efelsefe

eski mihribanlar yok artik, hepsi anasinin gozu olmus.

İyeler, Türk mitolojisi ve geleneksel Türk inançlarında belirli bir yerin, doğa unsurunun, nesnenin ya da varlığın koruyucu/sahip ruhları olarak düşünülen varlıklardır.
“İye” sözcüğü kabaca sahip, koruyucu ruh, hâmi anlamlarına gelir. Ancak iyeleri doğrudan “tanrı” olarak düşünmek doğru değildir. Daha çok doğadaki belirli alanlarla ilişkili ruhani varlıklar olarak tasavvur edilirler.
Örneğin gelenek ve bölgelere göre adlandırmalar değişmekle birlikte yer, su, dağ, orman, ateş ve ev/ocak gibi alanların bir “iyesi” bulunduğuna ilişkin inanışlarla karşılaşılır. Bunların temel düşüncesi, insanın çevresindeki doğanın cansız ve bütünüyle kendisine ait olmadığıdır; doğanın da kendine özgü bir düzeni ve manevi sahipleri vardır.

Bu nedenle eski Türk topluluklarında su kaynaklarını kirletmemek, ateşe saygısızlık etmemek, bazı ağaçlara zarar vermemek veya kutsal kabul edilen yerlere belli bir saygıyla yaklaşmak gibi davranışlar yalnızca pratik kurallar değil, kutsal düzenle ilişkili tutumlar olarak da görülebiliyordu. Özellikle Yer-Su kavramı önemlidir. Eski Türk inançlarında yerler, sular ve bunlarla bağlantılı kutsal varlıklar/ruhlar önemli bir yere sahiptir. İye kavramıyla Yer-Su anlayışı birbirine yakın olsa da bunları her kaynakta tamamen aynı kavramlar gibi değerlendirmemek gerekir.

İyelerin bir başka ilginç tarafı da onların her zaman modern anlamda “iyi ruh” şeklinde düşünülmemesidir. Korudukları alana saygılı davranıldığında yardımcı veya koruyucu; kurallar ihlal edildiğinde ise zarar verici ya da cezalandırıcı özellikler gösterebildiklerine ilişkin anlatılar vardır.

Su İyesi: Göl, nehir ve pınarların koruyucu ruhudur.
Orman İyesi: Ormanları, ağaçları ve hayvanları korur.
Dağ İyesi: Dağların ve yüksek yerlerin koruyucu ruhudur.
Ateş İyesi: Ateşi ve ocağı korur; ateşe saygısızlık edilmemesi gerektiğine inanılır.
Ev İyesi: Evi ve aileyi koruyan ruhtur.

Genel inanışta iyelere ve korudukları alanlara saygılı davranılırsa insanları korudukları, saygısızlık edilirse zarar verebildikleri düşünülür.

Tam adı Ebû Ali el-Hüseyin bin Abdullah bin Sînâ'dır. Kaynaklarda doğum tarihi konusunda küçük farklılıklar bulunmakla birlikte genel olarak 980 civarında Buhara yakınlarındaki Afşana'da doğduğu, 1037'de Hemedan'da öldüğü kabul edilir. Çok genç yaşta döneminin temel bilimlerini öğrenmiş; tıp, mantık ve felsefede ün kazanmıştır. İbn Sînâ, yalnızca bir hekim değil; felsefe, mantık, psikoloji, metafizik, astronomi ve doğa bilimleriyle ilgilenmiş, Orta Çağ'ın en etkili düşünürlerinden biridir. Batı dünyasında Avicenna adıyla tanınır. Özellikle tıp ve felsefe alanındaki eserleri hem İslam dünyasında hem de Avrupa'da yüzyıllarca etkili olmuştur.

Başlıca eserleri:

1. El-Kânûn fi't-Tıbb (Tıbbın Kanunu)
   İbn Sînâ'nın en ünlü tıp eseridir. Beş ana kitaptan oluşan kapsamlı bir tıp ansiklopedisidir. Genel tıp ilkeleri, hastalıkların nedenleri ve belirtileri, koruyucu hekimlik, ilaçlar, organlara özgü hastalıklar ve tedaviler gibi konuları sistematik biçimde ele alır. İkinci kitapta yüzlerce tıbbi madde incelenirken beşinci kitap bileşik ilaç reçetelerine ayrılmıştır.

Eserin önemi yalnızca İslam tıp tarihinde değildir. Latinceye çevrilen Canon, Avrupa üniversitelerinde yüzyıllarca tıp eğitiminde kullanılmıştır; Stanford Encyclopedia, Latince çevirisinin Avrupa'daki tıp eğitiminde 17. yüzyıla kadar temel bir rol oynadığını belirtmektedir.

2. Kitâbü'ş-Şifâ (Şifa Kitabı)
   Adı biraz yanıltıcıdır: Bu bir tıp kitabı değildir. Buradaki "şifa", insanın cehaletten/bilgisizlikten kurtulması anlamında düşünülebilir. İbn Sînâ'nın en büyük felsefi ve bilimsel çalışmalarından biridir.

Eserde mantık, doğa bilimleri, matematik ve metafizik sistematik biçimde ele alınır. Dolayısıyla günümüzdeki anlamıyla büyük bir bilim ve felsefe ansiklopedisine benzetilebilir.

3. Kitâbü'n-Necât (Kurtuluş Kitabı)
   İbn Sînâ'nın felsefi sisteminin daha özlü biçimde sunulduğu çalışmalarındandır. Mantık, doğa felsefesi, psikoloji ve metafizik gibi alanları kapsar. Stanford Encyclopedia, Şifâ, Necât ve İşârât ve't-Tenbîhâtı İbn Sînâ'nın kapsamlı felsefi dünya görüşünü ortaya koyan başlıca eserleri arasında gösterir.

4. El-İşârât ve't-Tenbîhât (İşaretler ve Tembihler)
   İbn Sînâ'nın olgunluk döneminin en önemli felsefi eserlerinden biridir. Mantıkla başlayıp fizik, metafizik ve insanın rasyonel ruhuna ilişkin meseleleri ele alır. Daha yoğun ve zor bir üsluba sahip olduğu için sonraki yüzyıllarda üzerine çok sayıda şerh yazılmıştır.

5. Hayy bin Yakzân
   Daha sembolik ve alegorik nitelikte bir çalışmadır. İbn Sînâ burada özellikle insan ruhu, akıl ve bilgiye ulaşma gibi meseleleri edebî-felsefi bir anlatımla işler. Ayrıca Risâletü't-Tayr (Kuş Risalesi) gibi başka alegorik eserleri de bulunmaktadır.

Değerli Üyelerimiz,

Sizlere daha hızlı, güvenli ve kesintisiz bir tartışma ortamı sunabilmek adına forum altyapımızı sürekli geliştiriyoruz.

Neler Yapıyoruz?

Güncel Altyapı: Forumumuzun bel kemiği olan NodeBB altyapısını ve tüm temalarımızı/eklentilerimizi en güncel sürümlerinde tutuyoruz.

Eksiksiz ve Temiz Kod Yapısı: Arka plandaki tüm kodlamaları düzenli olarak denetliyor, hataları ve performans kayıplarını anında gideriyoruz.

Modern ve Kesintisiz Deneyim: Hem mobil hem de masaüstü cihazlarda en hızlı, modern ve erişilebilir kullanımı hedefliyoruz.

Sizlerin geri bildirimleri bizler için çok kıymetli. Sitede karşılaştığınız herhangi bir aksaklığı veya geliştirme önerinizi [Geri Bildirim / Destek] bölümünden bizlerle paylaşabilirsiniz.

Keyifli ve bol etkileşimli forumlar dileriz!

Merhaba
Sitemiz v4.16.0 versiyonuna guncellenmistir.

Gerçekten çevreciysek dikey değil yatay mimariye geçmeliyiz.

Çünkü dikey mimaride toprak ile yağmur suyu birleşmez. Kanalizasyondan denize akar. Bu doğal su döngüsünü çok daha uzatır . Yeraltı suyunu bitirir ve tatlı su kaynaklarını küçültür.

Dikey yapılaşma ömrü kısadır. En geç 100 yılda biter. Yeniden yapmak gerekir. Bu da daha fazla kaynak israfı demektir.

Ama yatay mimari ile yapılar 300 yıl bile dayanır. Toprak kirlenmez. Organik ayrıştırma daha kolay olur. Kaynaklar uzun süre korunur.

Japonlar neden ortadoğuda müslimaları destekliyor? Yanıtı bulmak için kullandıkları araçlara bakın. Hepsi toyoto pikap.

Gerçekte herkes kendi çıkarını destekliyor.

Birşey televizyonda konuşuluyorsa doğru değildir yada bir aldatmacanın parçasıdır . İnsanlara anlatılanları böyle değerlendirebilirsiniz.

Aleviler caferiler ehli beyti çok sevdiklerinden değil çıkarları öyle gerektirdiği için böyle davranıyorlar.

Sünniler de böyle , feministler, hayvanseverler ,çevreciler , tarikatlar kürtçüler vs..hepsi aynı.

ÇOK GÜZEL ŞEY
Yaşamak güzel şey doğrusu
Üstelik hava da güzelse
Hele gücün kuvvetin yerindeyse
Elin ekmek tutmuşsa bir de
Hele tertemizse gönlün
Hele kar gibiyse alnın
Yani kendinden korkmuyorsan
Kimseden korkmuyorsan dünyada
Dostuna güveniyorsan
İyi günler bekliyorsan hele
İyi günlere inanıyorsan
Üstelik hava da güzelse
Yaşamak güzel şey
Çok güzel şey doğrusu.

Melih Cevdet Anday.

Hepsinin kökeni cemel vakasıdır. Hepsi de kendilerini ehli beyt sevdalısı olarak şirin gösterir. Bu nasıl bir sevdadır ki kanlı bıçaklı başlamıştır.

Ali muhammedin damadı ve ayşe de karısıdır. Muhammedin ölümünden sonra ikisi de ordular hazırlayıp birbirine girmiştir.

Sevgiye bak!!

Aleviler kendilerini caferilik ve şiilikten ayrı görürler. Ama gerçek öyle değildir.

Ceferilik ve şia bir mezheptir. Alevilik ise bu mezheplerin tarikatıdır.

Olayın can kardeşlik ile hiçbir ilgisi de yoktur. Tamamen arap siyasi çatışmasının orta göbeğidir.

Burada sıkıntılı olan nokta bu kavganın 1400 yıldır sürdürülmüş olmasıdır.

Hep sünni tarikatlara laf ettik biraz da caferi şii alevilere dokunduralım.

Caferi ve şiilerin kerbela kutlamaları da kanlı ve korkunçtur.

Bu tiplerin olduğu topraklara huzur gitmemesinin barış gitmemesinin nedeni en başta kendileridir.

@DemoKratos said:

Sürekli ayrımcı zihin ürünü kalıplar üzerinden konuşmak sağlıksız bir belirti.

Bu kalıpları oluşturan doğanın kendisidir ama. Ben de ona göre düşünmek zorundayım. Kendi fizik kitabımı yazıp da dünya düzdür demek gerçeği değiştirmiyor.

Örneğin sende rus ve abd düşmanısın.

Türkler tarih boyunca birçok kez asimile olmuşlar hem de kendi istekleriyle. Devlet kurmuşlar ama dillerini inanış ve kültürlerini koruyamamışlar.

Arap Rus İngiliz Çin gibi kültürlerin içinde hızlıca ertilmişler.

Binlerce yıl devlet bile kuramayan yahudiler bile kültürünü inancını kaybetmemiş.

Ama türkler için din ve kültür değiştirmek gömlek değiştirmek gibi olmuş

Neden bu kadar din ve kültür değiştirmişler bir bakalım;

• Uygurlar: Ticaret için Maniheizm ve Budizm'e geçti.

• İtil Bulgarları ve Karahanlılar: Abbasilerle ticaret ve siyasi meşruiyet için İslamiyet'e geçti.

• Hazarlar: Bizans ve İslam arasında denge için Museviliğe geçti.

• Tuna Bulgarları ve Macarlar: Hristiyan Avrupa'ya entegre olmak için Hristiyanlığı aldı ve dillerini bile kaybettiler.

Şuan ne yakın nede uzak tarihini okuyamayan bir millet durumundalar.

Devlet olmanın bedeli mi bu?

Bakıyoruz çin hanedanı, japon krallığı , Bridanya krallığı ve Arap kabileleri bile devlet olmak için bu kadar ödün vermemiştir.

Türklerde bunun bir sebebi olmalı mutlaka sizce neden?

Ta Akp döneminden beri İETT zarar ediyor sözlerini duyarız.

Gerçekte soruyu şöyle sormalıyız; İETT neden zarar ettiriliyor?

Günlük yaklaşık 5 milyon yolcu taşıyan bir işletmenin zarar etmesi imkansız. Yıllık yolcu sayısı 2025 verilerine göre 1 milyar 326 milyon.

Kişi başı yıllık 1 tl kar etse yılda 1 milyar 326 milyon tl kazanıyor.

Bakın bilet başı 1 tl kazansa demiyorum kişibaşı yıllık 1 tl kazansa diyorum.

Otobüste ön tarafa geçip seyredin. Binenlerin yarısı bedava yada indirimli.

Asgari ücretli tam bilet basarken en az üç katı maaş alan memura ya beleş yada indirimli veriliyor.

İett çalışanına bedava üstelik eşlerine de bedava.

Daha kimlere bedava yada indirimli bilmiyorum.

Ama bu kadar yolcu taşıyan bir işletmenin zarar etmesi ancak bir başarıdır.

Karabura dedikleri, Karakura / Karavura / Karabasan olarak da geçer - Türk halk inanışındaki kötücül bir ruh.

Anadolu'da anlatılanlara göre:

• Lohusa musallatı: En çok yeni doğum yapmış lohusa kadınlara musallat olur, ciğerlerini alıp götürdüğüne inanılır. Alkarası / Albastı ile aynı gruptan sayılır.

• Karabasan gönderen: İnsanlara korkulu rüyalar, karabasan gönderir. Uykuda üstüne çöküp boğmaya çalışır, nefes almayı engeller.

• Nasıl görünür: Bölgeye göre anlatım değişir.

  • Erzurum / Erzincan'da: Şekilsiz, biçimsiz bir ruh
  • Konya'da: Keçiye benzeyen ama kedi büyüklüğünde bir yaratık
  • Genel tasvir: Kedi gibi hafif ve sessiz gezen bir varlık

• Zaafı: Gün ışığından korkar, güneş doğunca kımıldayamaz, o zaman yakalanabilir.

Yakalanınca yemin ettirilirse köle gibi kullanılabildiğine inanılır.

• Yatağında ekmek kırıntısı olanları severmiş, öyle yataklarda uyuyanları bastırır, kabus gördürürmüş

Sivas'ta "Elkişave", Karadeniz'de "Alakura / Alagura" gibi isimlerle de anılır. Çocukları korkutmak için de adı kullanılır.

Arkadaşım Şeytan (1988) - Türk fantastik sinemasının en kült filmlerinden biri.

Künye:

• Yönetmen: Atıf Yılmaz Batıbeki
• Senarist: Ümit Ünal
• Başroller: Mazhar Alanson (Fatih), Ali Poyrazoğlu (Şeytan), Yaprak Özdemiroğlu (Manken), Özkan Uğur, Ayhan Sicimoğlu, Fuat Güner
• Müzik: Mazhar Fuat Özkan, Fahir Atakoğlu
• Çıkış: Şubat 1989 / 1988 yapımı, 88 dakika
• Tür: Komedi, Fantezi, Müzikal
• IMDb: 7.0 0b3b3bc6

Film, İngiliz şair Christopher Marlowe'un Doctor Faustus eserinden esinlenilmiştir.

Konusu:
Fatih, keşfedilmek isteyen hırslı ve yetenekli ama bir türlü takdir görmeyen bir müzisyendir. Grubuyla barlarda çalıp geçinmeye çalışır. 3bc6

Bir akşam bar çıkışı, bir gelinlikçi vitrinindeki mankenle konuşurken "başarılı olmak için gerekirse ruhumu şeytana bile satarım" der. O anda Şeytan karşısında belirir. 0b3b

Şeytan hünerlerini gösterir, ona eşlik edecek bir orkestra yaratır, vitrindeki mankene hayat verir. Karşılığında Fatih'in ruhunu satın alıp bir yumurtaya hapseder. Ama hikaye klasik Faust gibi bitmez - artık insanlar şeytanı bile aşmıştır. Fatih hayal kırıklığına uğrarken, Şeytan da sonunda insanlara yenik düşer.

Film, MFÖ üyelerinin bir arada oynadığı, bol müzikli, hiciv ve kara mizah yüklü bir Atıf Yılmaz klasiği olarak görülür.

Falkland Yasası, genellikle bir karar vermek zorunda değilseniz, karar vermeyin düşüncesiyle ifade edilen popüler bir karar verme ilkesidir. Bu yaklaşıma göre insanlar bazen henüz yeterli bilgiye sahip değilken, koşullar netleşmemişken veya ortada acil bir gereklilik yokken kendilerini hemen seçim yapmak zorunda hissederler; oysa bazı durumlarda beklemek, yeni bilgilerin ortaya çıkmasına izin vermek ve gereksiz kararlar almamak daha sağlıklı olabilir. Falkland Yasası özellikle kararsızlık, iş hayatı, ilişkiler, finansal tercihler ve önemli yaşam kararlarında aceleci davranmamanın önemini vurgular. Bununla birlikte beklemek, sürekli erteleme anlamına gelmez; kararın geciktirilmesinin bir fırsat kaybına veya daha büyük bir probleme yol açacağı durumlarda harekete geçmek gerekir. Temel mesajı kısaca karar vermek gerçekten gerekli değilse kendini karar vermeye zorlama; bazen en doğru karar, koşullar netleşene kadar karar vermemektir şeklinde de özetlenebilir. Kidlin, Gilbert ve Wilson yasalarında olduğu gibi bu da bilimsel anlamda kanıtlanmış bir yasa değil, popüler bir düşünme ve karar verme ilkesidir.

Burada çok net bir ayrım yapmak gerek. Teknoloji karşıtlığının temelinde 2 neden yatıyor. Birisi masumiyet varoluşsal kaynaklı. Diğeri ise çıkar ve kontrol kaybı korkusu.

1. Masum olan: Doğallık refleksi

Bu kişi teknolojiye değil, teknolojinin getirdiği dolaylı yaşama karşı. Ekrana bakmak, doğaya bakmaktan daha az gerçek geliyor ona.

Algoritmanın önerdiği müzik, radyoda denk gelen müzik kadar özgür hissettirmiyor.

Her teknoloji bir kolaylık verirken bir kası da köreltiyor. Harita uygulaması yön bulma kasını, hazır bilgi ezber kasını. Özgürlüğün kısıtlanması dediğimiz tam da bu. Kendi kendine yetebilme alanının daralması.

Bu grup ikna edilebilir, çünkü düşmanlık değil, nostalji bu.

2. Masum olmayan: Kontrol kaybı korkusu

Asıl gürültüyü çıkaran ikinci grup.

Rant, kışkırtma, aracılık üzerine kurulu her sistem teknoloji karşısında savunmasız kalır. Çünkü teknoloji aracıyı ortadan kaldırır.

Bilgi satan, bilginin bedava olmasına düşmandır.

Korku satan, insanın kendi kendine doğrulama yapabilmesine düşmandır.

Erişim satan, erişimin demokratikleşmesine düşmandır.

O yüzden "teknoloji insanı bozuyor, aileyi bitiriyor, toplumu çürütüyor" söylemi çoğu zaman ahlaki bir kaygı değil, bir pazar payı savunmasıdır. Kendi tekelini korumak için teknolojiyi şeytanlaştırmak en eski yöntem.

Birincisiyle konuşulur, ikincisiyle mücadele edilir. İkisini karıştırmamak gerekiyor.

Biolojinin dayattığı eğilimler insanlar tarafından kural haline getirilmiş ve kültürler oluşmuş.

Erkek savaşmak zorunda çünkü kadın ürüyor. Avcı toplayıcı dönemde de erkek yeni toplama alanları bulmak zorunda. Yerleşik hayata geçişte ise yeni tarım alanları bulmak zorunda. Sanayi devrinde ise yeni hammadde kaynakları bulmak zorunda. Çünkü sayı kalabalıklaşıyor.

Erkek her zaman üretim temelli ve kadın da tüketim temelli olmuş.

Bunu tam tersine çevirsek de savaşlar bitmeyecek. Çünkü kaynak arayışı devam edecek. Ancak bu durumda kadından da savaşması istenecek.

Savaş neden bitmez?

Savaşın motoru cinsiyet değil, kıtlık ve genişleme.
Toprak, su, enerji, pazar daralınca bir grup diğerinin payına göz dikiyor. Bunu kim yaparsa yapsın çatışma çıkıyor.
Roma'yı kadınlar değil lejyonlar genişletti ama Kartaca'yı yıkan kararları verenler de erkekti. Kaynak bittiği anda sistem "genişle ya da öl" diyor.

• Rolleri ters çevirirsek ne olur?*

O zaman sistem kadından da "genişlet ve koru" ister.
Tarihte bunun örnekleri var zaten. Moğol kadınları kervanları korudu. Viking kadınları yeni topraklara yerleşti. Modern ordularda kadın pilot, komutan, piyade var.

Yani savaşmak bir cinsiyet işi değil, "kaynak için risk alan kişi" işi. Kim o role sokulursa o savaşır.

Roller değişince Neden doku çözülüyor gibi hissediliyor?

Çünkü kültür hızlı değişebiliyor ama bioloji değişmiyor.

1. Kültür = Beklentiler + Ödüller + Cezalar sistemi

Yüzyıllarca "erkek korur ve genişletir, kadın besler ve devam ettir" diye kodladık. İnsanlar buna göre kimlik kurdu. Statü, saygı, evlilik, eğitim hepsi bunun üstüne oturdu.

Sen bir tarafı alıp diğer tarafa koyduğunda, "peki benim rolüm neydi?" sorusu çıkıyor. Kimlik boşluğu olunca da anomi başlıyor.

2. Risk ve ödül dengesi bozuluyor

Erkek 2.plana itilince "ben neden risk alayım, neden üreteyim" diyor. Kadına erkek rolü verilince de "ben hem üreyim hem savaşayım hem de hala her şeyi çekip çevireyim" yükü biniyor.

İki taraf da yoruluyor ve sistemin verdiği eski ödüller artık işe yaramıyor. Evlilik oranı düşüyor, doğum düşüyor, topluluk bağı zayıflıyor. Buna "çözülme" diyoruz.

3. Biyoloji değişmiyor

Kültür 20 yılda değişebilir ama biyolojik maliyetler aynı kalır. Üreme maliyeti hala kadında, kas gücü ve üretim farkı hala erkekte. Rolü zorla ters çevirince sürtünme çıkıyor. Bu sürtünme de "kültür bozuluyor" diye okunuyor.

Kadının yönetimde olmamasının sebebi de bu biolojik dayatmanın bir sonucudur. Kürtaj konusu bunun en açık örneğidir. Sebep olur ama sorumluluğu başkasına yükler. Sorundaki payını kabul etmek istemiyor.

Fransa'daki "vahşi çocuk" olayı = Aveyronlu Victor

1897 de fransada yaşanmış bu olayın filmi 1970 de fransada çekildi.

Ardından 1978 de Kemal Sunalın oynadığı Hanzo filmi bu vahşi çocuk filminden kopyalandı.

En meşhur ve en iyi belgelenmiş vaka bu. Hikaye tam bir film konusu gibi.

Ne oldu?

1797-1800 yılları arasında Fransa'nın güneyindeki Aveyron bölgesi ormanlarında çıplak bir çocuk birkaç kez görüldü.

8 Ocak 1800'de yaklaşık 9-12 yaşlarında, tamamen vahşi halde yakalandı.

Özellikleri:

• Konuşamıyordu, sadece homurdanıyordu

• Çıplaktı, soğuğa karşı duyarsızdı

• Ateşten patatesi eliyle kaptı, bıçak-çatal kullanmayı bilmiyordu

• 4 ayak üzerinde koşuyor, ağaçlara tırmanıyordu

• Medeniyetten toplamda 8 kez kaçtı, sürekli ormana dönmeye çalıştı

Sonra ne oldu?

Paris'e götürüldü. Önce "zeka geriliği var" denildi. Ama doktor Jean Marc Gaspard Itard buna karşı çıktı.

Itard 5 yıl boyunca Victor'la çalıştı, ona "Victor" adını verdi. Amacı şuydu: "İnsan doğuştan mı toplumsaldır, yoksa sonradan mı öğrenir?"

Victor'a kelimeler, sosyal davranışlar öğretmeye çalıştı. Sınırlı ilerleme kaydetti ama hiç tam konuşamadı.

Bu çalışmalar özel eğitim ve psikoloji için devrim niteliğindeydi.

Victor kimdi?

Kesin kökeni bilinmiyor. Teoriler:

1. İhmal/istismar: Vücudunda 26 yara ve boynunda kesik izi vardı. Ağır şiddet görmüş olabileceği düşünülüyor. Ailesi tarafından şiddet gördüğü için konuşamadığı söyleniyor.

2. Otizm: Konuşma ve davranışları yüzünden günümüzde otistik olabileceği de söyleniyor

3. Aile tarafından terk: Orman kenarındaki evlere ısınmaya gelmesi, pişmiş yemek yemesi yüzünden tamamen vahşi olmadığı da iddia ediliyor.

1828'de Paris'te zatürreden öldü, yaklaşık 40 yaşındaydı.

Popüler kültürde

François Truffaut 1970'de L'Enfant Sauvage / Vahşi Çocuk filmini çekti. Truffaut filmde Itard'ı kendisi oynadı.

Bu olay 18. yüzyılın "insan doğası nedir?" tartışmalarının tam ortasına düştü. Bilim adamları Victor üzerinden "doğa mı çevre mi" sorusuna cevap aradı.

Şehir Işıkları = City Lights

1931 yapımı, Charlie Chaplin'in yazıp yönetip başrolünü oynadığı efsanevi sessiz film.

Kemal Sunalın oynadığı En Büyük Şaban adlı film City Lights filminin bire bir kopyasıdır.

Temel bilgiler

• Yönetmen / Senarist / Yapımcı / Besteci: Charles Chaplin

• Başroller: Charlie Chaplin, Virginia Cherrill, Florence Lee, Harry Myers

• Süre: 87 dakika

• Renk: Siyah-beyaz

• Tür: Romantik komedi-drama

Konusu - spoiler var

Chaplin'in ikonik "Serseri" karakteri bu sefer bir kör çiçekçi kıza aşık oluyor. Kız onu zengin biri sanıyor. Serseri de kızın göz ameliyatı için para toplamak ve ona yardım etmek için elinden geleni yapıyor.

Bu sırada sarhoşken çok cömert, ayıkken onu tanımayan alkolik bir milyonerle de tuhaf bir dostluk kuruyor.

Film, sinema tarihinin en dokunaklı final sahnelerinden biriyle bitiyor: Kız ameliyat olup görmeye başladıktan sonra Serseri ile karşılaşıyor.

Neden bu kadar önemli?

1. Sesli filme inat: 1928'de sesli filmler çıkmaya başlamıştı ama Chaplin ısrarla diyalogsuz çekti. Sadece senkronize müzik ve efektler kullandı. Filmin müziklerini de Chaplin'in kendisi besteledi.

2. Kült statü: 1991'de ABD Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi ve estetik olarak önemli" filmler arasına seçildi. Hala tüm zamanların en iyi filmleri listelerinde üst sıralarda

3. Temalar: Yoksulluk, sınıf farkı, özveri ve sevgi. Büyük Buhran dönemine de göndermeler yapıyor.

İzleyiciler özellikle boks maçı sahnesi ve finaldeki duygusal sonu çok övüyor. IMDb'de 8.5 puanı var.

CITY LIGHTS

Gilbert Yasası, Bir işi üstlendiğinizde, o işi en iyi şekilde tamamlamanın yolunu bulmak da sizin sorumluluğunuzdadır düşüncesine dayanır. Bu yaklaşıma göre bir görev verildiğinde yalnızca ne yapılacağının ayrıntılı biçimde söylenmesini beklemek yerine, gerekli bilgiyi araştırmak, doğru yöntemi belirlemek, karşılaşılan sorunlara çözüm üretmek ve işi sonuca ulaştırmak kişinin sorumluluğunun bir parçasıdır. Gilbert Yasası özellikle iş hayatında sorumluluk alma, inisiyatif kullanma, bağımsız hareket etme ve problem çözme anlayışını öne çıkarır. Temel mesajı, başarılı olmak için her adımda birilerinden yönlendirme beklemek yerine Bu işi nasıl başarabilirim? sorusunun cevabını kişinin kendisinin araması gerektiğidir. Ancak Kidlin Yasası gibi Gilbert Yasası da bilimsel anlamda kanıtlanmış bir yasa değil, daha çok iş ve kişisel gelişim alanında kullanılan popüler bir düşünce ilkesidir.