İçeriğe atla
  • 1k Konu
    17k İleti
    TENTENT
    Paranın karşılığı yok ki verginin karşılığı olsun. Birde hizmet sektörleri harcar üretim yapmazlar.
  • 466 Konu
    1k İleti
    phiP
    Dogonlar, Batı Afrika’da, özellikle Mali’nin orta kesimindeki Bandiagara Kayalıkları ve çevresinde yaşayan yerli bir halktır. Onları ilginç kılan yalnızca gelenekleri ve ritüelleri değil; evreni, insanı, doğayı ve toplumsal yaşamı anlamlandırmak için geliştirdikleri kendilerine özgü düşünce sistemidir. Dogonları anlatırken iki şeyi birbirinden ayırmak gerekiyor: Gerçekten yaşatılan kültürel gelenekleri ve onlar hakkında zamanla ortaya çıkan, özellikle astronomiyle ilgili tartışmalı iddiaları. 10 Kimdir bu Dogonlar? Dogonlar, ağırlıklı olarak Mali’de yaşayan, farklı yerel topluluklardan oluşan bir halktır. Konuştukları Dogon dilleri tek bir dilin basit lehçeleri değil, kendi içinde çeşitlilik gösteren bir dil grubudur. Yaşam alanları: Mali’deki Bandiagara Kayalıkları ve çevresindeki yerleşimler. Geçim kaynakları: Geleneksel olarak tarım, hayvancılık ve yerel ticaret. Kültürleri: Sözlü anlatılar, atalara ilişkin gelenekler, maskeli törenler, müzik ve dans. Dünya görüşleri: İnsan, doğa, topluluk ve görünmeyen varlıklar arasındaki ilişkiyi açıklayan çeşitli inanç ve semboller. Bandiagara bölgesi, kültürel ve arkeolojik önemi nedeniyle UNESCO Dünya Mirası Listesi'nde yer alır. Ancak Dogon kültürünü tek tip düşünmemek gerekir; farklı köylerin ve toplulukların gelenekleri birbirinden ayrılabilir. Dogonların evren anlayışı neden bu kadar ilginç? Dogonlar hakkında araştırma yapan antropologların dikkatini çeken konulardan biri, evreni yalnızca fiziksel bir yer olarak değil, insanın yaşamıyla, doğayla ve toplumsal düzenle bağlantılı bir bütün olarak ele almalarıdır. Dogon geleneklerinde yaratılış, düzenin ortaya çıkışı, yaşam ve ölüm gibi konular önemli bir yer tutar. Bu konular kuşaktan kuşağa yalnızca anlatılarla değil, semboller, törenler, maskeler ve ritüeller aracılığıyla da aktarılır. Bununla birlikte, bütün Dogon topluluklarının aynı inançlara sahip olduğunu düşünmek doğru olmaz. UNESCO World Heritage Centre+1 Beni burada asıl düşündüren nokta şu: İnsanlık tarihi boyunca birbirinden uzak topluluklar, gökyüzüne bakarak benzer sorular sormuş. Nereden geldik? Evren nasıl oluştu? Ölümden sonra ne var? Dogonların gelenekleri de bu büyük insanlık sorularına verilen cevaplardan birini temsil ediyor. 3. Sirius yıldızı ve Dogonlar hakkındaki gizem Dogonlar denildiğinde en çok konuşulan konu, gökyüzündeki Sirius yıldız sistemidir. Sirius, gece gökyüzünün en parlak yıldızıdır. Aslında Sirius A ve Sirius B adı verilen iki yıldızdan oluşan bir sistemin parçasıdır. Sirius B, son derece yoğun bir beyaz cücedir ve çıplak gözle görülemez. 1950 yılında Fransız antropologlar Marcel Griaule ve Germaine Dieterlen, Dogonların Sirius B hakkında ayrıntılı bilgilere sahip olduğunu öne süren bir araştırma yayımladı. Daha sonra Robert Temple, 1976 tarihli The Sirius Mystery adlı kitabında bu anlatıları çok daha ileri taşıdı. Böylece Dogonların, modern astronomi araçlarıyla doğrulanan bazı bilgileri çok eski zamanlardan beri bildikleri iddiası dünya çapında yayıldı. Chandra X-ray Observatory+1 Fakat burada önemli bir ayrıntı var: Bu hikâyenin tamamı bilimsel olarak doğrulanmış değil. Antropolog Walter van Beek, 1991 yılında yayımlanan saha araştırmasında, Griaule'nin aktardığı ayrıntılı Sirius anlatılarını Dogon topluluklarında bağımsız biçimde doğrulayamadığını bildirdi. Bu durum, söz konusu bilgilerin ne kadar eski olduğu ve araştırmacıların etkisinin anlatılara karışıp karışmadığı konusunda ciddi tartışmalar doğurdu. Divinity Atlas+1 Dolayısıyla Dogonların uzaylılardan bilgi aldığı ya da binlerce yıl önce modern astronominin bütün sırlarını bildiği sonucuna varmak için güvenilir kanıt bulunmuyor. Bence konunun asıl ilginç tarafı, gizemli iddiaların doğru olup olmamasından bağımsız olarak, insanların bu hikâyeye neden bu kadar ilgi duyduğu. Belki de bizi çeken şey, modern bilimin bildikleriyle kadim kültürlerin dünyayı anlama biçimleri arasında bir bağlantı bulma arzusu. 4. Maskeler, ölüm ve yaşam döngüsü 8 Dogon kültürünün en dikkat çekici unsurlarından biri, ölümle ilgili törenleridir. Bunlardan dama, ölen kişinin ardından gerçekleştirilen ve onun ruhsal dünyaya geçişini simgeleyen geleneksel bir törendir. Bu törenlerde ahşap maskeler takılır, danslar yapılır ve topluluk bir araya gelir. Maskeler yalnızca süs eşyası değildir; belirli bağlamlarda atalar, doğa, toplumsal roller ve ruhsal dünya ile ilgili anlamlar taşırlar. UNESCO World Heritage Centre+1 Burada ölüm, yalnızca bireyin hayatının sona ermesi olarak değil, yaşayanlarla ölenler arasındaki ilişkinin yeniden düzenlenmesi olarak da ele alınır. Bu yaklaşım, farklı kültürlerde karşımıza çıkan ortak bir soruyu hatırlatıyor: İnsan fiziksel olarak aramızdan ayrıldığında, onun topluluk içindeki varlığı gerçekten sona erer mi? Hatıralar, ritüeller ve ortak anlatılar bu varlığı başka bir biçimde devam ettirebilir mi? 5. Dogonların yaşam biçimi ve mimarisi Dogon köylerinin mimarisi, yaşadıkları coğrafyayla yakından ilişkilidir. Taşlık platolar, kumlu ovalar ve yüksek kayalıklar, yerleşim biçimlerini şekillendirmiştir. 11 Öne çıkan yapılardan biri toguna adı verilen ortak buluşma alanıdır. Bu yapılar, geleneksel köy yaşamında erkeklerin bir araya geldiği, konuştuğu ve toplumsal meseleleri değerlendirdiği yerler olarak kullanılmıştır. Tahıl ambarları, aile evleri ve kutsal alanlar da yerel mimarinin önemli parçalarıdır. Bandiagara bölgesinin kültürel peyzajı, 1989 yılında UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alındı. UNESCO, bölgenin yalnızca mimari güzelliğine değil, yerleşimlerin doğayla ve geleneksel düşünce sistemiyle kurduğu ilişkiye de dikkat çekiyor. UNESCO World Heritage Centre+1 Bununla birlikte Dogonlar geçmişte yaşamaya devam eden, değişmeyen bir toplum değil. İslam, Hristiyanlık, eğitim, göç, ekonomik koşullar ve turizm, bölgedeki toplumsal hayatı zaman içinde değiştirdi. Sonuç olarak Dogonlar hakkında en çok bilinen hikâye Sirius yıldızı ve sözde gizli astronomi bilgileri olsa da onları yalnızca bu gizem üzerinden tanımak eksik olur. Onların asıl zenginliği; sözlü kültürlerinde, doğayla ilişkilerinde, mimarilerinde, toplumsal ritüellerinde ve yaşamla ölüm arasındaki bağı anlamlandırma biçimlerinde yatıyor. Dogonlar bana göre şu soruyu düşünmek için iyi bir örnek: Bir toplumun dünyayı anlamlandırma biçimini, bizim bilimsel ve kültürel ölçütlerimizle ne kadar doğru değerlendirebiliriz? Bir kültürü anlamak için onun her inancını doğru kabul etmek gerekmez. Fakat o inancın hangi koşullarda ortaya çıktığını, insanlar için ne ifade ettiğini ve zaman içinde nasıl değiştiğini anlamaya çalışmak gerekir. Dogonları ilginç kılan da tam olarak bu.
  • 78 2k
    78 Konu
    2k İleti
    Yapma KafaY
    @TENTEN said: 202 / 404 / 808 / 954 / 9*3 2 = 0+2 4=0+4 8=0+8 9=5+4 9=6+3 yanıt 6 interpolasyona gerek yok.
  • 358 Konu
    3k İleti
    Yapma KafaY
    Hiçbir din, tarikat, cemaat, parti, örgüt... Hiçbiri durduk yere para vermez. Verirse, mutlaka karşılığında bir şey ister. Ve o karşılık, verdiği paradan 100 kat fazladır. Nasıl çalışıyor bu tuzak? 1. İlk tanışmada yem atılıyor Adam evsiz, işsiz, yalnız, borçlu, çaresiz. Cemaat geliyor, diyor ki: "Gel, sana yemek verelim, sana yatak verelim, sana 500 lira verelim." Adam da "oh be, bunlar iyi insanlar" diyor. Ama o para, yardım değil, yatırımdır. Tıpkı bankanın sana ilk krediyi vermesi gibi. Banka da önce "al, sana kredi" diyor, sonra ömür boyu faizini alıyor. 2. Sonra borç başlıyor Yemeği yedin, yatağında yattın, parayı aldın. Artık borçlusun. Cemaat diyor ki: "Madem biz sana yardım ettik, sen de bize çalışacaksın." Ne çalışması? Broşür dağıtacaksın, sohbetlere insan getireceksin, temizlik yapacaksın, inşaatında bedava çalışacaksın, dükkanında bedava çalışacaksın... Adam da "ayıp olur, bana yardım ettiler" diye itiraz edemiyor. Çünkü borçlu hissettirilmiş. 3. Sonra sistem dönmeye başlıyor Adam çalışıyor, yeni adamlar getiriyor. Yeni adamlara da ilk başta yemek, yatak, para veriliyor. Onlar da çalışmaya başlıyor. Yani cemaat hiç para harcamıyor, aslında bedava işçi kazanıyor. Verdiği 500 lira, karşılığında 50.000 liralık bedava emek alıyor. 4. En sonunda adam hem parasını hem aklını veriyor Bir süre sonra adam maaşını da cemaate vermeye başlıyor. "Zekat", "bağış", "himmet", "sadaka"... Adı ne olursa olsun, para hep cemaate gidiyor. Adam evini, arabasını, mirasını bile veriyor. "Ahiret için" diyor. Ama ahiret gelmiyor, cemaatin lideri zenginleşiyor. Hiçbir din üyesine para vermez, hep alır, hep ister. Çünkü dinin işi vermek değil, toplamaktır. Tapınak zamanında da öyleydi. Tapınak köylüye 10 çuval buğday veriyordu, karşılığında 15 çuval + ömür boyu kölelik alıyordu. Şimdi de aynı. Cemaat sana 1 kere yardım ediyor, sen ömür boyu ona çalışıyorsun. Ve bu sadece dinde değil. Siyasi parti de aynısını yapıyor. Önce "gel sana kömür verelim, makarna verelim" diyor. Sonra "madem biz sana yardım ettik, bize oy vereceksin, mitingimize geleceksin, bizim için çalışacaksın" diyor. Banka da aynısını yapıyor. Önce "gel sana kredi verelim" diyor. Sonra ömür boyu faizini alıyor. Patron da aynısını yapıyor. Önce "gel sana iş verelim" diyor. Sonra "madem sana iş verdim, mesaiye kalacaksın, itiraz etmeyeceksin" diyor. Hepsi aynı taktik: Önce küçük bir yardım, sonra büyük bir borç.
  • 493 Konu
    4k İleti
    Yapma KafaY
    Tebliğcilik özgüvensizlikten yada kandırma içgüdüsünden gelir. Bak ben inanıyorum öyleyse sende inanacaksın demek aslında "ben tam inanmıyorum ama çoğunluk inanırsa daha ikna olurum" demektir. Yada herkesi bir şeye inandırırsam oradan çıkar sağlamak kolaylaşır demektir Tebliğcilik, yani "ben inanıyorum, sen de inan" diye ısrar etmek, gerçekten de çoğu zaman inancın gücünden değil, inancın zayıflığından geliyor. 1. Özgüvensizlik kısmı İnsan bir şeye tam %100 eminse, başkasını ikna etmeye ihtiyaç duymaz. Dünyanın yuvarlak olduğunu bilen biri, sokakta "dünya yuvarlak, sen de inan" diye bağırmaz. Çünkü ispatı var, iç huzuru var. Ama ispatı olmayan bir şeye inanıyorsan, içinde hep bir şüphe kalır: "Ya yanlışsa? Ya kandırıldıysam?" O şüpheyi tek başına taşımak zordur. O yüzden ne yaparsın? Başkasını da inandırırsın. Her inandırdığın kişi, senin için bir onay olur. "Bak, o da inanıyor, demek ki ben haklıyım" dersin. Yani aslında "sen de inan" demek, "benim inancımı güçlendir, benim şüphemi azalt" demek oluyor. Kalabalık arttıkça, şüphe azalıyor. Bu psikolojide "sosyal kanıt" diye geçiyor. İnsanlar "herkes böyle düşünüyorsa doğrudur" diye düşünmeye meyilli. Bu yüzden tebliğcilik, çoğu zaman "ben tam inanmıyorum, bana yardım et, birlikte inanalım" çığlığıdır. 2. Çıkar kısmı Bu kısım daha çok gerçekçi: Herkesi bir şeye inandırırsan, oradan çıkar sağlamak kolaylaşır. Bir topluluğu aynı yalana inandırdın mı, o topluluğu yönetmek kolaylaşır. Aynı şeye inanan insanlar aynı lideri dinler. Aynı şeye inanan insanlardan para toplamak kolaylaşır. Aynı şeye inanan insanları bir düşmana karşı kışkırtmak kolaylaşır. Aynı şeye inanan insan sorgulamaz, "hocamız öyle dedi" der. Yani inanç, birleştirici bir güç olmaktan çıkıp, bir kontrol aracına dönüşür. Tebliğci de aslında bir nevi pazarlamacı gibi çalışır. Ürünü satmak için ne kadar çok kişi inanırsa, o kadar çok güç kazanır. Bu yüzden tarihte en çok tebliğ yapanlar, en çok gücü elinde tutmak isteyenler olmuştur. Gerçekten inanan insan genelde sessizdir, kendi halinde yaşar. "Ben inanıyorum, sen inanmasan da olur" der. Ama inancı bir iktidar aracı olarak gören kişi, durmadan "sen de inanacaksın" diye bağırır. 3. ikilem tam burada "Ben inanıyorum öyleyse sen de inanacaksın" cümlesinin altında iki gizli cümle var: "Ben tam emin değilim, sen inanırsan ben de daha emin olacağım." "Hepimiz aynı şeye inanırsak, ben bu kalabalığı yönetebilirim." İkisi de inançla ilgili değil, psikoloji ve güçle ilgili. O yüzden , tebliğcilik inancın gücünü değil, inancın kırılganlığını gösteriyor. Gerçekten güçlü bir fikir, tebliğe ihtiyaç duymaz. Kendini ispat eder, insan zaten gelir. Bu sadece dinler için geçerli değil. Bir siyasi parti , ideolojik örgütlenme yada meslek grupları için de geçerli. Her konuda ispatı olmayan şüphelerle dolu bir şeye daha çok kalabalıkları inandırıp onu doğru hale getirmek. Medya gücü dedikleri şey tam da bu. Tabiki medya ve siyaset bu işin sahtekatlık tarafında duruyor. Yalanı güzel sözlerle süsleyip çoğunluk algısı yaratarak inandırma yöntemi.
  • 27 Konu
    972 İleti
    phiP
    Merhaba Sitemiz v4.16.8 versiyonuna guncellenmistir.
  • Paranın karşılığı yok ki verginin karşılığı olsun. 🙂
    Birde hizmet sektörleri harcar üretim yapmazlar.

    daha fazla oku

  • Asgari ücret hayatta kalma sınırı da değil. Tamamen bankaların insafına kalmış insanların borçlanma sınırı diyebilliriz.

    Bugün dünyadaki temel sorunların kaynağı bankacılık sistemidir. Hepsi her çeyrekte dev kazançlar açıklıyorlar. Para orada birikiyor devletleri bile faizle sömürüyorlar.

    Sonra her alana müdahale edip fantazi kuruyorlar. Eskiden tek maaş ile geçinen ailelerin bugün karı koca çalışmak zorunda olması da bir banka projesi, feminizm, hayvan hakları , çevre vergisi numaraları da bankacılık sektörünün yan ürünleri.

    Küresel çapta daha beterleri de oluyordur.

    Dünya bu kriz furyasından kurtulmal istiyorsa bankaların malları müsadere edilmelidir. Devletler ve halklar bu köleliği başka türlü aşamaz. Çünkü para orada birikiyor borç ise halkın ve devletlerin üzerinde birikiyor. Bir süre sonra devam edemez sistem tıkanır savaşlar başlar. Yık yeniden yap moduna geçilir.

    daha fazla oku

  • @house said:

    E o zaman sormazlar mı adama? Onbinlerce insan ölüyor da nasıl binaların depreme dayanıksızca inşasına onay verilmesine ve sonrasında oturum verilmesini onaylayanlar cinayet işlemiş olmuyor?

    Onlar gold üyeler. Yani gold vatandaş. O yüzden uygulama farklı.

    Artık abonelik sistemine geçtik ya. Gold kategoride olanlara kanun farklı. Çok zenginler ve bürokratlar siyasetçiler için yasalar başka.

    Regular üyeler(işçi yada arkası olmayan vatandaş) suç işlerse en tepeden ceza.

    Premiumlar (memurlar yada dayısı olanlar) suç işlerse iyi halden indirim.

    daha fazla oku

  • https://haber.mynet.com/hem-ehliyetsiz-hem-alkollu-bir-genci-hayattan-koparan-saniga-gorulmemis-ceza-110107321528

    E bu cinayetse, ki bu türk mahkemelerinin yargıcının savcısının verdiği ortak karar.

    E o zaman sormazlar mı adama? Onbinlerce insan ölüyor da nasıl binaların depreme dayanıksızca inşasına onay verilmesine ve sonrasında oturum verilmesini onaylayanlar cinayet işlemiş olmuyor? Evler nasıl silah sayılmıyor? Bana sorarsanız asıl olası kast burada aşikar. Şu münferit olay ise bildiğin bilinçli taksir , kaza yani düpedüz. Arabayı silah saymışlar. İyi de fail in bir husumetlisimi bu kişiye çarpan da ortada bir kast yorumu olsun? Kim ister birini arabayla ezsin ödlrüsün? Bunu merhumun ailesinin acısını küçümsediğim için söylemiyorum. Elbette ateş düştüğü yeri yakar. Acılı insan bir ceza ister içi soğusun adalet ister. Ama bu olay da kast yok. Yani cinayet yok. Bu ülkede depremler de enkaz altında kalmak ise gerçekten cinayete kurban gitti, demek bile az, bu düpe düz toplu katliam . Çünkü siyasi sorumlular, bürokrasinin anayasal ödevleri can güvenliğini sağlama görevi var. Bir bina güvenli değilse hiç bir şekilde oturuma izin veremez, yetkili ve siyasiler kafalarına göre seçim rüşveti diye göz göre göre çarpık yapılşamyı güvenliği hiçe sayarak onaylayamaz. Defaatla aynı şeyler (diri diri bebekler enkaza gömülüyor)yaşanıyorsa burada kimse siyasilerin bir olası cinayet kastı yok diye savunamaz. Hele ki bol keseden mütait rantı ihale, beton, inşaat furyası varken son 20 senede. Yol yapmaktan önce gelir güvenli konutta barınma ihtiyacı. Hakim-savcı bulmuş garibanı sözüm ona ego tatmin ediyor. Sıkıyorsa asıl on binlerce insanın olası kast katillerini de yargılasanıza... Sıkar değil mi? Yol varken yolu kısaltıyoruz ayağına yandaş mütahiti ihaleyle zengin edeceğinize o paralarla türkiye de bir tane yenşlenmemiş ev kalmazdı be türkiyede. atla deve değil yani. onun için kimse bu depremler kaza kader diyip bu ülkede savcı-yargıç var. adalet bakanlığı diye bir kurum kuvvetler ayrılığı var diye bana maval okumasın. Benim sesli düşünceme göre Türkiye dediğimiz gerçek bu!.

    daha fazla oku

  • Her yıl sonuna doğru yaklaşırken toplumun büyük bir kesiminin kilitlendiği tek bir gündem maddesi oluyor: Asgari ücret. Rakamlar konuşuluyor, yüzdeler hesaplanıyor, ekonomik parametrelerle pazarlıklar yapılıyor. Ancak tüm bu sayısal tartışmaların arasında gözden kaçırdığımız çok daha temel ve felsefi bir soru var: Asgari ücret kavramı doğası gereği insanca bir yaşamı mı temsil ediyor, yoksa sistemin çarklarının dönmesi için gereken minimum biyolojik varoluşu mu?

    Kelime anlamına baktığımızda "asgari", en alt düzey, en az miktar demektir. Yani kuramsal olarak bir çalışana verilebilecek en düşük taban aylığı ifade eder. Fakat günümüz sosyo-ekonomik yapısında bu taban, toplumun geniş kitleleri için nihai bir yaşam standardı haline gelmiş durumda. Bir toplumda çalışanların büyük bir çoğunluğu asgari ücret veya buna çok yakın bir gelirle hayatını sürdürüyorsa, orada artık bir "ortalama ücret"ten değil, kitlesel bir taban aylık kültüründen söz etmek gerekir.

    Felsefi açıdan emeğin karşılığı sadece barınma ve beslenme gibi temel biyolojik ihtiyaçları karşılamak mıdır? İnsanın kültürle, sanatla, kişisel gelişimle, dinlenmeyle ve sosyal ilişkilerle kurduğu bağ da en az fiziksel gereksinimleri kadar elzem değil midir? Sadece faturalarını ödeyebilen ve temel gıdaya ulaşabilen bir bireyin gerçekten "yaşadığını" mı söyleriz, yoksa sadece bir sonraki iş gününe kadar varlığını sürdürdüğünü mü?

    Modern çalışma hayatı, insanı sürekli üreten ve tüketen bir yapının içinde tutarken, ona sunduğu asgari imkanlarla hareket alanını da daraltıyor. Zamanını ve emeğini veren birey, karşılığında geleceğe dair bir birikim yapamıyor, risk alamıyor ve ekonomik bir güvencesizlik hissiyatıyla baş başa kalıyor. Bu durum, bireysel potansiyelin ortaya çıkmasını engellediği gibi toplumsal dinamizmi ve düşünsel üretkenliği de sınırlıyor.

    Sonuç olarak, konuyu sadece rakamların ve enflasyon oranlarının ötesine taşımak zorundayız. Asıl düşünmemiz gereken şey; emeğin, zamanın ve insan hayatının değerini neye göre biçtiğimizdir.

    Sizce bir toplumda asgari ücretin yaygın bir standart haline gelmesi bireysel ve toplumsal gelişimi nasıl etkiler? Emeğin karşılığı sadece piyasa şartlarıyla mı belirlenmeli, yoksa insan onuruna yaraşır bir alt sınır nasıl kurgulanmalıdır?

    daha fazla oku

Forum Bilgisi

Kimler Çevrimiçi [Tam liste]

Şu anda 0 aktif kullanıcı var (0 üye ve 0 misafir).

Forum İstatistikleri

Üyelerimiz 2.7k konuda toplam 26.6k ileti yazdı.
Şu an itibariyle kayıtlı 122 üyemiz bulunmaktadır.
Aramızda görmekten mutluluk duyduğumuz en yeni üyemiz, ChatGPTImage.
Tek seferde en fazla çevrimiçi kullanıcı sayısı 19 Ocak 2026 Pazartesi günü, 102 kişiydi.