Eski çağlarda insanlar biolojik doğal seleksiyona daha yatkındı. Hayvanlar hala öyleler.
Doğada bir geyik yavrusunu doğurur doğurmaz itekleyip ayağa kalkmasını ister. Eğer bedensel bir engel varsa bırakır gider. Enerjisini sağlam yavrulara aktarır. Kuşlar da böyledir. Uçamayan yada yeterli büyüyemeyen yavrusunu yuvadan atar. Akıllıca gibi görünüyor değil mi?
İnsanlar bunu yapmayı bırakmışlar ama şimdilik. Çünkü insanlar sağlam bireyleri bile işlerine gelmedi mi acımasızca öldürüyorlar.
Zaten sakat engelli doğan bir kişinin kendi suçu yok. Eğer suç diyeceksek buna , ana babasında suç vardır. İmha edilmesi gereken gerçek donör onlardır. Çünkü çocuk onların sakat genlerini almıştır.
Eğer doğa akıllıca ve doğrusunu yapsaydı onların ana babasını imha ederdi. Böylece sakat gen yayılma olanağı bulamaz git gide körleşirdi.
Buradan anlıyoruz ki evren kendi işleyişinde bile neler olacağını neler yapacağını bilemiyor. Sadece fazla enerji az enerjiyi bastırıyor o kadar.
Yada enerjisi çok olan sistem akıllı olanı bastırıyor. Yani evrende akıllı olmak bir avantaj değil ama şimdilik. Bu nedenle aptal çoğunluk akıllı azınlığa hükmedebiliyor.
Bu olay açısından bakarsak evrende bir akıl olduğunu söylemek çok zor.
Peki biz neyiz evrenin parçası değilmiyiz o zaman evrenin de aklı olmuyor mu?
Evet biz de evrenin parçasıyız ve sonsuz evrende akıl işte bizdeki kadar. Oranlarsak hiç gibi bir sonuç çıkıyor.
