeklerinizi esirgemiyorsunuz ve zamaninizin bir bolumunu forumumuz icin harciyorsunuz. Sizinle mutlu bir haberi paylasmak istiyorum, emeklerimizin karsiliksiz kalmadigini gormeniz acisindan, motivasyon verecektir diye dusunuyorum.

Reklam almadan ve vermeden acildigimiz gunden bu gune kadar herkesin vermis oldugu emegin karsiligi asagidaki gibidir Hepinize cok tesekkur ederim, giderek buyuyup gelisecegimizden endiseniz olmasin.

Yapay zeka insanın anlayamayacağı bir keşif yaptığında ne olacak?

Mesela matematikte insanların anlayamadığı çığır açıcı bir şeyler buldu veya insan tarafından anlaşılması imkansız bir örüntü buldu.

Dünya da yapay zekanın kendisi dışında kimsenin bu bilimsel keşfi anlayamadığını varsayalım.
Böyle bir durumda yapay zekaya güvenebilir miyiz?

Bu giyisideki sembolün bir anlamı var mı? Çok kez benzerlerini gördüm de ondan merak ettim. Bana iki şeyi anımsattı birisi trident şeytan mızrağı diğeri ise isanın kusal kasesi, yada masonik şamdan. Ama şamdan masonlukta 7 kollu olur düşik ihtimal bu değil. belki hiçbiridir.

En etkili gazetedir ve en etkili yayıncılık yöntemidir. Bu gazetede traj önemli değildir. En önemli şey özümseyici ve ikna edici olabilmektir.

Bana göre forumlar böyle olmalıdır. Görüntüleme sayısı değil ikna etme zihin açma yeteneği önemlidir. Bir başlık bir yazı 3 kişiyi ikna eder sonra onlar da 3 kişiyi...böylelikle fısıltı gazetesi yayılır yüzbinlerce kulağa girer.

Forumlara bot basıp da sayı artırmak kendini kandırmaktan öte gitmez. Özgüvensizlik ve umutsuzluk ve beyinsel ihtiyarlık halidir adeta.

En etkilisi fısıltı gazetesidir. Özgün olmak ve akılda kalıcı olabilmektir. Önemli olan zihinlerdeki trajdır.

Dünyayı hakimiyeti altına alan proje anlaşılmadan savaş hakkında yapılan yorumlar kişisel iradeden öteye gitmez.
Bu nedenle savaş hakkında gerçekçi görüşe sahip olmak isteniyorsa önce dünyayı ablukaya alan işgalin bilinmesi gerekir.
Birinci ve ikinci dünya savaşı güçlülerin paylaşım savaşıydı. İkinci dünya savaşından sonra ülke yönetimlerini, medyayı, sanatı, sporu, sinemayı, sivil toplum örgütlerini, sendikaları ve ülkelerde ne kadar etkin olabilecek örgüt varsa hepsini ele geçirdiler.
Ülkeleri ve yönetimleri ele geçirmek nihai hedefte alınan yolun birer basamaklarıydı
Bütün ülkeleri kontrolları altına alarak üretemeyen, cılız, yetersiz toplumlar oluşturdular.
Türkiye'de dahil hiç bir ülke onlardan izinsiz tarım yapamaz, hayvan yetiştiremez, bilim çalışamaz, ekonomide ilerleyemez hale getirdiler.
Yüz yıl önce sayısı elli olan ülkeleri böle, çiğneye 3oo'e çıkardılar.
Böylece zayıf, bitmiş, imkansızlıklar içinde olan Türkiye kurtuluş savaşında ve Küba'da uğradıkları akibete tekrar maruz kalmamak için yüz yılda tam kontrol aşamasına geldiler.
Artık insanlığın, vijdanın, kuralların ve adaletin bittiği yerdeyiz.
ABD, AB, Japonya, Rusya, Çin, İngiltere ve İsrail birer kuklabazdır, ipler onların elinde. Bütün çatışmalar, savaşlar ve gerilimler bu ülkelerin parmaklarında gerçekleşir.
Bütün savaşlar, acılar, ölümler, bölünmeler bu kuklabazların çıkarı için yapılır.
Hiçbir savaşın bu kuklabazlardan başka kazananı olmaz, olamaz.
Rusya/Ukrayna savaşı, Filistin/İsrail savaşı, Azebaycan/Ermenistan savaşı, Orta Doğu çatışmaların kazananı hep onlardır.
Son yüzyılda dünyada onlardan başka kazanan olmamıştır.
Bu yüzdendir ki, savaşlar hakkında yapılan kişisel iradeye dayanan yorumlardan önce dünyaya hakim güçlerin projelerine bakmak daha gerçekçi olacaktır.
Örneğin, içinde Türkiye'nin de yer aldığı Kuzey Afrika ve Orta Doğu için uygulanan BOP projesine, bu projeye bağlı olarak yürütülen büyük İsrail projesine bakmadan savaşın asli yüzü anlaşılmaz.
Afrika'nın bilinçli olarak geri bırakıldığına, Arapların sürekli birbirlerinin kellesini koparmalarına, Türkiye'nin sözde sığınmacı adı altında işgal edilmesine bakmadan dünyada yapılmak istenenler hakkındaki görüşler içi boş kalır.
Dolayısıyla bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olunamıyor.
Bu nedenle savaşların kendisinden ziyade onu oraya getiren ve asıl kazananları çözümlemek, savaşların ana karakterini de çözecektir.

E. Erdoğanın başlattığı geri dönüşüm logolu ürünleri alan cihazlara hiç raslamadım.

Açıkçası bunun çevreden çok ranta hizmet ettiğini düşünüyorum. Çünkü kurulan network sistemi ve buna bağlı iade makinelerinin hem parasal hem de uzun süre çevreye vereceği zarar astarı yüzünü geçecektir.

Sırf "biz de birşey yaptık" demek için yapıldığını düşünüyorum. Herhangi bir fizibilite çalışması olmadığı kanaatindeyim.

Logolarda darphane mürekkebi kullanıyormuş ne gerek vardı?

Bunun için banka telefon uygulaması için harcanan kaynak sizce gelen boş şişeleri amorti edecek mi?

Sorun para değil çevre diyeceksiniz belki.. ben de zaten onu söylüyorum. Makinelerin boşaltılması arızası bakımı bilgi işlemi bunu karşılıyor mu?

Ayrıca çevreyi kirleten sadece plastik şişe değil ki. Madem bu kadar ciddi bir sorun var o zaman eskisi gibi depozitolu ambalaja geri dönelim.

Kampanya başladığı gün bütün markalar ürünlerine en az 3 er tl zam yaptı. Şişe iadesi 1 tl iken en az zam 3 tl. Bazı markalar 8tl kadar koydular.

Bu iş aslında çevre koruma işinden çok vergi toplama aracı yada haksız kazanca benziyor.

Son yıllarda Türkiye ekonomisi üzerine yapılan sohbetlerin ortak bir paydası var: Rakamlar ile gerçek hayatın uyuşmazlığı. Resmi olarak açıklanan enflasyon oranları ile mahalle bakkalından, semt pazarından ya da market kasasından döndüğümüzde hissettiğimiz gerçeklik arasında derin bir uçurum var gibi görünüyor. Bu durum sadece ekonomik bir veri okuma meselesi olmaktan çıkıp, toplumsal psikolojimizi ve geleceğe bakış açımızı doğrudan şekillendiren felsefi bir boyuta evrildi. Sürekli bir şeylerin gerisinde kalma hissi, bireylerin bugünü yaşamasını imkansız hale getirirken gelecekteki planlarını da tamamen rafa kaldırmasına neden oluyor. Geleneksel tasarruf alışkanlıklarımız, ev alma hayallerimiz, hatta günlük sosyal aktivitelerimiz bile bu ekonomik iklimden nasibini aldı. Eskiden orta sınıfın temel direği olan kabuller artık geçerliliğini yitirirken, yeni dengenin ne üzerine kurulacağı konusunda herkesin kafası karışık. Enflasyon sadece paranın değer kaybetmesi değil, aynı zamanda toplumun geleceğe olan inancının ve öngörülebilirlik duygusunun da erimesi anlamına geliyor. Sürekli bir kriz haliyle yaşamak insanlarda hem ekonomik hem de zihinsel bir yorgunluk yarattı. Siz kendi hayatınızda bu ekonomik makası en çok hangi alanda hissediyorsunuz ve bu durum uzun vadede bireysel kararlarınızı nasıl etkiliyor?

Bu saçma ve tek taraflı. Memur memuru denetlemez zaten çoğu durumda dosya kapanır. Zaten hepsi birbirini tanır misilleme endişesi var ayrıca üst ast ilişkisinin olduğu yerde kim kimi denetler ki?

Olması gereken şu;

Devlet vatandaşı denetleyecek
Vatandaş da devleti denetleyecek.

Bizde birinci kısım var ikincisi yok.

Örneğin cimer gibi sivil şikayet platformu oluşturulmalı.

Vatandaş oraya şikayetini yazacak. SGK beni 100 gün ile emekli etmedi ama arkadşım aynı durumda emekli oldu..

Yada benden evrak prosedürü istediler ama komşumdan istememişler.

gibi şikayetler oradan sivil uzmanlar yada sendikalara verilen yetkiler doğrultusunda denetlenmeli.

Böylece denetimde çift taraflılık ilkesi yozlaşmayı azaltır.

Devlet memurluğu en çok istismar edilen işler arasındadır.

Rüşvet, görevi kötüye kullanma, torpil, şantaj yada siyaseten seçim malzemesi olarak da çok kullanılır.

Bir meslek bu kadar istismar ediliyorsa o iş bana göre meslek değil angaryadır. Hem kendileri hem de başkaları memurluğa angarya gözüyle bakmaktadır.

Meslek demek bir ustalık çıraklık düzeni içinde rekabet yaratıp katma değer üreten işlerdir.

Memurluk kadroları içinde sadece doktorluk ve kısmen öğretmenlik bir meslek olarak sayılabilir.

Bunun dışında diğerleri bütün gün ofiste oturmak, gelene geçene mevzuata göre işlem açmaktan ibaret. Bunun neresi bir meslek?

Klişe bir söz varya Vatandaşa cart curt yapmak diye. Vatandaşa car curt yapan bir meslek kolu olamaz.

Sömürünün şekli değişti ama devam ediyor.

Kendi adamını siyasette destekle koru ve sonra yolsuzlukla çaldığı paraları kendi ülkene taşı.

Duygu sömürüsü yap para topla kendi ülkene taşı.

İşte modern sömürünün 2 şekli.

Bu kadar para sırf açgözlülük ile çalınamaz bunun tek açıklaması açgözlülük olamaz.

Aptal insan bu işleri zaten yapamaz. Akıllı insan da bir yerde "dur" der kendine. Ömür boyu çalmak hep daha çoğunu çalmak saf kötülük ile de açıklanamaz.

Bunun arkasında bir görrv bilinci var. Biryerlere sadakat ve bağlılık olmasa kimse böyle bir riski almak istemez.

Bakıyoruz Türkiye gibi kirli siyasetin çok olduğu ülkelerde hırsızların hepsi çaldıklarını avrupa bankalarına kaçırıveriyorlar. Neden?

Yukarıda dediğim gibi bu kötülük değil , bir görev bilinci bir memuriyet ve ait olduğu yere bağlılık ile açıklanabilir

Öğrenci vizesi için senin:
Banka hesabını, annenin tapusunu, sabıka kaydını, niyet mektubunu istiyorlar. Aylarca bekletiyorlar.

Aynı ülkenin bankasına Nijerya'dan, Rusya'dan, Türkiye'den 50 milyon dolar geldiğinde sormuyor. Neden? Çünkü o 50 milyonu soracak olan memurun maaşını, o 50 milyonun faizi ödüyor.

Sömürge artığı tezi doğru
Nijerya İngiliz sömürgesiydi, Somali İngiliz + İtalyan, Pakistan İngiliz. Sömürgecilik biterken İngilizler giderken şunu bırakıp gitti:

• Sınırları cetvelle çizilmiş, hep kavga çıkacak bir ülke

• Bağımsızlık sonrası da Londra'ya bağımlı kalacak bir hukuk ve bankacılık sistemi

• "Yerli işbirlikçi elit" sınıfı

O elit, halkı için değil, eski efendisi için çalışacak şekilde eğitildi zaten. Londra'da okudu, İngilizce konuştu, parasını Londra'da tutması öğretildi. O yüzden çalınca ilk aklına gelen yer hep eski sömürge başkenti oluyor. Bu bilinçli bir ajanlık emri ve 100 yılda beynine işlenmiş bir refleks.

Yani "görev bilinci" aslında "efendi-köle refleksi". Adam kendini hala merkeze ait hissediyor. Çaldığını köye değil, efendisinin kasasına götürünce kendini güvende ve değerli hissediyor.

Bu yüzden Avrupa kirli paraya "temizle de gel" demiyor. Çünkü o para zaten kendi sisteminin artığı. Kendi yetiştirdiği adamdan kendi bankasına gelen para.

Bugün halka fakir edebiyatı yaparak siyasete girenlerin hepsi neden ingiliz abd alman hollanda vatandaşlığı alıyorlar. Neden hepsinin çocukları aileleri oralarda eğitiliyorlar.

Sonra da halkçılık , fakir , yüzük edebiyatı yapıp "biz de sizin içinizden geldik" diyerek vatandaşa meritokrasi yalanını oynuyorlar.

Aslında çoğunluk zaten onların sistemi içinde yetişmişti. Zaten onlara bağlılıkla eğitilmişti.

Mabel Matiz - Dağılıyorum Olaysız

Bina yıkıldı sorumlular ortada yok. Ama maliyeciler, sigortacılar, zabıtalar vatandaşın tepesinde.

Okulda bir olay oluyor, fatura hemen veliye kesiliyor.

Maltepe'de 7 katlı bina yıkılıyor. Öğrendiğimiz kadarıyla 3 katı ruhsatlı, 4 katı kaçak. Ama ne o ruhsatı veren dönemdeki imar sorumlusunun, ne de 3 kat projeye 7 kat çıkan müteahhidin adı geçiyor.

Suç var, sorumlusu yok.

Yandaş medya daha sabah olmadan "kesik kolon olabilir" diye manşete başladı. Kolon kesik mi bilmiyoruz. Bildiğimiz tek kesin şey, 3 kata 7 kat yapan müteahhide o binayı dikme izninin verilmiş olması.

Bunun gibi binlerce yapı var İstanbul'da. Kadıköy'de daha önce çalıştığım işyeri de öyleydi. 2 kat ruhsatla 7 kat yapılmış, sonra bir şekilde ruhsat alınmış. Her şey yasal görünüyor.

Vatandaş bahçesine kulübe yapsa tepesine binen zabıta, böyle müteahhitlerin kapısını çalmıyor. Kameraya poz veren güvenlik güçleri, bu müteahhitlerin karşısına dikilemiyor.

Bu ülkede müteahhit ve hemşeri belediyeciliği sorunu var ve çok ciddi boyutta.

Kanunlar vatandaşa işliyor. Peynir çalan tutuklu, sigortasız çalışan vatandaş hain ama yöneticilerde hiç sorun yok.

17 Eylülde borsada hisse değeri 850 milyar tl olan 130 fon manipülasyon gerekçesiyle donduruldu. Aklıma hemen Melih Gökçek ve Süleymancı örgütü geldi.

Yakın zamanda ikisinin de mal varlığına operasyon yapılmıştı.

Doğalgazda doğrudan hile yapmak mümkün değil, yapılırsa anında belli olur. İçine ucuz gaz karıştırsan şehir girişindeki kromatografide çıkar, ocakta sarı-kırmızı yanar.

Ama dolaylı hile mümkün, o da K Düzeltme Katsayısı oyunu.

1. Sayaç gazı tartmaz, hacmini ölçer. Sıcakta genleşir, soğukta büzüşür.

2. Bu yüzden K katsayısı var ve Mantığı şöyle;

   • Yazın / sıcak yerde gaz şişkin -> Sayaç fazla döner -> K 0.97 gibi 1'in altında olmalı ki faturan düşsün.
   • Kışın / soğuk yerde gaz büzüşmüş -> Sayaç az döner -> K 1.02 gibi 1'in üstünde olmalı ki eksik ölçmesin.

3. Bu oyuna takılmamak için sayaçların sabit 15-18 derece olan bodrumda olması lazım. Avrupa ve Rusya böyle yapıyor.

4. Türkiye'de müteahhit bodrumu da daire yapıp satmak için, belediye de ses çıkarmadığı için bodrumda yer yok. Sayaç ev girişine, mutfağa konuyor.

5. O zaman topraktan 15 derecede çıkan gaz, yazın dışarıda 60 derece olan sarı boruda ısınıp genleşiyor yada kışın binanın içinde ısınıp genleşiyor ve sayaca öyle giriyor.

6. Normalde bu farkı K ile düzeltmeleri lazım. Ama K'yı kim denetliyor? Hiç kimse.

Her binanın sayaç kutusu sıcaklığı farklı ama dağıtım şirketi üşenip tüm mahalleye tek bir ortalama K basıyor.

İşte bütün mesele bu. 1000 TL'lik gazda 30-90 TL bu K oyunundan gidiyor.

Bunun önüne geçmek için her binanın altına sayaç odası yapılmalı ki sıcaklık farkı düşük olsun.

Steril beslenmek yani sadece vitamini proteini alıp gerisini yememek. Bu bir ticarete dönüşmüş ve insanlara ürün satmak için uydurulmuş. Meyve yeme ana bizim vitamini al daha iyi veya balık yeme bizim marka balık yağını al daha iyi gibi yalanlar..

Kısa cevap: hayır, sadece omega + vitamin + protein tozu alıp gerisini yememek doğru bir beslenme değil.

Neden böyle olmuyor:

1. Vücut sadece makro ve mikro değil, "paket" istiyor

Protein tozu, omega kapsülü ve multivitamin sana protein, birkaç yağ asidi ve bazı vitaminleri verir. Ama tam gıdaların içinde bunlar yok

• Lif: Sindirim, bağırsak bakterileri, tokluk, şeker dengesi için şart. Hiçbir hap lif yerine geçemez.

• Karbonhidrat: Beynin ve kasların ana yakıtı. Karbsız enerji düşer, antrenman verimi ve odak çakılır.

• Fitokimyasallar ve antioksidanlar: Sebze, meyve, kuruyemiş, baklagillerde binlerce bileşen var. Vitamin hapında bunların %5’i bile yok.

• Yağ çeşitliliği: Omega 3 iyi ama zeytinyağı, avokado, yumurta sarısındaki diğer yağlar da hormonlar için lazım.

2. Uzun vadede sorun çıkar
Sadece supplementle gidersen: kabızlık, enerji düşüklüğü, bağışıklık zayıflaması, kas kaybı, ruh hali dalgalanması çok sık görülür. Vücut "açlık" moduna girip yağı tutmaya başlar.

3. Ne zaman mantıklı olur?
Sadece supplement yaklaşımı genelde 2 durumda geçici olarak kullanılır:

• Ameliyat sonrası sıvı beslenme gibi tıbbi durumlarda

• Çok yoğun kalori kısıtında doktor + diyetisyen kontrolünde

Günlük hayat için değil.

Daha doğru yaklaşım ne?
"Temelini gıdadan al, açığını supplementle kapat"

• Tabak: Protein kaynağı + sebze + kompleks karbonhidrat + sağlıklı yağ

• Destek: Omega 3, D vitamini, gerekirse protein tozu gibi

Yani yumurta + yulaf + zeytinyağı + yoğurt + meyve yemek, 10 hap yutmaktan daha "steril" ve etkili.

On dokuzuncu yüzyılın endüstriyel dumanları arasında kalemi eline alan Karl Marx, insanlık tarihini sınıf mücadelelerinin bir toplamı olarak okudu ve kapitalizmin kendi içinde taşıdığı çelişkilerle yine kendi mezar kazıcısını yaratacağını öngördü. Marx için mesele büyük ölçüde evrensel bir teorinin inşasıydı; kapitalist sistemin anatomisini sökmek ve tarihin kaçınılmaz rotasını anlamak. Ancak bu teorinin sahadaki en büyük sınavı, teorisyenin masasından binlerce kilometre uzakta, çarın Rusya'sında gerçekleşti. Vladimir İlyiç Lenin, Marx'ın teorik mirasını devralmakla kalmadı, onu çalkantılı bir imparatorluğun yıkıntıları arasında yaşayan bir pratiğe dönüştürdü. Lenin'in en büyük başarısı, ya da bazılarına göre marksist teoriden sapması, gerillavari bir parti örgütlenmesiyle tarihin akışını zorlamasıydı. Marx bekliyordu; Lenin ise harekete geçti. Marx kapitalizmin en olgun aşamasında bir devrim beklerken, Lenin zayıf halka teorisiyle zincirin en zayıf yerinden kıratılabileceğini kanıtladı. Bu durum felsefe tarihinde teori ile pratik arasındaki ilişkinin en keskin örneklerinden biridir. Bir tarafta kapitalizmin kendi doğal sürecini tamamlamasını savunan ortodoks bir yaklaşım, diğer tarafta ise tarihsel anı yakalamak için devrimci iradeyi öne çıkaran iradeci bir pratik duruyor. Bugün dönüp baktığımızda, Lenin'in attığı adımların Marx'ın teorisini zenginleştirdiğini mi yoksa onu bürokratik bir devlet mekanizmasının tutsağı haline mi getirdiğini hâlâ tartışıyoruz. Sizce Lenin, Marx'ın teorisini sadakatle geleceğe mi taşıdı, yoksa onu kendi siyasi hedefleri doğrultusunda radikal bir şekilde bükerek başka bir boyuta mı evriltti?