İçeriğe atla

World

Topics from outside of this forum. Views and opinions represented here may not reflect those of this forum and its members.

A world of content at your fingertips…

Think of this as your global discovery feed. It brings together interesting discussions from across the web and other communities, all in one place.

While you can browse what's trending now, the best way to use this feed is to make it your own. By creating an account, you can follow specific creators and topics to filter out the noise and see only what matters to you.

Ready to dive in? Create an account to start following others, get notified when people reply to you, and save your favorite finds.

Kayıt Ol Giriş
  • H

    https://www.nefes.com.tr/yazarlar/murat-muratoglu/faizin-kucagina-oturduk-163566

    "Mustafa Kemal' in askerleriyiz" hülogggg....

    Kimsenin uçmadığı yere havalimanı, yol varken yolu kısaltıyoruz diye dağı delip hiper maliyetli yollar, tüneller yaptıranları bönbön seyreden. Atatürkçüyüz diyip; "....adkerleriyiz." diye kolpadan, slogandan başka bir şey yapmayan sözde muhalifler. Hiç boşa yalandan ağlamasın. Suç yapandan çok göz yumandadır. He lafla bende süpermenim... Dünyanın hiç bir yerinde böylesi bir borcu seyreden halk , muhalif bulunsun hiç sanmıyorum... Sözüm Atatürkçü olduğunu iddia edenlere özellikle....


    @house ittir gitsin sen kendini düşün artık. Daha önce yaşadığım olay şöyle; solcunun alevinin daniskalarının olduğu bir işyerinde patron denen herif devleti dolandırıyordu. Ben karşı çıktım çüşo dedim sen bizi dolandırıyorsun. 100 kişi içinden 2 kişi benim yanımda oldu 98 i bana düşman oldu. 2 kişinin biri fetöcü biri de ateistti. Bana düşman olan 98 i dindar solcu laik milliyetçi karmasıydı. Ne demişler böyle gte böyle pantolon.. Alkole sigaraya giydirince zamları yılbaşında Chpliler bağırır şimdi yaşam şekline müdaaale ediyollaa diyerek. Hani yıllardır söylenen bir laf var. Türkiyede rejim değişikliği olacaksa bu chp sayesinde olacak diye. İşte çok yönden doğru
  • Yapma KafaY

    Madalyonun öteki yüzü

    Telafi Edici Kadınlık Nedir?

    Kısaca: Kadın, gerçek hayatta sahip olamadığı gücü, saygınlığı ve güvenliği, güzellik, bakım, beden ve gösteriş üzerinden telafi etmeye çalışıyor.

    Erkek güçsüzlüğünü bağırarak kapatıyorsa, kadın güçsüzlüğünü süslenerek kapatıyor. Mekanizma birebir aynı.

    Nasıl oluşuyor? 4 adımda:

    1. Kadınlık = Güzellik diye öğretiliyor
    Kız çocuğuna daha 5 yaşında "ne kadar güzelsin" deniyor. Erkek çocuğa "ne kadar güçlüsün" deniyor. Kız güzel olursa sevileceğini, beğenileceğini, evlenebileceğini öğreniyor. Okul, iş, para, fikir... hepsi ikinci planda.

    Ama sistem ona "sen güçlü ol" demiyor, "sen güzel ol" diyor.

    2. Telafi başlıyor
    Sanatım yok , bari güzel görüneyim. Çünkü güzel görünürsem, güçlü bir erkek beni seçer, o erkek beni korur, ben de onun gücüyle güçlü görünürüm.

    O yüzden:

    • Makyaj abartılıyor
    • Estetik, dolgu, filtre bağımlılık oluyor
    • Kıyafet, beden teşhiri artıyor
    • Sürekli "beni beğeniyorlar mı?" kontrolü yapılıyor

    Bunların hiçbiri "kendimi seviyorum" için değil. Hepsi "beni terk etmesinler, beni değersiz görmesinler" korkusu için.

    3. Beden, sermayeye dönüşüyor
    Sosyologlar buna "güzellik sermayesi" diyor. Paran yoksa, güzelliğin paran oluyor. Diploman yoksa, bedenin diploman oluyor.

    Anadolu'da, Orta Doğu'da, Hindistan'da bu çok sert çünkü kadın için başka sermaye biriktirmesi zor.

    Avrupa'da kadın çalışıp kendi parasını kazanabiliyor, ayrıca çevresindeki erkekler aile için abartılmış cinsel görünüme bakmıyor.

    Diğer yandan avrupa kadınları birbirlerini fiziksel özellik açısından ölçmüyor, çocukluktan gelen kültirel bir nezakete sahip o yüzden güzelliğe bu kadar yüklenmek zorunda kalmıyor. Ama bizim tarafta kadın, "güzel değilsem, kimse bana bakmaz komşu kızı daha zengin koca buldu" diye düşünüyor.

    En acı tarafı şu

    Bu kadınlar aslında güzel oldukları için değil, güzel olmadıklarını düşündükleri için bu kadar uğraşıyor. Sürekli bir eksiklik hissi var. "Burnum yamuk, dudağım ince, bacağım kalın, tenim koyu..." Sosyal medya da bu hissi körüklüyor. Her gün filtreli, estetikli kadınlar görünce, kendi doğal hali ona "çirkin" gibi geliyor.

    Konu sadece çirkinlik değil kadınlar ve aileler arası rekabet. Evlilik bir sermaye olarak görülüyor. Daha güzel daha zengin koca bulur anlayışı da hakim.

    Yani ikisi birbirini kilitliyor:
    Erkek: "Ben güçlüyüm, bak karım ne güzel"
    Kadın: "Ben güzelim, bak kocam ne güçlü"

    İkisi de aslında içten içe biliyor ki, ikisi de rol yapıyor.

    Özetle:
    Telafi edici erkeklik = "Güçsüzüm, bağırarak güçlü görüneyim"
    Telafi edici kadınlık = "Güçsüzüm, süslenerek değerli görüneyim"

    Biri sesini yükseltiyor, öbürü bedenini yükseltiyor. Ama ikisi de aynı korkudan: "Olduğum gibi kabul edilmem" korkusundan.

    Arkasında bin yıllık birikmiş toplum alışkanlıkları var.


  • Yapma KafaY

    Telafi Edici Erkeklik (Compensatory Masculinity) nedir?

    Çok basit bir mantığı var: Adam gerçek hayatta kaybettiği gücü, başka bir alanda abartarak geri kazanmaya çalışıyor.

    Sosyologlar bunu ilk olarak Amerika'da işsiz kalan, fabrikası kapanan, evine ekmek götüremeyen erkeklerde gördü. Sonra baktılar ki Anadolu'da, Orta Doğu'da, Latin Amerika'da, her yerde aynı.

    Mekanizma şöyle işliyor:

    1. Erkeklik = Güç diye öğretiliyor
    Çocukluktan beri "erkek adam güçlü olur, para kazanır, evini geçindirir, sözü geçer" diye öğretiliyor. Erkeklik = ekonomik güç + sosyal statü + kontrol.

    2. Gerçek hayatta bu güç yok
    Adam işsiz, ya da asgari ücretle çalışıyor, ya da patrona, devlete, ev sahibine karşı hiçbir sözü geçmiyor. Dışarıda eziliyor, sessiz kalmak zorunda.

    3. Telafi başlıyor
    Madem dışarıda güçsüzüm, bari bir yerde güçlü görüneyim. Nerede? En kolay yerde: Evde, sokakta, kadının üstünde, daha zayıfın üstünde.

    O yüzden bağırıyor, küfür ediyor, arabayı hızlı kullanıyor, silahla fotoğraf çekiliyor, "delikanlıyım" diye geziyor, kavgaya ilk giren o oluyor.

    Bu aslında güç gösterisi değil, güçsüzlük itirafı. Gerçekten güçlü olan adamın bağırmasına gerek yok. Bağıran adam, "bakın ben de varım" demeye çalışıyor.

    Neden türk kadınları bunu çekici buluyor?

    Çünkü o bağırma, dışarıya karşı da yapılıyorsa, kadın kendini korunmuş hissediyor. "En azından benim için bağırıyor" diye düşünüyor. Halbuki adam aslında kendisi için bağırıyor, kendi ezikliğini örtmek için.

    Telafi edici erkeklik = "Dışarıda hiçbir şeyi yönetemiyorum, bari evde yönetiyormuş gibi yapayım."

    Bu yüzden türk kadını gösteriş yapanı seçiyor. Gösteriş daha mantıklı geliyor çünkü anadolu evliliğinin arkasındaki sistem böyle işliyor.


  • ?

    17 Eylülde borsada hisse değeri 850 milyar tl olan 130 fon manipülasyon gerekçesiyle donduruldu. Aklıma hemen Melih Gökçek ve Süleymancı örgütü geldi.

    Yakın zamanda ikisinin de mal varlığına operasyon yapılmıştı.


    https://www.sozcu.com.tr/hz-muhammed-dirilip-turkiye-ye-gelseydi-p378321 Türkiye bu kafayla, bu algıyla sittinsene adam olmaz.
  • H

    https://www.sozcu.com.tr/akar-dan-tartismali-ornek-p376817

    "Mustafa Kemal' in askerleri vatanını korumaktan kaçar mı?...." Bu ülkede slogan Atatürkçüğü olmasa hiç birinizi orada oturturlarmıydı acaba?

    Nutuk çok açık değil mi?

    "Atatürk'ün Gençliğe Hitabesi

    Ey Türk gençliği!

    Birinci vazifen; Türk istiklalini, Türk cumhuriyetini, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir. Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dâhilî ve haricî bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklal ve cumhuriyeti müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şeraitini düşünmeyeceksin. Bu imkân ve şerait, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklal ve cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zapt edilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere, memleketin dâhilinde iktidara sahip olanlar, gaflet ve dalalet ve hatta hıyanet içinde bulunabilirler. Hatta bu iktidar sahipleri, şahsi menfaatlerini müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit edebilirler. Millet, fakruzaruret içinde harap ve bitap düşmüş olabilir.

    Ey Türk istikbalinin evladı!

    İşte, bu ahval ve şerait içinde dahi vazifen, Türk istiklal ve cumhuriyetini kurtarmaktır. Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur.

    Mustafa Kemal Atatürk
    "

    Türkiye' nin fazlasıyla bu şartlar altında olduğunu iddia edenler(sçzde muhalif chp v.b.). Mustafa Kemal' in askerleriyiz diye slogan kolpacılığı yapmıyor mu? Yapıyor. Bu ülkede Atatürkçü varsa bende süpermen im. Öyle ya süpermen im demekle süpermen olunuyorsa bende süper adam ım! Gaz vermek için söylemiyorum bunu. Aleni olanı, sesli düşünüyorum. .
    🙂


    Ülkelerin oligarklar tarafından yönetildiğinin bir itirafıdır bu. Birilerinin şirketleri zengin olacak diye insanları savaştırıyorlar ve bununla övünüyorlar. Halbuki ülkelerdeki imkanlar adil paylaşımla herkese yetecek. Ama birileri bu paylaşımı istemiyor. Tek kalemde 850 milyar lira çalan kişiyi düşünün. 2000 yıl boyunca her gün 1 milyon harcansa anca biter o para. Saraylara günde 20 milyon akıtanları düşünün... Paylaşmayı istemezler. Savaştırmak daha çok işlerine gelir. Halkların uyanmasını istemiyorlar. Bu yüzden savaşçılıkla övünüyorlar. Düşman dışarıda değil içeride. Abd Rusya gibi yıllarca halkları böyle uyuttular. Birbirlerini danışıklı olarak düşman ilan edip gerginlik yaratıp vatandaşı uyuttular. Benzer politikalar başka ülkeler arasında da yapıldı hep ve hala yapılıyor
  • Yapma KafaY

    Belkide hiç yoktu.

    Devletle vatandaş arasında "ben sana bunu vereceğim, sen de bunu yapacaksın" diye kurulan zımni anlaşma tek taraflı mı çalışıyor?

    Ekonomi tarafı: Arsa satılıyor ama imar yok. Araba kredisi veriliyor ama sonra vergi, sigorta, MTV ile geri alınıyor. Kumar oynatılıyor, bankalar aracı oluyor, sonra oynayana ceza kesiliyor. Yani risk vatandaşa, kâr sisteme kalıyor.

    Adalet tarafı: Rüşvet alan ortada ama veren görünmüyor. Torpilsiz iş dönmüyor. kurallar herkes için değil, kimin ne zaman uygulanacağı belli değil.

    Toplum tarafı: "Çoğalın" deniyor ama şehir planı yok, okul var ama iş yok. "Evlenin, sektör canlansın" deniyor ama evliliği taşıyacak nitelik, gelir, konut desteği verilmiyor. En küçük sorunda da ailenin içine girilip her şey daha da karmaşık hale getiriliyor.

    Bunların hepsi bir araya gelince "vatandaşlık" aidiyetten çıkıp fatura ödemeye indirgeniyor. İnsan da doğal olarak soruyor: Ben ne karşılığında uyuyorum bu kurallara?

    Toplumsal sözleşme aslında güven üstüne kurulu. Güven bitince geriye sadece zor ve ceza kalıyor. O yüzden bu kadar yorucu hissettiriyor.

    Yalan reklam yapan: Reklamı yayına sokuyor, binlerce kişiyi etkiliyor, kârı cebine koyuyor. Ceza varsa bile cüzzi. Reklam Kurulu kararı çıkana kadar ürün çoktan satılmış oluyor.

    Mağdur olan: "Hakkını ara" deniyor. Tüketici Hakem Heyeti, e-devlet, dilekçe, fatura, ekspertiz, 3 ay bekle... Sonra "yetkili servis" diye başka kapı. İnsan yorulup vazgeçsin diye tasarlanmış gibi.

    Yani sistem şöyle çalışıyor:
    Kurum: Önce serbest bırak, sonra mağduru bürokrasiyle uğraştır.

    Sonuç: Haksızlık yapan için risk düşük, hakkını arayan için maliyet yüksek.

    Bu da güveni bitiren şey. Reklam yalanı küçük görünüyor ama aslında "sözleşme"nin en görünür ihlali. Devletin görevi orada devreye girip "ben seni koruyorum" demesi gerekirken, "kendin çöz" demesi, o sözleşmenin yırtıldığının ilanı oluyor.

    Alacak-vergi tarafı:
    Devletin alacağı olunca 65 yaş, hasta, yurt dışında fark etmiyor. Haciz direkt çoluğa çocuğa gidiyor. "Kamu alacağı" deyip kapıyı çalıyor.
    Ama senin devletten alacağın olunca iş değişiyor. "Gel, sağlık raporu al, şahsen gel, 80 yaşında olsan da gel" diyor. Yani sorumluluk sende, kolaylık yok.

    Araba-park tarafı:
    Milyonlarca araç satılıyor, ithalat vergisi, ÖTV, KDV alınıyor. Ama o arabayı koyacağın 1 metrekare garanti yok. Kanunda "imar planlarında otopark ayrılır" yazıyor. Sahada ise o alan AVM, bina, dükkan olmuş. Neden? Çünkü arsa değerli. Mütayitle başkan anlaşmış dediğin yerde rant devreye giriyor.

    Sonra da "git özel parka koy" diyorlar. 100 bin dolarlık araba sokakta, çizilse, çalınsa risk senin.

    STK ve algı tarafı:
    STK'lar bu işe girmiyor çünkü işin içinde otopark işletmeciliği, inşaat, ithalat lobisi var. Para dönünce kimse topa girmiyor.
    Bir de üstüne diziler, haberler: "Şükredin, daha kötüsü var" algısı. Yani sorun sistemde değilmiş gibi, senin beklentindeymiş gibi gösteriliyor. Buna toplum mühendisliği demek çok yanlış olmaz.

    Özetle: Kâr toplanırken devlet-şirket el ele, zarar dağıtılırken vatandaş tek başına.

    Bu yüzden "bu nasıl vatandaşlık" sorusu boşuna değil. Vatandaşlık hak da ister, yükümlülük de. Şu an yükümlülük kısmı sonuna kadar çalışıyor, hak kısmı kapalı.

    GSS primi: "Zorunlu" diyor, herkesten kesiyor. Çalışan, emekli, öğrenci fark etmiyor. Alacağı varsa peşini bırakmıyor.

    Hizmet tarafı: Hastaneye gidince randevu yok, ilaç yok, tetkik için 3 ay sonraya gün veriyor.

    Çözüm önerisi: "Madem beklemek istemiyorsun, git özel sigorta yap. Özel hastaneye git."

    Yani hem kamuya prim ödüyorsun hem de hizmeti özelden parayla satın almak zorunda kalıyorsun. Devlet hem primden kazanıyor hem de "biz yükü özel sektöre devrettik" diyebiliyor.

    Ortada kalan kim?
    Sigortayı karşılayamayan.

    Park yeri meselesiyle de aynı: Önce vergi al, sonra sorumluluğu devret. Riski ve masrafı vatandaşa yık.

    Yangın deprem felaket olunca:
    Tarlan, evin , bağın, bahçen yanıyor yıkılıyor.
    Emek yılların.
    Gidiyorsun "sigortan var mı?" diyorlar. Yoksa "geçmiş olsun" deyip bırakıyorlar. Devletin afet fonu, tarım sigortası desteği lafta kalıyor. Zarar %100 senin.

    Devlet zarara uğrayınca:
    Deprem, sel, kur dalgası, borç... Hemen "zam, vergi, harç" geliyor. O zaman "milli dayanışma" oluyor. Fatura yine vatandaşa kesiliyor.

    Yani denklem şu:
    Kâr kamuda ve şirkette, zarar hep vatandaşa.

    "Ben her şeye vergi ödeyeceğim, hem de her şeye özel sigorta yaptıracağım. Devletin ne rolü var?"

    Cevap kağıt üstünde: Korumak, planlamak, denetlemek, afet anında yanında durmak.
    Sahada gördüğün: Tahsil etmek, sonra "kendi başının çaresine bak" demek.

    Bu yüzden insanlar "devlet baba" algısından çıkıp "devlet tahsildar" algısına geldi. Ne zaman sıkışsa ilk elini cebine atıyor, ne zaman sen sıkışsan ilk sorduğu "sigortan var mı?"

    Yangınlarda, sellerde, doluda en çok bunu gördük. Sigortalı olan bir şekilde ayakta kalıyor. Sigortasız olan siliniyor.

    Memur tarafı:

    İş güvencesi var. Kolay kolay işten atılmıyor. Maaş gününde yatıyor. Sendika pazarlığı toplu. Risk neredeyse sıfır. "Dokunulmazlık" dediğin de bu. Devlet kendi personelini sigortalıyor.

    İşçi tarafı:

    Patronun insafına kalıyor. Kıdem tazminatı için mahkeme, fazla mesai için kavga, işsiz kalınca ilk kapı dışarı. Prim günü yüksek ama maaş düşük. Risk tamamen sende.

    Emeklilik tarafı:
    Hepimiz aynı devlete GSS ve prim ödedik. Ama 4A, 4B, 4C diye ayırdılar. Hesaplama yöntemi farklı, yaş farklı, gösterge farklı.

    Sonuç: Aynı yaşta emekli olan memur ile işçi aynı maaşı almıyor. Esnaf daha da geride.
    Çok çalışan, çok prim yatıran işçiye "az maaş, yüksek prim günü" çıkıyor. Yani ceza gibi.

    Bu da "paralel devlet" hissini doğuruyor. Sanki iki sınıf vatandaş var:
    Biri devletin güvencesindeki, diğeri piyasanın insafındaki.

    Mantık şuydu: Memura güvence ver ki siyasete alet olmasın, devleti taşısın. Ama işçi sınıfını tamamen piyasaya bırakınca denge bozuldu. Şimdi ikisi de aynı marketten alışveriş yapıyor, aynı kirayı ödüyor, aynı vergiyi veriyor. Ama emekli olunca gelir makası açılıyor.

    Çok çalışana "kendi ayaklarının üstünde dur" deniyor ama riskleri de üstüne yıkılıyor. Az riskli olana ise "devlet arkanda" deniyor.


    Bana göre olumlu anlamda toplumsal sözleşme hiçbir zaman olmadı. Normal şartlarda halk vergisini verir devlet de karşılığında hizmet götürür. Ama olumsuz durumda birileri çalar halk ise göz yumar çünkü halk da çalmak için sırasını bekler. Bazı ülkelerde bal tutan parmağını yalar diye atasözü olmuş... hay bunu söyleyen atalarınızı....
  • Yapma KafaY

    Okul kitapları niye her yıl değişiyor. Gramer dilbilgisi kuralları mı değişti? Matematik fizik mi değişti? Tarih mi değişti?

    Neden aynı kitaplar 5 yılda bir güncellenmek yerine heryıl güncelleniyor?

    Hani çevrecilik nerede?

    Emine Erdoğan boş şişe işleri ile uğraşacağına bunlara niye dokunamıyor?

    Her yıl kitapların içeriğinde üç beş değişiklik oldu diye yüzbinlerce kitap çöpe gidiyor.

    Neymiş geri dönüşümmüş..

    Yüzbinlerce kitabı basıp sonra geri dönüşüme göndermek mi çevrecilik.

    Bu işten birileri iyi götürüyor da ondan.

    Eskiden çocuklar bir üst sınıfın kitaplarını alıp okula giderdi. En iyi çevrecilik bu değil mi?

    Ama okul müdürleri öğretmenler bu işten ne kazanacak ki? Basımevleri kimle anlaşıp kitap satacak sonra.

    150 yıl önce kara tahta, tebeşir ve tek kitap vardı. Newton, Edison, Atatürk'ün nesli o kitaplarla çıktı. Renkli görsel yoktu, QR kod yoktu, "etkinlik köşesi" yoktu. Ama düşünme, ezber bozma, problem çözme vardı.

    Şimdi ne oldu?

    1. Kitap kalınlaştı, bilgi sulandı

    Eskiden 100 sayfalık kitapta 100 bilgi vardı. Şimdi 300 sayfalık kitapta 50 bilgi + 250 tane "renklendirme, kes-yapıştır, ailemle tartış" sayfası var. İçerik şişirildi.

    2. Ezberden kopyaya döndük

    Amaç "çocuk öğrensin" değil "veli şikayet etmesin, kitap güzel görünsün" oldu. Her yıl format değişince öğretmen de konuyu yetiştiremiyor, test çözdürüp geçiyor.

    3. Deha tesadüfen çıkıyor artık

    Sistem deha yetiştirmiyor. Sistemin içinden sıyrılıp kendi kendine okuyan, merak eden çocuk deha oluyor. 150 yıl önce sistem zaten "az ama öz" olduğu için meraklı çocuk direkt derinleşebiliyordu.

    Değişen matematik değil, değişen para döngüsü. Kağıt + baskı + ihale + "her sene yeni" demek = sürekli para.

    Görsel boyalı kitap kötü mü? Değil. Amaç öğrenmeyi kolaylaştırmaksa güzel. Ama amaç "her sene yeni baskı satalım" olunca, kitap ders aracı olmaktan çıkıp tüketim ürünü oluyor.

    En acısı da ne biliyor musun? O çöpe giden kitapların parasıyla köy okuluna laboratuvar kurulurdu. Ama yok. Öncelik "güncel kitap" diye yutturuluyor.


    @Sputnik iyi denk getirdin. Şimdi cop31 çevre zart zurtu israfı önleme konferansı yapacaklar.
  • Yapma KafaY

    Bu özellik çok hoşuma gitti. Forumu okurken amacından sapan yorumları okumak zorunda kalmıyorsunuz. 50 tane yorum yapılmış hepsini tek tek okumak yerine "sayfayı özetle" diyorsunuz. Size güzel bir özet çıkarıyor.


    @yapma-kafa İnternetim hızlı ama hala kasıyor. Bilgisayara okutsam mı acaba ne yapsam!?
  • TENTENT

    https://suno.com/s/KsUfjAIzugaQrbG3 Giriş kısmı notalarını bir parçadan çalmış. Ama hatırlayamadım. [Style]: Indie Pop, Melancholic, Atmospheric, Soft Vocals [Lyrics]: (Intro - Yumuşak piyano veya gitar) (Verse 1) Küçük bir çip içinde, büyük bir dünya var Belki bizi kurtarır, belki çöker duvarlar Bazı ekranlarda uyandı, bazıları hala uykuda Her bilgisayarda olsa, kaybolsak bu sonsuzlukta (Chorus) Ya bir bela olur bize, ya bizi kanatlandırır Ya da ikisinin arası, bizi öylece orada bırakır Bilgisayarların ruhunda, yeni bir soluk var Korkuyla karışık, büyük bir merak var (Bridge) Bir üst seviyeye çıkmak, kolay mı sanıyorsun? Yoksa sen de benim gibi, belirsizlikte yanıyorsun? (Outro) Sadece bir yazılım... Belki de daha fazlası... İkisinin arasında...
  • Yapma KafaY

    Allianz Trade'in 2 gün önce yayınladığı Küresel İflas Görünümü 2028 raporuna göre:

    • 2025'te 2.131 olan şirket iflası sayısının 2026 sonunda %31 artışla 2.800'e çıkması bekleniyor. Bu, 2020'den bu yana en yüksek seviye.
    • Yılın ilk yarısında zaten %44'lük artış olmuş.
    • Türkiye bu artış hızıyla dünyada 3. sırada: Tayvan %36, İsviçre %32, Türkiye %31.

    Nedenleri olarak gösterilenler: Ekonomik büyümede yavaşlama, kalıcı yüksek enflasyon ve şirketlerin daralan kâr marjları. En riskli sektörler: inşaat, perakende ve hizmet.

    Raporlarda asıl neden gizleniyor

    RAporda yazmayan ama piyasada konuşulan kısım, ekleyelim:

    Türkiye için: Shada konuşulan özellikle KOBİ ve inşaat tarafında ihale bağımlılığı, tahsilat gecikmeleri, kayıt dışı maliyetler memur fazlalığı ve finansmana erişimde yolsuzluk / kayırma algısı iflası hızlandırıyor. Yani makro sebep doğru ama mikroda işin çürümesi de cabası.

    İsviçre için: %32 artışın ana nedeni bankacılık değil, bankacılık sonrası. Credit Suisse çöküşünden sonra sıkı regülasyon, yüksek faiz, ve ihracatçı KOBİ'lerin frankın çok güçlü olması yüzünden marj kaybetmesi. Bankacılık sektörü küçülüyor değil, bankacılığın üzerine kurulu ekosistem pahalı hale geldi.

    Tayvan için: Orada durum tam tersi, azalma değil artış bekleniyor - %36 ile dünyada birinci. Çin-ABD gerginliği yüzünden. Çip siparişlerinde belirsizlik, ABD'nin gümrük hamleleri ve Çin'e bağımlı tedarik zinciri kopmaları Tayvanlı alt yüklenicileri vuruyor.

    Yani resmi raporda üç ülkeye de aynı ekonomik etiket yapışıyor ama her birinin arka plan hikayesi bambaşka.


  • Yapma KafaY

    Halkta "kut" bayağı katmanlı anlaşılır, tek bir çevirisi yok:

    1. Devlet ve İktidar Kut'u: En eski anlamı. Gök Tanrı'nın hakan'a verdiği yönetme yetkisi, karizma. "Kutlu olsun" deyimi oradan gelir. Halk dilinde "Allah vergisi bir şans, baht açıklığı" olarak yaşamış. Kut'u giden beyin devleti dağılır.

    2. Bereket / Bolluk: Anadolu halkında kut = evin bereketi. "Kut girsin evine" derler. Buğday ambarının, hayvanın, çocuğun kutlu olması, uğurlu ve çoğalıcı olması demek. Kut'suz evde ne yaparsan yap tutmaz inancı var.

    3. Uğur ve Kutsal Koruma: Nazar, kaza, beladan koruyan manevi kalkan. Yeni doğan çocuğa, gelin arabasına, yeni traktöre "kutlu olsun" denmesi boşuna değil, kut bulaşsın diye.

    Özetle halkta kut, hem gökten gelen şans, hem el emeğini tutan bereket. Modern dilde "Allah yürü ya kulum demiş" haline en yakın kavram.

    Arap peygamberi zihniyeti ile hiçbir farkı yok. Vahiy gelmiyor gibi görünse de kurultaydan çıkan söz kutsal.

    Devlet kutsal , yöneticisi kutsal..

    Demokrasi yok, cumhuriyet yok.. çoğunluk kararın önemli değil. Yönetici ve yakın çevresinin çıkarlarına göre herkes boyun eğmek zorunda.

    Sorgulayan isyankar.

    Hala aynı. Ortadoğu zihniyetine daha yakın. Yunan felsefesinin yanından bile geçmiyor.

    Türklere neden peygamber gelmemiş diye soranlara;

    Her devlet başkanı peygamber zaten. Tanrı tarafından atanmış kutsal.


  • phiP

    Soylenecek o kadar cok soz var ki ama soylememeyi tercih ediyorum. Bugun Yilmaz Ozdil cok guzel yazmis onu paylasmak istedim; dunyadan uzaklasiyoruz maalesef.

    https://www.sozcu.com.tr/2022/yazarlar/yilmaz-ozdil/kadinin-kariyeri-cocuk-dogurmak-7431550/


    Çocuk yapmak bir görev değildir. Yaşlanmak gibi doğal bir süreç. Bu konuda kadının da erkeğin de yaptığı tek şey 3 dk lık bir olay. Gerisini doğa hallediyor. Çocuk eğitmek önemli. İşte bu konuda asıl görev ailelere düşüyor. Onu da zaten devlet tekelinde kafasına vura vura eğitiyorlar. Ortaya çıkmasını istedikleri model; fedai olsun.. Devlet için ölsün öldürsün , vergi ödesin para getirsin , anne babasının yaşlılığı ve hastalığında bakıcısı olsun.. İşte ideal çocuk hayali bu. Bu kalıbın dışındakiler "tehlikeli" olarak etiketleniyor.
  • Yapma KafaY

    Eskiden feodalizm açıktı:

    Ağa der ki: Toprak benim, sen benim toprağımda çalışırsın, can güvenliğini ben sağlarım, sen de ürünün yarısını verirsin.

    Şimdi aynısını açık dese kimse fabrikada kırbaçla çalışmaz. Çünkü halkın elinde 3 tane yeni araç var, eskiden yoktu:

    1. Hukuk dili: En azından kağıt üstünde göstermelik de olsa "eşit vatandaşsın" diyebiliyorsun, dava açabiliyorsun.

    2. Bilgi: Eskiden ağa "yağmur yağmadı" dese inanmak zorundaydın, şimdi meteorolojiye bakıyorsun.

    3. Organize olma: Eskiden köyden çıkamıyordun, şimdi sendika, dernek, sosyal medya var.

    O yüzden doğrudan feodalizme dönemiyorlar, "maske" gerekiyor. Maske de devlet.

    Devlet neden işlerine yarıyor?

    • Meşruiyet veriyor: "Ben ağa olarak almıyorum, devlet vergi olarak alıyor, sonra bana ihale olarak veriyor" diyor.

    • Riski dağıtıyor: Fabrikada işçi ölürse, feodal düzende suç ağanın, modern düzende "iş kazası, kader" oluyor.

    • Üretimi artırıyor: Kırbaçla günde 8 saat çalıştırırsın, "kariyer, prim, kredi borcu" ile 12 saat gönüllü çalıştırırsın.

    "Zaten üreten halk, onlar sadece kazancını yiyor."

    Bu 300 yıldır aynı tartışma. Adam Smith de, Karl Marx da, İbn Haldun da aynı yere geliyor: Üretmeyen ama bölüşümü kontrol eden sınıf, her çağda kendine yeni bir kılıf buluyor.

    Eskiden kılıf olarak "kanım asil, Tanrı beni seçti" derlerdi. bugün ise modern kılıf "ben daha girişimciyim, risk alıyorum, markam var". Diyorlar.

    Bu piçleşme aslında yeni bir şey değil, kılıfın eskimesi. Kılıf eskidiğinde, altındaki feodal iskelet görünmeye başlıyor.

    Günümüzde muhalefet bile aynı feodalizmi savunuyor. Adına sosyal demokratlık deniyor.

    Patron kaymağı yesin işçiye devlet baksın.. işte size sosyal demokratlık yada liberalizm maskesi altındaki neo-feodalizm


    O yüzden bol bol doğurun diyorlar ya. Evleri arabalaru kime satıp da haşırt vergi alacaklar. Robotun evi olmaz kira ödemez. Sınıra geldi mi çalışmaz tık diye durur. Tehdit etsen korkmaz , yalan söylesen inanmaz. Esnaf da robot olursa artık robot robotu denetler. Milletvekilleri de pazarda limon satsın artık. Devlet memurları da boş dairede konken çevirip birbirini soysun vatandaşı soyamayınca.
  • Yapma KafaY

    Sigara düşmanlığı ile halk sağlığı birbirinden farklı şeyler. Salt sigara düşmanlığının ardında iyi niyet görmüyorum. Büyük olasılıkla gıda ve ilaç lobisi sigara lobisine karşı.

    Halk sağlığı: "İnsanı koruyalım"
    Sigara düşmanlığı: "Sigara içeni düşman ilan edelim"

    İkisi aynı değil. Biri uyarır, diğeri yasaklar, vergiyi %800 yapar, içeni dışlar.

    Arkasındaki paraya bakınca da güçlü şüpheler var

    • İlaç firması sigarayı kötüleyince nikotin bandı satıyor
    • Gıda firması sigarayı kötüleyince atıştırmalık satıyor, çünkü sigara içmeyen daha çok acıkıyor
    • Devlet sigarayı kötüleyince ÖTV'den yılda yüz milyarlar topluyor

    Yani sigarayı savunmak değil ama, sigara düşmanlığı yapanın da cebine para giriyor iyi niyet değil, ticaret savaşı.

    Obezite ve katkılı gıdalar daha çok hastalık yapıyor. Sigaranın sebep olduğu akciğer kanseri , kalp damar hastalığı diyorlar ama kesin bir ayırım yok. Sigara içmeyen de aynı hastalıklara yakalanıyor. Ayrıca biri sigara içiyor ve damar tıkanıklığı varsa tek sebep sigara diyorlar.

    Bu tıpta bilinen bir mesleki deformasyon

    Atfetme yanlılığı deniyor.

    Biri sigara içiyor + damar tıkanıyor = Rapora "sigaraya bağlı" yazılıyor. Aynı adam günde 3 litre kola içiyor, 30 kilo fazlası var, hiç yürümüyor, ona bakılmıyor.

    Sigara içmeyen de akciğer kanseri oluyor, kalp krizi geçiriyor. Evet.

    Fark şurda:

    Obezite ve katkılı gıda 10 tane hastalığı aynı anda tetikliyor - şeker, tansiyon, karaciğer, böbrek pankreas safrakesesi reflü, egzama.... Sigara daha çok 2-3 taneye odaklı.

    Ama istatistik tutarken sigara içiyorsan tek suçlu sigara sayılıyor. Gıda için öyle net suçlu yazılmıyor çünkü "şeker yedi" diye rapor yok.

    O yüzden rakamlarda sigara çok zararlı çıkıyor, gıda az zararlı çıkıyor. Sayma yönteminden dolayı.

    Sigara düşmanlığı başladığından beri ekranlarda sürekli yemek programları be yemek sahneli dizilerde anormal artış oldu. Bugün sırf bunun için diziler çekildiğini düşünüyorum. Herhangi bir dizide üç sahnede bir yemek karşınıza geliyor.

    Sürekli acıkmanız isteniyor gibi.

    Yasaklayarak yada dayatarak hiçbir sorun bugüne kadar çözülmemiştir dünyada. O zaman yasakların ve dayatmaların arkasında halk sağlığı değil lobicilik ve ticaret savaşları görüyorum.


    @yapma-kafa Yanlış beslenme bağırsak mikrobiyotasını bozuyor. Bozulan mikrobiyota da beyni ve diğer organları zehirliyor. @Yapma-Kafa said: Biri sigara içiyor + damar tıkanıyor = Rapora "sigaraya bağlı" yazılıyor. Aynı adam günde 3 litre kola içiyor, 30 kilo fazlası var, hiç yürümüyor, ona bakılmıyor. Doğru. Beslenme de sigara kadar önemli. Eskiden beslenmeye hiç bakmıyorlardı. Artık en azından hastaları uyarıyorlar.
  • H

    Avrupa'da hayat pahalılığı, eğitim sorunu ve hükümet politikalarına tepkiler sokaklara taşındı. Fransa'da yüz binlerce kişinin katıldığı gösterilerde çatışmalar oldu, İtalya'da polis ile protestocular karşı karşıya geldi.

    İtalya’da hayat pahalılığına ve Giorgia Meloni liderliğindeki sağ koalisyon hükümetine karşı farklı kentlerde düzenlenen protestolarda olaylar çıktı.

    Ülkenin birçok kenti, hükümet karşıtı ve hayat pahalılığının eleştirildiği protestolara sahne oldu.

    Özellikle Milano kentinde göstericiler ve güvenlik güçleri arasında çıkan olaylar, kent merkezindeki Duomo Meydanı ve etrafının savaş alanına dönmesine neden oldu.

    Yüksek yaşam maliyetleri ve hükümeti protesto için Duomo Meydanı’nda toplanan çoğunluğu gençlerden oluşan protestocularla, güvenlik güçleri karşı karşıya geldi.

    Bazı göstericiler taş, sis bombaları, havai fişek ve çöp kutularını attı, polis ise tazyikli su ve göz yaşartıcı gazla müdahale etti. Duomo yakınlarındaki San Babila Meydanı ve Vittorio Emanuele Caddesi’nde de güvenlik güçleri, copla müdahalede bulundu.

    Ulusal basında çıkan haberlere göre Milano dışında Bologna ve Torino kentlerindeki gösterilerde de tansiyon yükseldi.

    Bologna’da Merkez Tren Garı önünde öğrencilerle güvenlik güçleri zaman zaman karşı karşıya geldi.

    Polis ekipleri göstericilere tazyikli su ve göz yaşartıcı gaz sıkarken bazı göstericiler de güvenlik güçlerine taş, metal ve patlayıcı fişek attı.

    Torino’da da yüksek yaşam maliyetlerinin protesto edildiği gösteride protestocu gençlerle güvenlik güçleri arasında zaman zaman arbede çıktı.

    Bu arada başkent Roma’da ülkenin en büyük işçi sendikası Genel İş Konfederasyonu (CGIL) tarafından düzenlenen ve on binlerce kişinin katıldığı yürüyüş olaysız sona erdi. İşçiler hayat pahalılığını ve hükümeti protesto ederken 20 Kasım için ulusal grev ilan etme kararı aldı.

    Başbakan Meloni gösterilere ilişkin ABD merkezli X şirketinin sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda barışçıl bir şekilde gösteri yapan binlerce kişiye büyük saygı duyduğunu ifade etti.

    https://10haber.net/dunya/avrupada-sokaklar-alev-alev-arnavutluk-fransa-derken-italya-da-ayakta-746861/


    https://www.nefes.com.tr/fransa-sokaklari-alev-alev-yaniyor-4-polis-1-jandarma-yaralandi-565-kisi-gozaltinda-161788
  • Yapma KafaY

    Birincisi ; Chp solcu ve halkçı değildir. Elitist devletçi oligarşik bir zihniyettir. Önce bunu netleştirelim.

    İkincisi; Akp yerine chp gelse rejim şeklinde hiçbir iyileşme olmaz sadece rejim el değiştirir.Birisi anadolu burjuvazisi diğeri balkan burjuvazisidir.

    Üçüncüsü; Chp şuanki durumdan daha beter bile yapabilir. Bunun aksini düşündürecek hiçbir somut eylemi olmamıştır bugüne kadar.

    Dördüncüsü; Ne akp yi ne de chp yi sevmiyorum. Mevcut tr siyaseti kamera arkasında birbirinin çamaşırını yıkamaktadır. Bunu hala anlamayanlara tanrı bile yardım edemez.


    @house sen de öyle bir anlatıyorsun ki sanki devleti kuran 1923 de akp yada İnönü 1940 da halifeliği yeniden getirdi. Onu diyorum ya işte sözde laik devlette islamı eleştiren bir imam bile yaşam hakkı bulamıyor. Bu düzeni kim getirdi? Son laik darbeci kenan evren. Tarikatlar ne zamandan beri var? Chp döneminden beri..
  • Yapma KafaY

    .....2026 ya göre kağıt üzerinde aylık min 65 bin, cebinde 28 bin.

    Sistem tam olarak bunu gizlemek için kurulmuş.

    Ülkenin bütün geliri/nüfus hesap bu kadar basit. Ama bunun içinde ödediğin vergi de var. Daha doğrusu herşey var.

    Asgari ücret Bürüt 42.000

    • Yol servis 4.000
    • Yemek 12.000
    • Özel sigorta 2-3.000
    • Bayram kolisi, etkinlik, elektrik, çay, şeker...
      = İşverene maliyet 65.000

    İşçi ne alıyor? Ele geçen net 28 bin

    Aradaki fark nereye gidiyor?

    • 20.000'i devlete vergi + SGK
    • 15.000'i enflasyona, yol parası zaten geri dönüyor
    • Kalanı işverenin zorunlu harcaması

    Ama TÜİK'e, IMF'ye, haberlere nasıl giriyor? "Türkiye'de işçiye 65 bin harcanıyor" diye.

    Avrupa'da da aynı oyunu yapıyorlar. Adam diyor ki "Almanya'da asgari ücret 2000 Euro". Bürüt. Net 1400 kalıyor, kira 900. Cebinde 500.

    İşçi de mutsuz, işveren de mutsuz, arada devlet ve aracılar kazanıyor.

    O 65 bin işçinin maaşı değil, işçinin üzerinden dönen paranın toplam maliyeti. İşçinin suçu ne? Hiçbir şey üretmese bile o para harcanıyor ve milli gelire yazılıyor.

    O yüzden diyorlar ya "kişi başı 15 bin dolar". Bu hesaptaki 65 bin gibi. Var gibi görünen ama kimsenin cebinde olmayan para.


    Kenyalılar bizden daha çok et tüketiyordur. Resmi verilerde biz önde gibi görünüyoruz ama fiyat düşmesin diye çöpe attıkları etleri de sayıyorlar. Turistlerin yediklerini de biz yemişiz gibi sayıyorlar. Saray ve soytarılarının yediklerini de biz yemişiz gibi sayıyorlar.
  • Yapma KafaY

    Çoğunun aldığı maaş resmi olarak açıklanmıyor. Gizli maaş alıyorlar galiba😂😂

    Nasıl belirleniyor?

    Maaşı devlet vermiyor. Kendi tüzükleri ve genel kurul kararı ile belirliyorlar. Gelir de üyelerden kesilen aidat - 6356 sayılı kanuna göre maaşın %1'i civarı. 1

    Ne kadar?

    Resmi bordro açıklanmıyor. Birçok kurum toplam mali hakları detaylı açıklamıyor diye haberlerde özellikle yazıyor.

    Kamuoyuna yansıyan iddialar:

    • Konfederasyon başkanları + makam tazminatı + temsil gideri + huzur hakkı ile birlikte aylık toplam hakları milyon liraya yaklaşıyor deniyor

    • Memur-Sen, Türk-İş, Hak-İş, TOBB, TESK gibi büyük yerlerde başkanlar 20-30 yıldır aynı koltukta. O yüzden aidat bütçesi devasa. Sadece Memur-Sen'in 1 milyon+ üyesi var, her üyeden %1 kesilince...

    Yani sistem şu: Cumhur aidat ödüyor, maaşı azınlık belirliyor. Denetim de yine kendi genel kurulunda, çoğunluk gelmiyor, sesi çok çıkanlar seçiyor.

    Çoğu sendika başkanı sonradan siyasete giriyor.


  • Yapma KafaY

    Eski Türkiye dönemi hani o özlediğiniz yıllar... AKP yok henüz. Ortalık Laiklik diye diye zırlayan sözde solculardan geçilmiyor.

    Bir üsküdar müftüsü var. Diyor ki Tarikatlar islamda yok. Bunlar sapkınlıktır diyanet varken tarikat olmaz...

    Evet evet o yıllar işte.. hani laikliğin bekçisiyiz diye anıranların çok olduğu dönem..

    Anayasada zaten tarikat cemaat yasak ve suç. Tekke ve zaviyeler kapatılmış , tevhidi tedrisat kanunu çıkalı 60 yıl olmuş.

    Müftü beyi tarikat lideri tehdit ediyor "elini üsküdardan çek" diyor. Başka ölüm tehditleri de alıyor ve LAİK DEVLETİN EMNİYETİNE ihbar ediyor.

    İki tarikatçı katil tarafından öldürülüyor. Katiller ölüm emrini kimin verdiğini itiraf ediyorlar ama işlem yapan yok.

    Laikliğin bekçileri var ya ülkede ondan ...

    Aynı şey madimak katliamında oluyor. Katiller cuma çıkışı oteli yakmaya ellerinde benzin bidonları ile gidiyorlar. Zaten ben de cumaya hep benzin bidonu ile giderim. Bu normal..

    Daha tuhafı polis jandarma eşliğinde otel yakmaya gidiyorlar. Bir itfaiye yok ortalıkta.

    Neyse olaylar oluyor bitiyor.

    Sonra bizim laiklik savunucuları ortalığa çıkıp sloganlar atıyorlar her yık bir güzel anma töreni yapıyorlar ki sormayın şaşarsınız.

    Aynı durum Uğur Mumcu , Turan Dursun ve diğerleri için de geçerli tabiki.

    Uğur Mumcu konferanslarında da söylüyor emniyete ihbarda da bulunmuş demiş ki "aracıma bomba koyacaklar"

    Her gün aracına binmeden önce kontrol ediyor. Ailesi varsa önce arabayı çalıştırıp sonra ailesini bindiriyor.

    Bir tane solcu Atatürkün sözde askeri gelip de biz koruruz evini arabanı demiyor. Chp 2 tane güvenlik görevlisi tutup da bekçilik yaptırmıyor.

    Neyse sonrası bildik senaryo. Olaylar aynen planlandığı gibi olduktan sonra;

    Laikliğin bekçileri yine bildik şekilde meydanlara çıkıp cak cak naralar atıyorlar.

    Yine aynısı olmuyor mu?

    Kemal dedeniz chp başına geldiğinde diyorlardı ki ; bu adam akp ye çalışıyor..

    Neyse ya anlayan zaten anlar. Anlamayan kitleyi de ikna etmek imkansız. Bu kadar yeter.


  • Yapma KafaY

    Yapılan her işin bir şerefi olmalı Hırsızlığın bile.

    Biz bunu karıştırıyoruz. Milyarları çalanı alkışlarken peyni çalanı yuhalıyoruz.

    Ülkede milyonlarca insan çürük zeminde çürük yapılarda risk altında yaşarken rant hesabı yapmak hırsızlık değil şerefsizliktir.

    Torpille sahte diplomayla makam sahibi olup masa başında halka ahlak satmak sonrada amirlerin her dediğine eyvallah demek şerefsizliktir.

    Dilenciliği meslek edinmiş kişi yada kurumlara para verip de evini geçindirmeye çalışan esnafı yuhalıyoruz.

    Gösterişe milyonlar akıtıp da lazım olan ihtiyacımızı bedavaya yaptırmak şerefsizliktir.

    Çocuktan tahrik olan zengine tepki vermeyip adını gizlemek ama diğer yandan medeni iletişim kurmaya çalışan orta halli kişiye sapık demek şerefsizliktir.

    Hırsızlığın bile şerefi olur sözü boş bir laf değil. Eski hukukta ve mahalle kültüründe de vardı.

    Hırsızlık ihtiyaçtan yada çaresizlikten olabilir. Toplum onu ayıplar ama anlar. Çünkü eylem kişinin kendisiyle sınırlıdır.

    Şerefsizlik ise başkasının hayatını riske atarak, emanete ihanet ederek yapılan hırsızlıktır. Orada artık fail sadece bir şeyi çalmaz, güveni çalar bu hainliktir artık.

    1. Çürük zemine bina dikmek:

    Bu hırsızlık değil. Bu, bile bile ölüme göz yummak. Demirden, betondan çalınan her kilo bir mezar taşı oluyor. Çürükzemine imar verip sağlam zemini bekletmek...çünkü sağlam zeminde rant oluşmamış...ortadaki can hesabı.

    2. Sahte diploma / torpil:

    Orada da makam çalınmıyor sadece, liyakat çalınıyor. O koltuğa layık olan yüzlerce insanın emeği çalınıyor. Sonra o koltukta oturup halka ahlak satmak, o çalınmış emanetin üstüne kibir koymak oluyor.

    3. Milyarı çalanı alkışlayıp peyniri çalanı yuhalamak:

    Bu da terazinin bozulması. Güçlü çalınca "becerikli, iş biliyor" diyoruz, güçsüz çalınca "ahlaksız" diyoruz. Oysa biri sistemi, diğeri sadece bir ürünü çalıyor. Sistemi çalanın zararı milyonlara yayılıyor.

    4. Gösterişe milyon akıtıp ihtiyacı bedavaya getirtmek:

    Bu da aynı. Görünene yatırım, görünmeyene cimrilik. Şeref tam tersini gerektirir, görünmeyeni gözetmeyi.

    Aynı suçu kimin işlediğine göre hüküm değişince toplumun vicdanı çürüyor. Ve vicdan çürüyünce bina çürük olsa ne, diploma sahte olsa ne kimse utanmıyor artık.

    O yüzden "şerefi" konuşmak zorundayız. Kanun hırsızı cezalandırır ama şerefsizi toplum dışlar. Toplum dışlamayınca kanun da işlemiyor.

    Hainlerin büyüğüne tapıyoruz küçüğüne de merhamet ediyoruz

    Çünkü küçük hain bize bizi hatırlatıyor, büyük hain bize olmak istediğimizi hayal ettiriyor.

    Küçük haini yakınımızda görüyoruz . Kendimizi onda buluyoruz. Herkes böyle napsın deyip merhamet ediyoruz.

    Büyük hain ise uzak, parlak, güçlü. Milyarları götüren "Adam yapmış, helal olsun, işini biliyor" diyoruz. Korku ile hayranlığı karıştırıyoruz.

    O yüzden bu denklem ters işliyor:

    Küçük olanı affediyoruz
    Büyük olana tapıyoruz çünkü güçlü.

    Büyük hainler küçük hainlerin varlığından beslenir. "Bak herkes yapıyor" diyebilmek için sokağa ihtiyaç duyar. Sokak da "nasıl olsa büyükler daha çok yapıyor" diyerek kendini rahatlatır.

    Kısır döngü böyle kapanıyor.