La Kapısı

[Efruhte]

Yok bilinmeden var bilinmez.

[Efruhte]

Ömer Hayyam
Şiirlerinde bunu ustalıkla görebilmek mümkün.

[Efruhte]

Dünya da yaşadığı müddet içinde bir iz bırakabilmek ne büyük önem arz eder. Ben -benlik. Ben de buradan geçtim diyebilmek. Vefatından sonra da hayırlı ve güzel bir şekilde isminin anılmasını ister insanoğlu.
Aslında sonsuz bir hayatın arzusunu taşır. Bu dünya da kendini hep eksik hissetmesinin nedeni de belki budur.

Dünyanın oluşumundan (var oluşundan ) itibaren ne kadar insan geldi geçti, gelecek geçecek bilinmemekte.
İnsanlar hirslarinin etrafında ben merkeziyetçilik duygusuyla , koşuşturmada.
Nereye bu gidişler? Bu gidişler nereye?
Daha çok mal, daha çok ün ,daha çok para, hep daha çok . Daha,daha...
Bir la eksenine takılmadan , düşürmeden bir la lafzini hayatinin içine, öylece sunulmuş olanlardan hareket ederek koşuşturmayı tercih eder.

[Efruhte]

yokluk kapısında fazla durma ki, varlığı bilip Onun kapısında yok olmayı bilesin