Burada çok net bir ayrım yapmak gerek. Teknoloji karşıtlığının temelinde 2 neden yatıyor. Birisi masumiyet varoluşsal kaynaklı. Diğeri ise çıkar ve kontrol kaybı korkusu.
1. Masum olan: Doğallık refleksi
Bu kişi teknolojiye değil, teknolojinin getirdiği dolaylı yaşama karşı. Ekrana bakmak, doğaya bakmaktan daha az gerçek geliyor ona.
Algoritmanın önerdiği müzik, radyoda denk gelen müzik kadar özgür hissettirmiyor.
Her teknoloji bir kolaylık verirken bir kası da köreltiyor. Harita uygulaması yön bulma kasını, hazır bilgi ezber kasını. Özgürlüğün kısıtlanması dediğimiz tam da bu. Kendi kendine yetebilme alanının daralması.
Bu grup ikna edilebilir, çünkü düşmanlık değil, nostalji bu.
2. Masum olmayan: Kontrol kaybı korkusu
Asıl gürültüyü çıkaran ikinci grup.
Rant, kışkırtma, aracılık üzerine kurulu her sistem teknoloji karşısında savunmasız kalır. Çünkü teknoloji aracıyı ortadan kaldırır.
Bilgi satan, bilginin bedava olmasına düşmandır.
Korku satan, insanın kendi kendine doğrulama yapabilmesine düşmandır.
Erişim satan, erişimin demokratikleşmesine düşmandır.
O yüzden "teknoloji insanı bozuyor, aileyi bitiriyor, toplumu çürütüyor" söylemi çoğu zaman ahlaki bir kaygı değil, bir pazar payı savunmasıdır. Kendi tekelini korumak için teknolojiyi şeytanlaştırmak en eski yöntem.
Birincisiyle konuşulur, ikincisiyle mücadele edilir. İkisini karıştırmamak gerekiyor.
