Öylesine Konuşmalar _2. sayfa
-
Bir konu hakkında duygu ve düşüncesini yapay zekayla dile getirenleri görünce çok tuhafıma gitti. Açıkçası üzüldüm . Yazdıklarının yapay zeka ürünü olması tüm samimiyeti, içtenliği yitirdi. Cevap olarak yazdığımi silmekle geçistirdim.
Güzel olmuş ya da olmamış şeklinde bir yorum yazmış olsaydı ama kendisi yazmış olsaydı ne kadar da kiymetliydi oysa. -
Ülkemiz köle, sömürge olmayı tercih etmiş rahatlığı uğruna. Ne zaman düşünecek olsalar, fikir adamlarını susturmuslar. 90'li yıllar ülkemizin en çok fikir ürettiği yillaridir aslinda.
Şöyle bakiyorum da özgürlüğü için direnen, kafa tutan ülkeler İran, Filistin ve Mısır. Oldum olasi hep öyle olmuşlar. Rahatliktan ziyade fikir üretmeyi,özgür olmayı daha çok önemsemisler. -
Çay Deneyi
Bir bardağa çay doldurup, içine şeker atıp karıştırın.
Ateist , şekeri görmediği için bunun içinde şeker yok diyecektir.
Filozof, çay olduguna göre şeker olabilme ihtimali olabilir diyecektir.
İlahiyatçi, çayin içinde şeker olduğunu hem hissediyorum ,hem de çayın her halinden belli olduğu için şeker var diyecektir.Not: var olan, var olduğu bilinilen aranır. Aranmayan, aranmak istenilmesi olmayan yoktur zaten
-
Felsefe de böyle bir kuram var mıdır bilmiyorum. Eksiltme,çoğaltma,faydalanma ve tamamlama dediğim bu kuram da tüm canlılar eksik yanlarını birbirleriyle tamamlamakta. Her canlı birbirlerine muhtaç. Bu muhtaç olma hali bir kusur olmaktan ziyade bir bütünün parçaları gibi.
Vahşiliğe gelince, gerek hayvansal gıdalar gerek bitkilerden elde edilen ürünler... Bunların hicbirinden faydalanmaya hakkınız yoktur o zaman. Ne yumurta yiyebilirsiniz ne de bal. Bir ağacın meyvelerini dahi koparmaniz hakkınız değildir.
Oysa nasıl insan bütün bunlara muhtaçsa ,onlar da insana muhtaçtir.
Bir damla yagmurun yağması bile buluta muhtaçtır.
Muhtaçlik hiyerarşisi bu şekilde uzar da uzar. -
Acı.
Kim daha etkili tarifini yapabilir? Teni var mıdır? Ya da bir ülkesi. Hep çocuklarin aynı olduğunu düşünürdüm . Gülüşleri, ağlamaları, mutlulukları,korkuları hep aynı gelirdi bana. Dünya da en masum olarak gördüklerimdi . Sahi masum değiller miydi?
Birgün acinin tarifini yaptı bir çocuk. Merak mı etmişti ki her biri, ondan miydi her birinin acının tarifini yapmakta yarışır olmaları.
Ve birgün alışır olmuştu herkes. Acının tarifini çocuklardan dinlemeye, parçalanmış bedenlerini görmeye .Ve sonra yine bir gün herkesin suçlayıcı parmakları gösteriyordu hep bir başkasını.
Hello! It looks like you're interested in this conversation, but you don't have an account yet.
Getting fed up of having to scroll through the same posts each visit? When you register for an account, you'll always come back to exactly where you were before, and choose to be notified of new replies (either via email, or push notification). You'll also be able to save bookmarks and upvote posts to show your appreciation to other community members.
With your input, this post could be even better 💗
Kayıt Ol Giriş