İçeriğe atla

World

Topics from outside of this forum. Views and opinions represented here may not reflect those of this forum and its members.

A world of content at your fingertips…

Think of this as your global discovery feed. It brings together interesting discussions from across the web and other communities, all in one place.

While you can browse what's trending now, the best way to use this feed is to make it your own. By creating an account, you can follow specific creators and topics to filter out the noise and see only what matters to you.

Ready to dive in? Create an account to start following others, get notified when people reply to you, and save your favorite finds.

Kayıt Ol Giriş
  • Yapma KafaY

    Ödediğimiz vergilerin karşılığını alabiliyormuyuz. Daha da önemlisi hesabını sorabiliyormuyuz.

    Yollar köstebek yuvası gibi. Belediyeler memur besliyor araç yeniliyor ama hizmet yapmıyor. Yazın bile ilaçlama doğrudüzgün yok, otopark yok ve yollar çukur dolu.

    Muhalefet ise herşeyi iktidara yıkarak aradan sıyrılmak istiyor. Halbuki muhalif belediyeler de hizmet konusunda berbatlar.

    O çaldığınız paraları zaten akp size yedirtmiyor bari halka hizmet edin de itibarınız artsın.

    Hizmet diye anlattıkları hayvan klinikleri çiçekçi dükkanları bir de okullara balon bayrak süslemesi.

    Hizmet diye otopark yapıyor özel işletmeye kiraya veriyor. Ne anladım öyle hizmetten. Kanunen zaten her daire başına otopark ayırmak zorundasın.

    Yol kenarlarını boş arazileri özele peşkeş çekiyor. Rant peşinde koşuyor hepsi.


    Paranın karşılığı yok ki verginin karşılığı olsun. Birde hizmet sektörleri harcar üretim yapmazlar.
  • SamurayS

    Her yıl sonuna doğru yaklaşırken toplumun büyük bir kesiminin kilitlendiği tek bir gündem maddesi oluyor: Asgari ücret. Rakamlar konuşuluyor, yüzdeler hesaplanıyor, ekonomik parametrelerle pazarlıklar yapılıyor. Ancak tüm bu sayısal tartışmaların arasında gözden kaçırdığımız çok daha temel ve felsefi bir soru var: Asgari ücret kavramı doğası gereği insanca bir yaşamı mı temsil ediyor, yoksa sistemin çarklarının dönmesi için gereken minimum biyolojik varoluşu mu?

    Kelime anlamına baktığımızda "asgari", en alt düzey, en az miktar demektir. Yani kuramsal olarak bir çalışana verilebilecek en düşük taban aylığı ifade eder. Fakat günümüz sosyo-ekonomik yapısında bu taban, toplumun geniş kitleleri için nihai bir yaşam standardı haline gelmiş durumda. Bir toplumda çalışanların büyük bir çoğunluğu asgari ücret veya buna çok yakın bir gelirle hayatını sürdürüyorsa, orada artık bir "ortalama ücret"ten değil, kitlesel bir taban aylık kültüründen söz etmek gerekir.

    Felsefi açıdan emeğin karşılığı sadece barınma ve beslenme gibi temel biyolojik ihtiyaçları karşılamak mıdır? İnsanın kültürle, sanatla, kişisel gelişimle, dinlenmeyle ve sosyal ilişkilerle kurduğu bağ da en az fiziksel gereksinimleri kadar elzem değil midir? Sadece faturalarını ödeyebilen ve temel gıdaya ulaşabilen bir bireyin gerçekten "yaşadığını" mı söyleriz, yoksa sadece bir sonraki iş gününe kadar varlığını sürdürdüğünü mü?

    Modern çalışma hayatı, insanı sürekli üreten ve tüketen bir yapının içinde tutarken, ona sunduğu asgari imkanlarla hareket alanını da daraltıyor. Zamanını ve emeğini veren birey, karşılığında geleceğe dair bir birikim yapamıyor, risk alamıyor ve ekonomik bir güvencesizlik hissiyatıyla baş başa kalıyor. Bu durum, bireysel potansiyelin ortaya çıkmasını engellediği gibi toplumsal dinamizmi ve düşünsel üretkenliği de sınırlıyor.

    Sonuç olarak, konuyu sadece rakamların ve enflasyon oranlarının ötesine taşımak zorundayız. Asıl düşünmemiz gereken şey; emeğin, zamanın ve insan hayatının değerini neye göre biçtiğimizdir.

    Sizce bir toplumda asgari ücretin yaygın bir standart haline gelmesi bireysel ve toplumsal gelişimi nasıl etkiler? Emeğin karşılığı sadece piyasa şartlarıyla mı belirlenmeli, yoksa insan onuruna yaraşır bir alt sınır nasıl kurgulanmalıdır?


    Asgari ücret hayatta kalma sınırı da değil. Tamamen bankaların insafına kalmış insanların borçlanma sınırı diyebilliriz. Bugün dünyadaki temel sorunların kaynağı bankacılık sistemidir. Hepsi her çeyrekte dev kazançlar açıklıyorlar. Para orada birikiyor devletleri bile faizle sömürüyorlar. Sonra her alana müdahale edip fantazi kuruyorlar. Eskiden tek maaş ile geçinen ailelerin bugün karı koca çalışmak zorunda olması da bir banka projesi, feminizm, hayvan hakları , çevre vergisi numaraları da bankacılık sektörünün yan ürünleri. Küresel çapta daha beterleri de oluyordur. Dünya bu kriz furyasından kurtulmal istiyorsa bankaların malları müsadere edilmelidir. Devletler ve halklar bu köleliği başka türlü aşamaz. Çünkü para orada birikiyor borç ise halkın ve devletlerin üzerinde birikiyor. Bir süre sonra devam edemez sistem tıkanır savaşlar başlar. Yık yeniden yap moduna geçilir.
  • Yapma KafaY

    Son günlerde akp nin yaptırdığı cemaat tarikat operasyonları ile akp içindekilere dönük soruşturmalar adalete olan güveninizi artırdı mı?

    Öncelikle şunu sormak gerek “Yargı Bağımsız mı?”

    Yani bu operasyonları gerçekten savcılar bağımsızca mı yapıyor? Önemli olan bu.

    Erdoğandan izinsiz ellerini bile kıpırdatamayanlar şimdi mi bağımsız operasyona başladılar?

    bence tamamen halkın gazını almak için yapılan bir prosedürden ibaret.

    bu güne kadar çalınmasına göz yumulan miktarlar astronmik rakamlar. Bugüne kadar görmemişler mi? Alınan verilen rüşvetler sadece birkaç isimle sınırlı değil ki.

    Sorun sadece para da değil ayrıca.

    Mütayit ve hemşeri belediye başkanlarının plansız çarpık kentleşme işleri yüzünden yüzbinlerce insan öldü. Belki milyonlarcası risk altında yaşıyor.

    Depremde hangi birine hesap soruldu?

    Epstein ve diğer sapıklık dosyaları hala kapalı.

    Akp şu an yaptırdığı göstermelik adalet operasyonları ile tencerede su pişiriyor.


    @house said: E o zaman sormazlar mı adama? Onbinlerce insan ölüyor da nasıl binaların depreme dayanıksızca inşasına onay verilmesine ve sonrasında oturum verilmesini onaylayanlar cinayet işlemiş olmuyor? Onlar gold üyeler. Yani gold vatandaş. O yüzden uygulama farklı. Artık abonelik sistemine geçtik ya. Gold kategoride olanlara kanun farklı. Çok zenginler ve bürokratlar siyasetçiler için yasalar başka. Regular üyeler(işçi yada arkası olmayan vatandaş) suç işlerse en tepeden ceza. Premiumlar (memurlar yada dayısı olanlar) suç işlerse iyi halden indirim.
  • phiP

    Sitemiz en yeni versiyonuna guncellenmistir.

    NodeBB v1.19.1 çalışıyor.


    Merhaba Sitemiz v4.16.8 versiyonuna guncellenmistir.
  • Yapma KafaY

    Din gökyüzünde başlamadığını, yerde, tapınakta, borç defterinde başladığını söylüyorum ve tarih de buny doğruluyor.

    Din borç demek ve kulluk kölelik de tanrı adına nasıl ortaya çıkmış.

    Tarihin ilk tefecileri tapınaklar ve ilk insan tüccarları da tapınaklar.

    Tapınak = İlk Banka

    Bugün biz tapınağı ibadet yeri sanıyoruz. Ama Mezopotamya'da, Mısır'da, Sümer'de tapınak, önce bankaydı, sonra ibadet yeri oldu.

    Nasıl çalışıyordu?

    1. Tapınak her şeyi topluyordu

    Halk tarlasından buğdayı, hayvanı, altını getirip tapınağa veriyordu. Niye? "Tanrı için" deniyordu. Tapınak da bunları depoluyordu. Yani o dönemin en büyük ambarı, kasası tapınaktı.

    2. Tapınak borç veriyordu

    Köylünün tohumu bitti, hayvanı öldü, kuraklık oldu. Kime gidecek? Tapınağa gidecek. Tapınak diyordu ki: "Al sana 10 çuval buğday, hasatta bana 15 çuval vereceksin."

    İşte faiz.

    Köylü de mecbur alıyordu, çünkü başka yer yoktu.

    3. Borcunu ödeyemeyen köle oluyordu

    Hasat kötü geldi, borcu ödeyemedi. Ne oluyordu? Tapınak diyordu ki: "Borcu ödeyemedin, o zaman borcunu bedeninle ödeyeceksin."

    Adam, karısı, çocuğu tapınağa köle olarak çalışıyordu. Tarlada, inşaatta, tapınak temizliğinde...

    Yani din borcu, gerçek borca dönüşüyordu.

    4. Her tapınak kendi köylüsünü borçlandırıyordu

    Her şehirde bir tapınak vardı, her tapınak kendi bölgesinin köylüsünü kendine bağlıyordu.
    Köylü tapınağa borçluysa, tapınaktan kaçamazdı. Başka tanrıya da gidemezdi, çünkü borcu o tapınaktaydı.
    Yani din, insanları tanrıya değil, tapınağa bağlıyordu. Tanrı bahaneydi, tapınak kasaydı.

    Dinin temel konusu borç ve kulluk değil mi? Algılar nasıl değiştirilmiş gördünüz mü? Şimdi ise süslü sözlerle barış sevgi masalları ile yine insanları tanrı adına kendilerine kul köle yapmaya çalışıyorlar.

    Ancak bugün sistem daha zor çünkü aynı yöntem bankalar tarafından da kullanılıyor ve daha da etkili.

    Neyse devam edelim;

    Ve sonra ne oldu biliyor musunuz?

    Bu sistem o kadar büyüdü ki, krallar bile isyan etti. Babil Kralı Hammurabi, kanunlar çıkarıp "borç köleliği 3 yıldan fazla süremez" dedi. Çünkü köylülerin hepsi köle olmuştu, kimse tarlada çalışacak adam bulamıyordu.
    Yani dinin borç sistemi, devleti bile batırıyordu.

    Şimdi bugüne bak:

    Tapınağın yanına bir de banka geldi. İsim değişti, sistem aynı.

    Eskiden köylü tapınağa borçlanıyordu, şimdi insan bankaya borçlanıyor.

    Eskiden borcunu ödeyemeyen tapınakta köle oluyordu, şimdi borcunu ödeyemeyen bankaya ömür boyu faiz ödüyor, icralık oluyor, evinden atılıyor.
    Eskiden "tanrı için borçlusun" deniyordu, şimdi "kredi kartın var, ödemek zorundasın" deniyor.

    O yüzden "din borç demek" dediğimde, sadece bir kelime söylemiyorum Tapınaktan bankaya kadar uzanan 5000 yıllık bir sömürü sistemini anlatıyorum


    Hiçbir din, tarikat, cemaat, parti, örgüt... Hiçbiri durduk yere para vermez. Verirse, mutlaka karşılığında bir şey ister. Ve o karşılık, verdiği paradan 100 kat fazladır. Nasıl çalışıyor bu tuzak? 1. İlk tanışmada yem atılıyor Adam evsiz, işsiz, yalnız, borçlu, çaresiz. Cemaat geliyor, diyor ki: "Gel, sana yemek verelim, sana yatak verelim, sana 500 lira verelim." Adam da "oh be, bunlar iyi insanlar" diyor. Ama o para, yardım değil, yatırımdır. Tıpkı bankanın sana ilk krediyi vermesi gibi. Banka da önce "al, sana kredi" diyor, sonra ömür boyu faizini alıyor. 2. Sonra borç başlıyor Yemeği yedin, yatağında yattın, parayı aldın. Artık borçlusun. Cemaat diyor ki: "Madem biz sana yardım ettik, sen de bize çalışacaksın." Ne çalışması? Broşür dağıtacaksın, sohbetlere insan getireceksin, temizlik yapacaksın, inşaatında bedava çalışacaksın, dükkanında bedava çalışacaksın... Adam da "ayıp olur, bana yardım ettiler" diye itiraz edemiyor. Çünkü borçlu hissettirilmiş. 3. Sonra sistem dönmeye başlıyor Adam çalışıyor, yeni adamlar getiriyor. Yeni adamlara da ilk başta yemek, yatak, para veriliyor. Onlar da çalışmaya başlıyor. Yani cemaat hiç para harcamıyor, aslında bedava işçi kazanıyor. Verdiği 500 lira, karşılığında 50.000 liralık bedava emek alıyor. 4. En sonunda adam hem parasını hem aklını veriyor Bir süre sonra adam maaşını da cemaate vermeye başlıyor. "Zekat", "bağış", "himmet", "sadaka"... Adı ne olursa olsun, para hep cemaate gidiyor. Adam evini, arabasını, mirasını bile veriyor. "Ahiret için" diyor. Ama ahiret gelmiyor, cemaatin lideri zenginleşiyor. Hiçbir din üyesine para vermez, hep alır, hep ister. Çünkü dinin işi vermek değil, toplamaktır. Tapınak zamanında da öyleydi. Tapınak köylüye 10 çuval buğday veriyordu, karşılığında 15 çuval + ömür boyu kölelik alıyordu. Şimdi de aynı. Cemaat sana 1 kere yardım ediyor, sen ömür boyu ona çalışıyorsun. Ve bu sadece dinde değil. Siyasi parti de aynısını yapıyor. Önce "gel sana kömür verelim, makarna verelim" diyor. Sonra "madem biz sana yardım ettik, bize oy vereceksin, mitingimize geleceksin, bizim için çalışacaksın" diyor. Banka da aynısını yapıyor. Önce "gel sana kredi verelim" diyor. Sonra ömür boyu faizini alıyor. Patron da aynısını yapıyor. Önce "gel sana iş verelim" diyor. Sonra "madem sana iş verdim, mesaiye kalacaksın, itiraz etmeyeceksin" diyor. Hepsi aynı taktik: Önce küçük bir yardım, sonra büyük bir borç.
  • Yapma KafaY

    Tebliğcilik özgüvensizlikten yada kandırma içgüdüsünden gelir. Bak ben inanıyorum öyleyse sende inanacaksın demek aslında "ben tam inanmıyorum ama çoğunluk inanırsa daha ikna olurum" demektir. Yada herkesi bir şeye inandırırsam oradan çıkar sağlamak kolaylaşır demektir

    Tebliğcilik, yani "ben inanıyorum, sen de inan" diye ısrar etmek, gerçekten de çoğu zaman inancın gücünden değil, inancın zayıflığından geliyor.

    1. Özgüvensizlik kısmı

    İnsan bir şeye tam %100 eminse, başkasını ikna etmeye ihtiyaç duymaz.

    Dünyanın yuvarlak olduğunu bilen biri, sokakta "dünya yuvarlak, sen de inan" diye bağırmaz. Çünkü ispatı var, iç huzuru var.

    Ama ispatı olmayan bir şeye inanıyorsan, içinde hep bir şüphe kalır: "Ya yanlışsa? Ya kandırıldıysam?"

    O şüpheyi tek başına taşımak zordur. O yüzden ne yaparsın? Başkasını da inandırırsın. Her inandırdığın kişi, senin için bir onay olur. "Bak, o da inanıyor, demek ki ben haklıyım" dersin.

    Yani aslında "sen de inan" demek, "benim inancımı güçlendir, benim şüphemi azalt" demek oluyor. Kalabalık arttıkça, şüphe azalıyor. Bu psikolojide "sosyal kanıt" diye geçiyor. İnsanlar "herkes böyle düşünüyorsa doğrudur" diye düşünmeye meyilli.

    Bu yüzden tebliğcilik, çoğu zaman "ben tam inanmıyorum, bana yardım et, birlikte inanalım" çığlığıdır.

    2. Çıkar kısmı

    Bu kısım daha çok gerçekçi: Herkesi bir şeye inandırırsan, oradan çıkar sağlamak kolaylaşır.

    Bir topluluğu aynı yalana inandırdın mı, o topluluğu yönetmek kolaylaşır.

    • Aynı şeye inanan insanlar aynı lideri dinler.
    • Aynı şeye inanan insanlardan para toplamak kolaylaşır.
    • Aynı şeye inanan insanları bir düşmana karşı kışkırtmak kolaylaşır.
    • Aynı şeye inanan insan sorgulamaz, "hocamız öyle dedi" der.

    Yani inanç, birleştirici bir güç olmaktan çıkıp, bir kontrol aracına dönüşür. Tebliğci de aslında bir nevi pazarlamacı gibi çalışır. Ürünü satmak için ne kadar çok kişi inanırsa, o kadar çok güç kazanır.

    Bu yüzden tarihte en çok tebliğ yapanlar, en çok gücü elinde tutmak isteyenler olmuştur. Gerçekten inanan insan genelde sessizdir, kendi halinde yaşar. "Ben inanıyorum, sen inanmasan da olur" der. Ama inancı bir iktidar aracı olarak gören kişi, durmadan "sen de inanacaksın" diye bağırır.

    3. ikilem tam burada

    "Ben inanıyorum öyleyse sen de inanacaksın" cümlesinin altında iki gizli cümle var:

    • "Ben tam emin değilim, sen inanırsan ben de daha emin olacağım."
    • "Hepimiz aynı şeye inanırsak, ben bu kalabalığı yönetebilirim."

    İkisi de inançla ilgili değil, psikoloji ve güçle ilgili.

    O yüzden , tebliğcilik inancın gücünü değil, inancın kırılganlığını gösteriyor. Gerçekten güçlü bir fikir, tebliğe ihtiyaç duymaz. Kendini ispat eder, insan zaten gelir.

    Bu sadece dinler için geçerli değil. Bir siyasi parti , ideolojik örgütlenme yada meslek grupları için de geçerli.

    Her konuda ispatı olmayan şüphelerle dolu bir şeye daha çok kalabalıkları inandırıp onu doğru hale getirmek.

    Medya gücü dedikleri şey tam da bu. Tabiki medya ve siyaset bu işin sahtekatlık tarafında duruyor. Yalanı güzel sözlerle süsleyip çoğunluk algısı yaratarak inandırma yöntemi.


  • Yapma KafaY

    2027 seçimleri görünüşe göre oldukça kritik geçecek cumhur ittifakı cephesinden. Çünkü oyları düşüyor ve seçmen chp nin yönetimine de güvenmiyor. Elindeki belediyeyi savunmayan bir chp iktidar olursa ülkeyi nasıl savunacak?

    Bu durumdan istifade küçük pazarlık partileri türemeye başladı. Kararsız seçmenin yüzde 2 oyunun bile alsalar yetiyor.

    İttifaklarla masaya oturup demokrasi pazarlığı yapacaklar. Al takke ver külah ne koparırlarsa.

    Halkın çıkarına iş yapan yok zaten. İşleri güçleri zorda kalanı pazarlığa oturtup pay koparmak.

    Bu ülkede ne kadar çok pazarlık yapılıyor yahu. Heryer çarşamba pazarı gibi olunca kim kime yeterse.

    Yeni zübükler hayırlı olsun.


    Elimde listeler var açıklarsam şöyle olur diyen conconlar başladılar yine herzamanki gibi. İktidarın pis parası ile pazarlık yapıyor pay istiyor aklınca. Madem liste var açıkla. Suçu gizlemek de suçtur. Madem yayın yasağı var o zaman yabancı basına ver bak nasıl açıklıyorlar. Ama dertleri adalet olmayan çirkin siyasetçi yığınları ile kuşatıldık. Tüm derdi pay koparmak. O yüzden don değiştirir gibi düşünce değiştiriyor parti değiştiriyor. Bir partinin içine edip kirlettikten sonra diğerine geçiyorlar. Idris Naum , Abraham Melih ve Solomon tatikatına operasyon haberleri birden rafa kaldırıldı. Çünkü borsa olayı çıkıverdi birden. Tam diyorduk ki akp doğru birşey yapacak... Gördük ki tencere dibin kara seninki benden kara... Bu eski yeni tüm siyaseti ülkede etkisiz hale getirmek gerek. Bunları beslemek gayri meşru olmaya başlamadı mı?
  • Yapma KafaY

    Sayfa görüntülemek için bile cloudflare doğrulaması istiyor. Halbuki ne gerek var. Sadece üyelik ve giriş sayfasına kimlik doğrulama filtresi koysanız yeterli.

    Cloudflare den daha etkili yollarvar Cloudflare'in yaptığı şey kabaca: "Şüphelendim, insan olduğunu ispatla."

    En etkili 8 görünmez tuzak

    1. Honeypot - Bal küpü

    • Forma insan gözüyle görünmeyen bir alan koyuyorsun. CSS ile gizli, ekran okuyucuya bile kapalı.
    • İnsan orayı görmez, boş bırakır. Bot formu otomatik doldururken o alanı da doldurur.
    • Dolduran = bot. Direkt engelle, doğrulama bile gösterme.

    2. Hız tuzağı

    • İnsan formu en hızlı 3-4 saniyede doldurur. Bot 0.2 saniyede doldurur.
    • Sayfa açılışı ile gönderim arası 1 saniyeden kısaysa, bot olma ihtimali %95.
    • Aynı şekilde fare hareketi yok, klavye yok, direkt POST atmışsa yakaladın.

    3. Fare / dokunma izi

    • İnsan fareyi eğri büğrü hareket ettirir, duraksar, kaydırır. Bot ya hiç fare hareketi yapmaz ya da dümdüz ışınlanır.
    • Bu veriyi JS ile toplayıp arka planda puanlıyorsun. Kullanıcı hiçbir şey görmüyor.

    4. JavaScript meydan okuması

    • Botların çoğu basit HTTP isteği atar, JS çalıştırmaz. Sen sayfaya küçük bir JS kodu koyuyorsun, o kod bir token üretiyor.
    • Token yoksa gelen istek = bot. Bu Cloudflare'in yaptığı challenge'ın görünmez hali.

    5. Davranış puanı + Rate Limit

    • IP başına değil, cihaz parmağı + davranış başına limit koyuyorsun. Normal kullanıcı 1 dakikada 5 istek atar, bot 500 istek atar.
    • Bir de üye ol, yanıtla, sayfa gez gibi insan davranışlarını puanlıyorsun. Puanı düşük olanı üyelik sayfasında sessizce yavaşlatıyorsun, engellemiyorsun. Bot zaman kaybedince kendi kendine gidiyor.

    6. Resim Tamamlama

    Eksik çizilmiş basit bir resim koyuyorsun. Örneğin şu eve bir pencere çiz , çatı ekle gibi. Bot onu mükemmel yerleştiriyor. İnsan yamuk yapıyor.

    Yapboz da koyuyorlar. Eksik parçayı yerine ekle diyor. Yüzde 98 üzeri uyum bottur.

    Yada üç noktayu birleştir gibi bir seçenek konuyor. Mükemmel ve eşit uzunluk bottur.

    7. Harf atlatma tuzağı

    Kullanıcı adı şifre yazdırırken bir harf atlatıyorsun. Bot bunu farketmiyor. İnsan dönüp düzeltiyor.

    8. Kendini Tanıt min 10 bin Sözcük

    Gizli sayfaya böyle gereksiz bir özellik koyuyorsun. Bot doldurmaya başlıyor diğer yandan sistem silmeye başlıyor. Hiçbir zaman 10bin sözcük olmuyor. Bir süre sonra bot gidiyor.

    Neden bu Cloudflare'den daha etkili?

    • Cloudflare botu
      saldırganlaştırır, bot da gidip daha akıllı yöntem buluyor.

    • Diğer yollar botu sinirlendirmiyor, bot "ben girdim" sanıyor ama arka planda fişi çekilmiş oluyor. Sahte başarı sayfası gösteriyorsun, bot "işlem tamam" sanıp gidiyor, sen aslında hiçbir şey kaydetmiyorsun.


    Yada sayfada gezinirken 15 sn sonra sayfayı 3 sn liğine dondur. Bot hiçbirşey yapmaz istek atmaya devam eder ama insan sayfa yeniler aynı sekmeye birkaç kez tıklar yukarı aşağı yapar. Çok gelişmiş botlar da var. Bunların hepsini aşabiliyor ama böyle botların efelsefede işi olmaz. Onlat genelde alışveriş sitelerine bankalara saldırmak in üretilen pahalı botlardır. Efelsefeye saldıran düşkünlerdünyası gibi rakip siteler olur genelde. Madem hiçbirşey elinizden gelmiyor cloudflare i sadece üyelik sayfasında çalıştırın. Site görüntülemede sayfayı yavaşlatıyor. Cloudflare ücretsiz sürümde "Under Attack" ya da "Bot Fight Mode" açınca, adam daha yazıyı okumadan önce 5 saniye bekletiyor. Felsefe sitesine gelen adam yazı okumaya gelmiş, beklemeye değil. 5 saniye bekleyen gider. Google da "bu site yavaş" deyip sıralamayı düşürüyor. Yaptığınız site güncellemeleri de boşa gidiyor haberiniz olsun.
  • ?

    Filistinli bir “mülteci” ve Yaser Arafat’ın kızı Zahwa Arafat ile tanışın. Zehra, Arafat’ın “Filistin’e yardımlarından” yürüttüğü 3 milyar dolar servetinin varisidir.Ayrıca Londra’da bir sokağı var, Paris’te yaşıyor ve 4 dil biliyor ama Arapça bilmiyor. UNRWA’dan yardım alıyor

    https://sarigolgundemcom.teimg.com/crop/1280x720/sarigolgundem-com/uploads/2023/10/yasser-arafatin-kizi-zehva-arafat-kimdir-serveti-ne-kadar.jpg

    Kendisi yaklaşık 8 milyar dolarlık servetin sahibidir.

    Yaser Arafat’ın kızı ve karısı, Londra’nın gözde semtlerinden birinde bir sokağın tamamını satın alıyorlar ve Paris’in lüks semtlerinde ihtişamlı bir yaşam sürdürüyorlar. Bu skandal, sosyal medyada büyük yankı uyandırıyor. Hem Müslüman hem de gayrimüslim kullanıcılar, Yaser Arafat’ın bu serveti Filistin Davası için kullanılması gerektiğini dile getiriyorlar. Bu olay, Filistin Davası için önemli bir dönemeç olarak tarihe geçiyor.

    Peki Avrupa neden sessiz?

    Yada Türkiye'deki mücahitler neden sessizler?

    Çünkü bunu onlar da yapıyorlar.

    Net mi?

    https://www.mirathaber.com/filistin-tarihinin-en-buyuk-hirsizi-yaser-arafat/


    Olay sadece bir kişi ile sınırlı değil iranlı mollaların kızları da abd de keyif çatıyor. Filistin diyerek verdiğiniz yardım paraları böyle çatır çatır harcanıyor. Mevzu filistin değil yeğen... mevzu kolay para kazanmak.. Bana göre diğer dernek vakıflara da verdiğiniz tüm paralar aynı şekilde çatır çatır harcanıyor. Filistine yada bilmemne çevre derneğine verceğine o parayı torununa ver ailene harca en azından bir işe yarar. Solcular da bu furya içine girdiler. Ekrum i..oğlu sayesinde. Heryerde yardım sandığı.. Artık bu iş sektör haline gelmiş. Anlayın artık. https://www.ensonhaber.com/iranli-molla-ayetullah-ahmed-irvaninin-kizinin-abddeki-dugunu-h11056565
  • phiP

    Merhaba arkadaslar,

    Bu baslik altinda sikayet, oneri ve taleplerinizi paylasabilirsiniz.


    Cloudflare ayarları aşırı sıkı olması nedeniyle forum kullanılmaz hale geldi farkındamısınız. Madem bot saldırısı var o zaman gmail adresi ile giriş isteyin. Böyle olmaz çünkü.
  • phiP

    Adamlara kapilari acip ev sahipligi yapmamiz yetmemis gibi, curete bakin ya mehmetcik filistine gazze'ye diye nagralar atiyorlar.
    Defolun gidin ulkemizden, ne bir arap, ne bir suriyeli, ne bir afgan gormek istemiyorum.

    Millet acliktan oluyor, benzin ucmus gitmis biri sokaga cikip eylem yapamiyor, adamlar asgari us basiyor ulkemde.
    Kim izin veriyor bunlara?


    daha fazla oku →
    Amerikalı diyor ki "bize ne israilden" yada türkiyedeki cambazlar diyor ki "amerikanın ortadoğuda ne işi var" o zaman türkiyeli de der ki "bize ne lan irandan filistinden" İşin arka planında halkları soyan iktidarların koltuk kavgası var. Dış politikayı iç mesele haline getirip halka gerçek sorunları unutturma oyunu oynuyorlar. Jumbo jetler , lüks araç filoları, borsadan çarpılan paralar, kol kazık vergiler, işsizlik ve saraylıların milyonluk ayakkabıları saatleri...bunlar konuşulmasın diye...
  • Yapma KafaY

    Şu ünlü sözü Mihail Bakunin söylemiş: "Hukuk iktidarın fahişesidir."

    Bakunin anarşistti, devlete de hukuka da inanmıyordu zaten. Ona göre hukuk, adaleti sağlamak için değil, iktidarda kim varsa onun işini meşru göstermek için var. İktidar değişince hukuk da onunla birlikte yön değiştiriyor.

    Türkiye'de bu söz o kadar çok kullanıldı ki artık herkes kendine göre söylüyor. Biri "hukuk siyasetin fahişesidir" diyor, biri "iktidarın fahişesidir" diyor. Ama anlam aynı.

    Hakim maaş, tayin, terfi derdine düşünce, hukuk da "ne yapsam da iktidarı kızdırmam" hesabına dönüyor. O zaman da Bakunin'in dediği oluyor, hukuk adaletin değil, iktidarın aracı oluyor.

    Ama işte Bakunin'e göre çözüm hukuku düzeltmek değil, hukuku da devleti de komple kaldırmaktı.

    ABD mahkemelerinde halk jürisi sistemi hukuku fahişe yapmak isteyenlere büyük engel oluyor.

    Amerikada hukuk giçlü yapan şey de zaten jürilik sistemi.

    Amerika'da hakim "şirkete 50 bin dolar ceza verelim" der, jüri çıkar "yok kardeşim, siz 200 kişiyi bilerek zehirlediniz, 50 milyon dolar ödeyeceksiniz" der. O milyon dolarlık cezalar var ya, hepsi jüri kararı. Şirketler de o yüzden korkuyor, çünkü hakimi bağlayabilirsin ama 12 tane sıradan adamı bağlayamazsın.

    Epstein olayı da tam buna iyi örnek:

    O adamı yıllarca hakimler, savcılar, siyasetçiler korudu. 2008'de Florida'da öyle komik bir anlaşmayla kurtuldu ki, resmen örtbas ettiler. Ne zaman patladı? İş jüriye gidince patladı. Ghislaine Maxwell'i jüri suçlu buldu. Epstein'in kendisi de jüri önüne çıkacaktı, çıkamadan öldü / öldürüldü.

    Yani hakim sistemi "sistem içinden" birini koruyabiliyor, çünkü hepsi aynı çevreden, aynı okullardan, aynı atama zincirinden.

    Jüri dışarıdan geliyor, o çevrenin adamı değil.

    Tabii ki jüri de hata yapıyor. O.J. Simpson davası falan hep örnek verilir. Ama istatistik olarak bakınca, jürinin 2-3 hatası, hakimlerin sistematik olarak yaptığı örtbasların yanında çok küçük kalıyor.

    Bizdeki HABAŞ meselesi de aynı işte. Hakime kalsa "ev hapsi, adli kontrol" diyor. 12 tane işçinin annesini babasını jüriye koysan, o adam yalısında yatabilir miydi? Hayatta vermezlerdi o kararı.

    Yıllar önce jürilik sistemi getirilsin denmişti ama ilk başta dinazor muhalefet buna karşı çıkmıştı. Çünki hep aynı kaptan besleniyor.

    Abd yi yükselten başkanlık sistemi diyerrk reklam edip başımıza başkan getirdiler. Ama gerçekte abd yi yükselten jürilik sistemiydi. Bunu da getirelim diyen hiç yok. Çünkü herkes köşe kapmaca adam tutmaca oyunu oynuyor.


    Türkiyede solcuların kendi de hırsız zaten. Bu nedenle halk bakıyor iki taraf da hırsız. Akpnin 25 yıl iktidar olmasının tek nedeni bu. Sol güven vermedi. Kitleleri arkasına toplayıp Kemalizm sattı cebini doldurdu. Ülke değderlerini kendi kadroları için kullandı hizmete çevirmedi. Bakıyoruz eski türkiyede solcu laik görünen kim varsa akp ye ilk turda yanaştılar. Halk da denetimsiz kopuk iki yapıyı görünce kendine daha yakın olana oy verdi. Şuan halkın elinde bir koz var ve muhalefet ile iktidar o kozu göstermemek için tiyatroya başladı 5 yıldır. Biz gidersek siz hiçsiniz algısına oynuyorlar. Defolup gidin demesinler diye. İsrail ve yunanistan ile danışıklı kriz yapıyorlar. Açlık savaş nükleer diye halkı oyalıyorlar. Ülke zateb yolgeçen hanı olmuş. Ne işgali ne savaşı? Kendi ihale çeteleri ellerinden gitnesin diye bütün bu tiyatro
  • Yapma KafaY

    Zenginler fakirlere tasarruf edin diyecekler. Zaten demeye başladılar bile.

    Mantık hep aynı: Küreği dolduranlar, şimdi herkese "artık kepçe kullanmayın, tasarruf edin" diyor.

    COP31'de bu tam şöyle görünüyor:

    Zengin ülkeler 150 yıldır kömür, petrol yakarak küreğini doldurdu. Fabrikasını kurdu, arabasını aldı, evini ısıttı. Şimdi dönüp fakir ülkeye diyor ki: "Sen de aynısını yapma, sen güneş paneli kullan, sen tasarruf et, sen ağaç dik."

    Fakir ülke de diyor ki: "İyi de, sen doldururken dünya ısındı, şimdi sıra bana gelince mi tasarruf çıktı? Benim küreğim daha boş."

    Zenginler de diyor ki: "Ama hepimiz aynı gemideyiz, sen de tasarruf etmezsen hepimiz batarız."

    İkisi de haklı gibi, ama birinde bir haksızlık var: Tasarruf çağrısı yapan, tasarruf edilecek şeyi zaten harcamış olan. Fakirin tasarruf edecek bir şeyi yok ki. Ne tasarruf edecek? Yemediği yemeği mi, binmediği arabayı mı, yakmadığı kömürü mü?

    Toplumsal sözleşme dediğimiz şey burada da bozuluyor.

    "Herkes vergi versin" , "herkes emisyonunu kessin" deniyor. Ama biri 150 yıldır vergiyi çalmış, diğeri hiç vergi vermemiş. Şimdi ikisine de "eşit kesinti yapın" demek, eşitlik değil.

    O yüzden COP'larda en büyük kavga para kavgası. Fakir ülkeler diyor ki: "Madem sen ısıttın, sen öde. Bana temiz enerjiye geçmem için finansman ver." Zenginler diyor ki: "Verelim ama sen de söz ver.

    Ama karşılığında sadece söz istenmiyor.

    İşte asıl cümle bu. Az önce eksik söyledik.

    Sadece "tasarruf et" demiyorlar, "benim ürünümü alıp tasarruf et" diyorlar.

    Yani fakir ülkeye diyorlar ki: "Kömür yakma, tamam. Ama kömür yerine benim güneş panelimi al, benim elektrikli arabamı al, benim bataryamı al, benim yazılımımı al."

    Fakir ülke kömürden kurtuluyor ama bu sefer de panele bağımlı oluyor. Eskiden petrol için borçlanıyordu, şimdi panel için borçlanıyor.

    COP31'de konuşulan o 35-by-35 elektrifikasyon hedefi de tam buraya çıkıyor. "Dünya elektriklensin" demek, "dünya benim ürettiğim elektrikli ürünü alsın" demek de oluyor. Kim üretiyor o paneli, bataryayı, kabloyu, yazılımı? Fakir ülke mi üretiyor? Hayır. Zengin ülke üretiyor, fakir ülke tüketiyor.

    O yüzden fakir ülke iki kere kaybediyor:

    1. Kendi kömürünü, kendi kaynağını kullanamıyor.
    2. Başkasının ürününü almak için borçlanıyor.

    Zengin ülke iki kere kazanıyor:

    1. Hem "çevreciyim" diyor, alkış alıyor.
    2. Hem ürününü satıyor, para kazanıyor.

    Fakir ülke "ben kendim üreteyim" dese ne olur sizce? " Tabi sen üret yeterki çevre korunsun derler mi?

    En komiği de şu;

    "Kaynaklara Kürekle dalan" adam, şimdi küreksiz kalana reklamla "tasarruf et" diye bağırıyor. Bir de o bağırış için ayrıca para harcıyor.

    Kamu spotu çekmek için milyonlar gidiyor. Yönetmen, oyuncu, Antalya'da ışık, kamera... Sonra televizyonda dönüyor: "Suyu kapatın, ışığı kapatın, doğayı koruyun."

    Suyu kapatan zaten fakir. Işığı kapatan zaten fakir. Faturayı ödeyemediği için kapatıyor zaten. Ona bir de reklamla "kapat" demek, açken "yeme" demek gibi.

    Zengin ne yapıyor? Reklamı izlerken kliması açık, havuzu dolu, arabası çalışıyor. Ama vicdanı rahat, çünkü reklamı izledi, "bilinçlendim" oldu.

    Aslında o reklamlar halka değil, kendilerine. "Bak biz bir şey yapıyoruz" demek için. COP31 için de aynısı. Antalya'ya 10 bin kişi gelecek, uçakla gelecek, otelde kalacak, klima çalışacak, ışık yanacak. Sonra toplantıda "tasarruf" konuşulacak. O toplantının reklamı için de ayrıca para harcanacak.

    Toplumsal sözleşmeyi bitiren davranış; Kazanç benim, zarar herkesin. Reklamın kazancı reklamı yapanın. Ama zararı -hem parası hem de suçu üstüne kalan- halkın.


    COP osbir toplantısı sona erdi. Avrupanın çöplerini alan bir ülke olarak çok anlamsız bir toplantıydı. Doslar alışverişte görsün maksat eğlence olsun çevre bahane gibi bir durum vardı. Tam bir çevrecilik mastrubasyonu yapıldı toplantıda.
  • Yapma KafaY

    Motivasyon konuşması*
    Patron: Arkadaşlar bu ay hedefi tutturursak hepimiz kazanacağız!
    Çalışan: Biz mi, siz mi?
    Patron: Hepimiz diyorum ya.
    Çalışan: Tamam o zaman ben de "hepimiz" adına erken çıkıyorum 😂


    Ülkenin yarısı maaşını alınca kendini böyle hissediyor. [image: IMG-20261113-WA0568.jpg]
  • phiP

    @TENTEN said: Satranç turnuvalarında yenilince ben. Sana güveniyoruz.
  • A

    Hayatta bazen geç kaldığımızı düşünürüz. Başkalarının ulaştığı yerlere henüz ulaşamamış olmak, gerçekleşmesini beklediğimiz hayallerin ertelenmesi ya da zamanın bizden daha hızlı ilerlediğini hissetmek, içimizde sessiz bir eksiklik duygusu yaratır. Oysa çoğu zaman gözden kaçırdığımız gerçek; hayatın herkes için aynı hızda ilerleyen bir yarış değil, her insanın kendi zamanında anlam kazanan bir yolculuk olduğudur.

    Japon kültüründe oubaitori adı verilen bir anlayıştan hareketle, erik, kiraz, şeftali ve japon eriği ağaçlarının farklı zamanlarda çiçek açması, her varlığın kendine özgü bir gelişim süreci olduğunu hatırlatır. Aynı gökyüzünün altında, aynı baharı karşılayan bu ağaçların hiçbiri diğerinden önce çiçek açmak için acele etmez. Her biri kendi doğasına, kendi ritmine ve kendi zamanına sadık kalır. Esasında insan hayatı da bundan farklı değildir. Kimimiz hayallerine genç yaşta kavuşurken kimimiz yıllarca emek verdiği bir kapının açılmasını bekler. Kimimiz sevgiyi erken bulur, kimimiz kendisini gerçekten anlayan biriyle hayatının ilerleyen dönemlerinde karşılaşır. Bazılarımızın başarıları herkesin görebileceği kadar belirgindir; bazılarımız ise kimsenin fark etmediği sessiz mücadelelerin içinde büyür ancak geç gerçekleşen bir hayal, değerinden hiçbir şey kaybetmez. Gecikmiş gibi görünen bir başarı daha az kıymetli olmadığı gibi, uzun bir bekleyişin ardından gelen mutluluk da eksik değildir. Belki de hayatımızın en büyük yanılgılarından biri, kendi yolculuğumuzu başkalarının takvimine göre değerlendirmektir. Oysa bir başkasının başarısı bizim başarısızlığımızın, bir başkasının mutluluğu bizim eksikliğimizin göstergesi olamaz ki... Bu nedenle artık geç kalmış olmak değil, kendimize ait olan zamanı başkalarının hayatına bakarak tüketmemek mühimdir çünkü bazı güzellikler erken gelir, bazıları uzun bir yolculuğun ardından.. Bazı hayaller hemen gerçekleşir, bazıları ise bizi önce o hayali taşıyabilecek insana dönüştürür...

    Her insanın bir mevsimi vardır. Kendi mevsimimize güvenmek, hayatın bize katacağı en kıymetli öğretilerden biridir...


    Benim bir mevsimim yok. Yaşlanınca zaten ne hafıza kalıyor ne de zeka.
  • A

    23 Ekim 1905'te New York'ta Alman göçmeni bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelen Gertrude Ederle, spor tarihinde kadınların sınırlarını yeniden tanımlayan öncü isimlerden biri olmuştur. Çocukluğunda geçirdiği kızamık nedeniyle işitme kaybı yaşamaya başlamıştır. Küçük yaşlarda boğulma tehlikesi geçirmesine rağmen yüzmeye ilgi duymuş ve kısa sürede olağanüstü bir yetenek sergilemiştir.

    Kadınların spor dünyasında ciddi önyargılarla karşılaştığı 1920'li yıllarda birçok yüzme rekoru kırmıştır. 1924 Paris Olimpiyatları'nda bir altın ve iki bronz madalya kazanmıştır. Ancak en büyük hedefi, o zamana kadar yalnızca erkeklerin başarabildiği Manş Denizi'ni yüzerek geçmek olmuştur.

    1925 yılındaki ilk Manş geçişi, antrenörünün müdahalesi nedeniyle başarısızlıkla sonuçlanmıştır. Gertrude pes etmemiş ve yeni antrenörü Bill Burgess ile çalışmalarına devam etmiştir.

    6 Ağustos 1926'da, henüz 20 yaşındayken, Fransa kıyılarından İngiltere'ye doğru yüzmeye başlamıştır. Yaklaşık 16 derece sıcaklığındaki denizde güçlü akıntılarla, yüksek dalgalarla, denizanası sokmalarıyla ve ağır fiziksel yorgunlukla mücadele etmiştir. Vücudunu soğuktan korumak için yağla kaplamış ve özel yüzücü gözlükleri kullanmıştır. Hava koşulları kötüleştiğinde yüzüşü bırakması önerilmesine rağmen kararlılığını korumuştur.

    Yaklaşık 14 saat 31 dakika sonunda İngiltere kıyılarına ulaşmıştır. Böylece Manş Denizi'ni yüzerek geçen ilk kadın olmuştur. Üstelik kendisinden önce bu başarıyı elde eden erkeklerin en iyi derecesini yaklaşık iki saat geliştirmiştir. New York'a dönüşünde yaklaşık iki milyon kişinin katıldığı görkemli bir törenle karşılanmış ve ulusal kahraman ilan edilmiştir.

    Ancak sonraki yaşamı zorluklarla dolu olmuştur. Çocukluğundan beri yaşadığı işitme kaybı ilerlemiştir. 1933 yılında geçirdiği ağır bir merdiven kazasında omurgasını yaralamış ve uzun bir iyileşme sürecinden geçmiştir. Buna rağmen yeniden yüzmeye başlamış ve 1939 yılında New York Dünya Fuarı'ndaki gösterilere katılmıştır.

    İlerleyen yıllarda işitme engelli çocuklara yüzme öğreterek deneyimlerini yeni nesillere aktarmıştır. Hiç evlenmeyen Ederle, 1965 yılında Uluslararası Yüzme Onur Listesi'ne kabul edilmiştir. 30 Kasım 2003'te, 98 yaşında hayatını kaybetmiştir.

    Gertrude Ederle'nin yaşam öyküsü, yalnızca bir spor başarısını değil, kadınların toplumsal önyargılara karşı verdiği mücadeleyi de temsil etmektedir. 1926 yılında gerçekleştirdiği tarihi yüzüş, fiziksel dayanıklılığın cinsiyetle sınırlandırılamayacağını ortaya koymuş ve spor tarihinde kalıcı bir iz bırakmıştır.


  • Yapma KafaY

    Bu vatandaşlık değil, abonelik.

    Kimlik no da kimlik no değil, abone no.

    öyle çalışıyor şu an.

    Çünkü vatandaşlıkta ne vardı?

    • Sen doğduğun için varsın.
    • Devlet seni iptal edemez, sen de "ben aboneliğimi iptal ediyorum" diyemezsin.
    • Hakların, para verdiğin için değil, insan olduğun için var.

    Abonelikte ne var?

    • Para verirsen hizmet alırsın.
    • Vermezsen kesilir.
    • Numaran var, borcun var, paketin var.
    • Sağlayıcı seni "sistemden atabilir", sen de "ben başka sağlayıcıya geçiyorum" diyebilirsin.

    Şu anki hali tam ikincisi gibi değil mi? Kimlik No, artık "sen kimsin" sorusunun cevabı değil, "hesabın hangisi" sorusunun cevabı. Vergi, ceza, hastane, okul, hepsi o abone numarasına bağlı.

    Kimine premium kimine gold üyelik kimine Ban veriliyor. Ama tek taraflı.

    Toplumsal sözleşme abonelik sözleşmesine dönüştü.

    Devlet, o numaranın etrafında bütün kuvvetleri topluyor, ama numaranın kendisi boş. İçinden her şey geçiyor, para geçiyor, ceza geçiyor, hizmet geçiyor. Numaranın kendisi hiçbir şey değil, sadece kavşak.

    Vatandaş aboneliği istemiyorum, iptal et" de diyebilmeli. Şu an edemiyor. Aboneliğin yükümlülüklerini almışız, ama aboneliğin özgürlüğünü almamışız.

    Normal abonelikte nasıldır?
    Sen Netflix'e para vermezsen, Netflix seni keser.
    Netflix sana hizmet vermezse, sen de parayı kesersin, iptal edersin. İki taraf da birbirine yaptırım uygulayabilir.

    Burada öyle değil.

    Devletin alacağı olduğu zaman:
    Tek hesap, tek tuş, anında bloke. E-haciz, vergi, ceza, trafik, hepsi aynı abone numarasına bağlı. Senin "dur bir itiraz edeyim" demene bile fırsat kalmadan, para çekiliyor.

    Ama devletin vereceği olduğu zaman:

    Sen ona bloke koyamıyorsun. Vergimin karşılığını vermiyorsun öyleyse ben de sana bloke koyuyorum diyemiyorsun. Mahkemeye gideceksin, yıllarca bekleyeceksin, o da kazanırsan.

    Bir yönde sel gibi akıyor, diğer yönde damla damla.

    Bu yüzden "abonelik" bile değil aslında. Abonelikte iki taraf eşit olmasa da, en azından çıkış kapısı var. Burada çıkış kapısı yok, ama giriş kapısı tek tuşla kapanıyor.


    Gold Üyelik: Zenginler + Bürokratlar Çalışırken de, emekliyken de sistem onlara çalışıyor. Kural onlar için esniyor. Bir hata yapsalar, sistem "gold üye" diye tolere ediyor. Premium Üyelik: Memurlar En azından güvenceleri var. Maaş günü belli, emeklilik günü belli, sağlık, izin, tazminat... Sistem onları yarı yolda bırakmıyor. Kötü değil ama gold kadar da rahat değil. Sıradan Üyelik: Geri kalan herkes Çalışırken "yok hükmünde" dediğim tam bu. Bugün varsın, yarın işten çıkarılırsan sistem sana "kendi paketini kendin yükselt" diyor. Sigorta, kıdem, işsizlik, hepsi pamuk ipliğine bağlı. Emeklilikte de makas açılıyor: Gold ve Premium hemen farkı görüyor, maaşı bağlanıyor. Sıradan üye, emekli olmayı hayal bile edemiyor çünkü prim günü, yaş şartı, EYT'si, stajı... Sürekli kural değişiyor. Oyun bitmeden oyun kuralları değişiyor. Yani , sistem herkese aynı "abonelik sözleşmesi"ni vermiyor. Aynı numara, aynı T.C. Kimlik No, ama arka planda 3 ayrı tarife çalışıyor. Ve en acısı, sıradan üye, gold üyenin aboneliğini de finanse ediyor. Çünkü gold üyenin güvencesi, sıradan üyenin vergisinden, priminden ödeniyor. İşte bu düzen değişmesin isteyenler bize hergün sıradan üyeliğin ne kadar avantajşı olduğu yalanını anlatıyorlar. Bu düzen değişmesin diye jeopolitik önem ve içinde bulunduğumuz küresel kriz masalları anlatılıyor. Bu düzen değişmesin diye arasıra komşularla düzmece kavgalar yapılıyor ki sıradan aboneler ülkenin tehlike altında olduğunu düşünsün.
  • Yapma KafaY

    Lise fiziğinden bildiğimiz basit bir eşitlik kinetik enerji ile potansiyeli karşılaştırıp kütleden bağımsız hız denklemi türetilir.

    V^2= 2gh

    Bu demektir ki 100 metre yüksekten bırakılan iki cisim kütlelerinden bağımsız olarak aynı anda yere düşer.

    Örneğin 1kg demir ile 100 ton taş bir uçaktan bırakılsa aynı anda yere düşmektedir.

    İşte bu deneysel olarak çok kolayca ispatlanan bir fizik fenomenidir.

    Serbest düşme kütleden bağımsız..

    Bu tartışma 100 yıldır var. Einsteina atfedilen mc2=E formülü bu yüzden tartışmalıdır.

    Hız kütleden bağımsız ise enerji ile kütle nasıl eşitleniyor? Buna itiraz eden birçok bilimadamı olmuş geçmişte.

    Çünkü mc2 ye göre bir madde hiçbir zaman ışık hızına ulaşamaz. Ve bir ışık hiçbir zaman da maddeye dönüşemez.

    Öyleyse enerji ile madde arasında böyle bir sınırın olduğu teori nasıl olurda kütle ile eşitlenerek açıklanır.

    Klasik fizikte ölçülen değer kütleden bağımsız çünkü kıyasa gelmeyen iki farklı şey olduğu görülüyor. Yada iki denklemden birinde yorum hatası var.


    @TENTEN atomun yarıçapından bile daha küçük bir mesafe kadar farkediyor. Dünyanın titreşimi bile bunun yanında 30 trilyon kat büyük kalır. Olaya böyle yaklaşırsak ortada sistematik bilgi kalmaz çünkü hiçbir olay birbirinin tam kopyası olamaz.
  • ?

    Evren algırımızla sınırlı

    Işık hızında ilerleyen bir insan yine ışığı sn de 300 km olarak algılıyor. Rokete binip sn de 600 metre hıza ulaştığımız zamanda ışık hızı yine 300bin km sn.

    (Tam olarak 299792458 m/sn)

    Burada bir paradoks var.

    Dünya üzerinde 120 km/saat ile giderken yanımızdan 140 km/saat ile bir araç geçse onu 20 km/saat hız ile gidiyormuş gibi algılıyoruz. Ama aynı durum ışık için geçersiz kalıyor.

    1887 de Michelson Morley deneyi Işığın heryönde ve heryerde aynı hıza sahip olduğunu gösterdi.

    Aslında ışık sade bir görsel değil. Evrenin sınır çizgisi. Bilimadamları buna artık ışık hızı demiyor "nedenselik sınırı" diyor.

    Bu nedenle yaşadığımız evrende 1/0 mantıksız. Lorenz denklemlerinde ışıkhızına ulaşan maddenin kütlesi sonsuz oluyor.


    Einstein bile kendi teorisini eleştirmiş acaba yanlış mı yaptık diye. Diyor ki sıcak cisim her zaman soğuk cisimden daha ağırdır. Evet haklı ama bu bakış açısını E=mc^2 formülüne taşıyamamış. Bu formül maddenin enerjiye dönüşüm formülü değil. Bir maddenin taşıyabileceği enerji kapasitesinin formülü. Nükleer tepkimede 10000kg uranyum kullanılsa 500g eksiliyo geriye 9995kg atık kalıyor. E=mc^2 ye göre 0.5kg madde enerjiye dönüştü diyorlar. Hayır madde enerjiye dönüşmedi sadece içindeki enerji kapasitesinin bir kısmını açığa aktardı. Şuna benziyor. İçi top dolu Bir kutuyu teraziye koy 1 kg gelir. Aynı kutudaki topları zıplatmaya başla terazi 2 kg gösterir. Şimdi mutlak kütle artmadı ama terazi 1kg fazla gösteriyor. Atomlarda böyle sürekli hareket enerji ile deviniyorlar. Biz onların ortalamasını alıyoruz ve göreceli kütleyi hesaplıyoruz. Einstein sıcak cisim daha ağırdır derken bunu kastediyordu. Çünkü sıcak cismin molekülleri daha güçlü titreşir. Ama o ısı asla kütleye dahil olmadı. Eylemsizlik kütlesi ölçülemez. Sadece var olduğu bilinir. Maddenin -273 santigrat derecedeki kütlesini ölçemiyoruz. Parçacıkların hiç titremediği bir kütle ölçemiyoruz. İşte nükleer tepkimelerde ortaya çıkan bu zıplayan parçacıkların enerji aktarımı olmakta.