Din Borç Demektir Köken Olarak da Böyle Doğmuştur
-
Din gökyüzünde başlamadığını, yerde, tapınakta, borç defterinde başladığını söylüyorum ve tarih de buny doğruluyor.
Din borç demek ve kulluk kölelik de tanrı adına nasıl ortaya çıkmış.
Tarihin ilk tefecileri tapınaklar ve ilk insan tüccarları da tapınaklar.
Tapınak = İlk Banka
Bugün biz tapınağı ibadet yeri sanıyoruz. Ama Mezopotamya'da, Mısır'da, Sümer'de tapınak, önce bankaydı, sonra ibadet yeri oldu.
Nasıl çalışıyordu?
1. Tapınak her şeyi topluyordu
Halk tarlasından buğdayı, hayvanı, altını getirip tapınağa veriyordu. Niye? "Tanrı için" deniyordu. Tapınak da bunları depoluyordu. Yani o dönemin en büyük ambarı, kasası tapınaktı.
2. Tapınak borç veriyordu
Köylünün tohumu bitti, hayvanı öldü, kuraklık oldu. Kime gidecek? Tapınağa gidecek. Tapınak diyordu ki: "Al sana 10 çuval buğday, hasatta bana 15 çuval vereceksin."
İşte faiz.
Köylü de mecbur alıyordu, çünkü başka yer yoktu.
3. Borcunu ödeyemeyen köle oluyordu
Hasat kötü geldi, borcu ödeyemedi. Ne oluyordu? Tapınak diyordu ki: "Borcu ödeyemedin, o zaman borcunu bedeninle ödeyeceksin."
Adam, karısı, çocuğu tapınağa köle olarak çalışıyordu. Tarlada, inşaatta, tapınak temizliğinde...
Yani din borcu, gerçek borca dönüşüyordu.
4. Her tapınak kendi köylüsünü borçlandırıyordu
Her şehirde bir tapınak vardı, her tapınak kendi bölgesinin köylüsünü kendine bağlıyordu.
Köylü tapınağa borçluysa, tapınaktan kaçamazdı. Başka tanrıya da gidemezdi, çünkü borcu o tapınaktaydı.
Yani din, insanları tanrıya değil, tapınağa bağlıyordu. Tanrı bahaneydi, tapınak kasaydı.Dinin temel konusu borç ve kulluk değil mi? Algılar nasıl değiştirilmiş gördünüz mü? Şimdi ise süslü sözlerle barış sevgi masalları ile yine insanları tanrı adına kendilerine kul köle yapmaya çalışıyorlar.
Ancak bugün sistem daha zor çünkü aynı yöntem bankalar tarafından da kullanılıyor ve daha da etkili.
Neyse devam edelim;
Ve sonra ne oldu biliyor musunuz?
Bu sistem o kadar büyüdü ki, krallar bile isyan etti. Babil Kralı Hammurabi, kanunlar çıkarıp "borç köleliği 3 yıldan fazla süremez" dedi. Çünkü köylülerin hepsi köle olmuştu, kimse tarlada çalışacak adam bulamıyordu.
Yani dinin borç sistemi, devleti bile batırıyordu.Şimdi bugüne bak:
Tapınağın yanına bir de banka geldi. İsim değişti, sistem aynı.
Eskiden köylü tapınağa borçlanıyordu, şimdi insan bankaya borçlanıyor.
Eskiden borcunu ödeyemeyen tapınakta köle oluyordu, şimdi borcunu ödeyemeyen bankaya ömür boyu faiz ödüyor, icralık oluyor, evinden atılıyor.
Eskiden "tanrı için borçlusun" deniyordu, şimdi "kredi kartın var, ödemek zorundasın" deniyor.O yüzden "din borç demek" dediğimde, sadece bir kelime söylemiyorum Tapınaktan bankaya kadar uzanan 5000 yıllık bir sömürü sistemini anlatıyorum
-
Hiçbir din, tarikat, cemaat, parti, örgüt... Hiçbiri durduk yere para vermez. Verirse, mutlaka karşılığında bir şey ister. Ve o karşılık, verdiği paradan 100 kat fazladır.
Nasıl çalışıyor bu tuzak?
1. İlk tanışmada yem atılıyor
Adam evsiz, işsiz, yalnız, borçlu, çaresiz. Cemaat geliyor, diyor ki: "Gel, sana yemek verelim, sana yatak verelim, sana 500 lira verelim."
Adam da "oh be, bunlar iyi insanlar" diyor.
Ama o para, yardım değil, yatırımdır. Tıpkı bankanın sana ilk krediyi vermesi gibi. Banka da önce "al, sana kredi" diyor, sonra ömür boyu faizini alıyor.
2. Sonra borç başlıyor
Yemeği yedin, yatağında yattın, parayı aldın. Artık borçlusun.
Cemaat diyor ki: "Madem biz sana yardım ettik, sen de bize çalışacaksın."
Ne çalışması? Broşür dağıtacaksın, sohbetlere insan getireceksin, temizlik yapacaksın, inşaatında bedava çalışacaksın, dükkanında bedava çalışacaksın...Adam da "ayıp olur, bana yardım ettiler" diye itiraz edemiyor. Çünkü borçlu hissettirilmiş.
3. Sonra sistem dönmeye başlıyor
Adam çalışıyor, yeni adamlar getiriyor. Yeni adamlara da ilk başta yemek, yatak, para veriliyor. Onlar da çalışmaya başlıyor.
Yani cemaat hiç para harcamıyor, aslında bedava işçi kazanıyor. Verdiği 500 lira, karşılığında 50.000 liralık bedava emek alıyor.
4. En sonunda adam hem parasını hem aklını veriyor
Bir süre sonra adam maaşını da cemaate vermeye başlıyor. "Zekat", "bağış", "himmet", "sadaka"... Adı ne olursa olsun, para hep cemaate gidiyor.
Adam evini, arabasını, mirasını bile veriyor. "Ahiret için" diyor.Ama ahiret gelmiyor, cemaatin lideri zenginleşiyor.
Hiçbir din üyesine para vermez, hep alır, hep ister.
Çünkü dinin işi vermek değil, toplamaktır. Tapınak zamanında da öyleydi. Tapınak köylüye 10 çuval buğday veriyordu, karşılığında 15 çuval + ömür boyu kölelik alıyordu.
Şimdi de aynı. Cemaat sana 1 kere yardım ediyor, sen ömür boyu ona çalışıyorsun.
Ve bu sadece dinde değil.
Siyasi parti de aynısını yapıyor. Önce "gel sana kömür verelim, makarna verelim" diyor. Sonra "madem biz sana yardım ettik, bize oy vereceksin, mitingimize geleceksin, bizim için çalışacaksın" diyor.
Banka da aynısını yapıyor. Önce "gel sana kredi verelim" diyor. Sonra ömür boyu faizini alıyor.
Patron da aynısını yapıyor. Önce "gel sana iş verelim" diyor. Sonra "madem sana iş verdim, mesaiye kalacaksın, itiraz etmeyeceksin" diyor.
Hepsi aynı taktik: Önce küçük bir yardım, sonra büyük bir borç.
Hello! It looks like you're interested in this conversation, but you don't have an account yet.
Getting fed up of having to scroll through the same posts each visit? When you register for an account, you'll always come back to exactly where you were before, and choose to be notified of new replies (either via email, or push notification). You'll also be able to save bookmarks and upvote posts to show your appreciation to other community members.
With your input, this post could be even better 💗
Kayıt Ol Giriş