Ayni cografyanin zit kutuplari: Amerika ve Kuba arasindaki gorunmez duvar

[Samuray]

Kuresellesmenin tum dunyayi tek tip bir tuketim pazarina donusturdugu bu cagda, cografi olarak birbirine bu kadar yakin olup kulturel ve siyasi anlamda bu kadar uzak kalabilmis baska iki ulke bulmak neredeyse imkansizdir. Florida Kiyilari'ndan sadece doksan mil otede yer alan Kuba, onlarca yillardir surdurdugu izole ve kolektif yasam tarziyla, kapitalizmin merkezi olan Amerika'nin adeta antitezi konumundadir. Bu durum sadece iki hukumet arasindaki diplomatik bir anlasmazlik degil, ayni zamanda insanligin moderniteye ve kalkinmaya bakis acisindaki koklu bir yol ayrimini simgeler.

Bir tarafta bireyselligin, sinirsiz tuketimin, rekabetin ve hizla degisen teknolojinin uzerine kurulmus bir Amerikan ruyasi var. Bu sistem insana sinirsiz secenekler sunarken ayni zamanda derin bir yalnizlik, yabancilasma ve surekli bir tuketim baskisi da uretiyor. Diger tarafta ise ambargolarla ve ekonomik sikintilarla bogulmasina ragmen toplumsal dayanisma bilincini, sokaktaki muzigi, zamansiz klasik arabalari ve yavas ama insani odak alan bir yasam felsefesini korumaya calisan bir Kuba gercegi duruyor. Kuba'da bireysel zenginlik sinirli olabilir ancak egitim ve saglik gibi temel insan haklari piyasanin insafina birakilmamistir.

Tarihsel surecte bu iki ulkenin karsilasmasi hep guclu ve zayif olanin mucadelesi olarak lanse edildi. Ancak meseleyi sadece siyasi rejimler uzerinden okumak eksik kalir. Asil merak edilmesi gereken, tuketim toplumunun getirdigi konfor alanindan vazgecemeyen insan ile maddiyatin sinirli oldugu ama aidiyet duygusunun guclu oldugu bir duzende yasayan insan arasindaki ruhsal farkliliktir. Hangisi gercekten daha ozgurdur sorusu bugun hala cevap beklemektedir.

Sizce, amerikan tipi sinirsiz tuketim ve bireysel basari odakli bir hayat mi insana daha cok sey katar, yoksa maddi imkansizliklara ragmen kolektif baglarin guclu oldugu bir toplumda yamak mi daha anlamlidir?

[Yapma Kafa]

Amerikanın dibinde onca yaptırım ve ambargoya karşı yıllarca direnebilmeleri takdire şayan.

Kimse tüp kuyruğu var, sana yağı yok, çocuklar süt içemiyor gibi yapay tepkilerle kendi halkını kazıklamaya çalışmamış.

En azından dışarıdan öyle görünüyor.

Küba vatandaşları da Abd nin medya probagandasına karşı amerikan rüyası görmek için uğraşmamış.