CHP ve AKP Karı Koca Gibidir
-
-
@kereste hayır taban düzgündü ama CHP lilerin üstenci kibirli yaklaşımları ile dinci seçmen dışlandı , onlarsa tarikat ve cemaatlerin içine sığındılar. Sonra kayış koptu zaten.
@kâfir-imam
Yanılıyorsun; bu halk oldum olası yamuk. 70/80 ´li yıllarda sağ/sol kavgasında birbirlerini kesmişti. CHP hata yapmadı mı? Elbette yaptı, ancak bu halk cahilliği hâlâ üstünden atmadı. -
@kâfir-imam
Yanılıyorsun; bu halk oldum olası yamuk. 70/80 ´li yıllarda sağ/sol kavgasında birbirlerini kesmişti. CHP hata yapmadı mı? Elbette yaptı, ancak bu halk cahilliği hâlâ üstünden atmadı. -
Chp den seçilen bütün belediye başkanları akp ye geçiyor neden?
Artık akp de chp ye benzedi katılabiliriz mi demek istiyorlar. Yoksa ikimizde halkın parasıyla siyaset yapıp geçiniyoruz partinin ne önemi var mı diyorlar.
Amaç halkı gütmek cebi doldurmaksa ha akp ha chp ne farkeder?
-
Halen parti isimiyle eleştiri yapmanın anlamı yok, çünkü bütün siyasi partiler aslında birdir.
Yani eleştiri yapılacaksa topyekün bütün siyesilere yapılmalı, yosa sadece bir partiyi eleştirmek birşey ifade etmiyor. -
Halen parti isimiyle eleştiri yapmanın anlamı yok, çünkü bütün siyasi partiler aslında birdir.
Yani eleştiri yapılacaksa topyekün bütün siyesilere yapılmalı, yosa sadece bir partiyi eleştirmek birşey ifade etmiyor.@bilgisezgi öyle ama ana muhalefet chp ve muhalif oyların barajı olarak siyaset yapıyor. Chp isteseydi çoktan değişirdi bu düzen. Yüzde 30 ile ülke değişir. 50+1 muhalefetin suçu.
-
@bilgisezgi öyle ama ana muhalefet chp ve muhalif oyların barajı olarak siyaset yapıyor. Chp isteseydi çoktan değişirdi bu düzen. Yüzde 30 ile ülke değişir. 50+1 muhalefetin suçu.
@Yapma-Kafa
Chp aslında kuruluş hedefiyle devam etseydi bu ülke süper olurdu ama ben olaya CHP veya başka parti olarak bakmıyorum. Çünkü partilerin başına gelenler ve onu destekleyenler (özellikle delegeler) asıl bu ülkenin bu hale gelmesinden sorumlu.
Ben bu gerçeği 74 yılında şahit olduğum bir olaydan sonra anladım.
Bir işçi "15-16 saat çalışıyoruz, buna bir çözümünüz var mı?" diye Ecevit'in çalışma bakanına sormuştu.
Bakan bey aynen şu cevabı verdi "o süre normaldir, ben bakan olduğum halde daha fazla süre çalışıyorum" diye adeta işçi haklarından dalga geçmişti.
Güya Atatürkçü, güya halkçı işte ben dersimi o zaman almıştım.
Dolayısıyla ben bütün partileri kendi çıkarları uğruna hem halkı hem ülkeyi satanlar olarak görüyorum.
Bu nedenle sadece bir partinin şerefsizligiyle iş bitmiyor hepsi suçlu, ki buna halk da dahil.
Kısaca yangının ortasındayız, geri zekalılar, kişisel çıkarcılar, makarna dilencileri daha fazla olması yüzünden yangından çıkamıyoruz. -
@Yapma-Kafa
Chp aslında kuruluş hedefiyle devam etseydi bu ülke süper olurdu ama ben olaya CHP veya başka parti olarak bakmıyorum. Çünkü partilerin başına gelenler ve onu destekleyenler (özellikle delegeler) asıl bu ülkenin bu hale gelmesinden sorumlu.
Ben bu gerçeği 74 yılında şahit olduğum bir olaydan sonra anladım.
Bir işçi "15-16 saat çalışıyoruz, buna bir çözümünüz var mı?" diye Ecevit'in çalışma bakanına sormuştu.
Bakan bey aynen şu cevabı verdi "o süre normaldir, ben bakan olduğum halde daha fazla süre çalışıyorum" diye adeta işçi haklarından dalga geçmişti.
Güya Atatürkçü, güya halkçı işte ben dersimi o zaman almıştım.
Dolayısıyla ben bütün partileri kendi çıkarları uğruna hem halkı hem ülkeyi satanlar olarak görüyorum.
Bu nedenle sadece bir partinin şerefsizligiyle iş bitmiyor hepsi suçlu, ki buna halk da dahil.
Kısaca yangının ortasındayız, geri zekalılar, kişisel çıkarcılar, makarna dilencileri daha fazla olması yüzünden yangından çıkamıyoruz.@bilgisezgi işte şu anlattığın olaylar halkı cemaatleşmeye zorladı. Solcular resmi kaldılar devlete çok güvendiler. Kendi içlerinde bir temsil gurubu oluşmadı.
Bugün cemaatler kendi temsillerini bu şekilde sağlıyorlar. Onlar kötüye kullanıyor. Solcular böyle bir sivil toplum oluşturabilse zaten diğer taraf eleman bulamazdı.
Köy enstitülerini bitirdiler ardından iftiralarla dolu bir gelecek ile uğraşmak zorunda kaldılar.
Bugün kürt hareketini de mecliste tutan şey anayasa yada demokrasi değil. Arka planda kurdukları cemaatleşme örgütleşme hareketi.
Lazlar da öyle kürtler de dincilerde.. birbirlerine iş bulurlar birbirlerinden alışveriş yaparlar birbirlerinin yarasını sarmak için çabalarlar. Lazlar da kürtlerden daha ırkçıdır. Bunu iyişik için yapmaz ırkı için yapar. Bu da iktidar olduklarında kuralsız davranmalarına sebep oldu.
-
@Yapma-Kafa
Chp aslında kuruluş hedefiyle devam etseydi bu ülke süper olurdu ama ben olaya CHP veya başka parti olarak bakmıyorum. Çünkü partilerin başına gelenler ve onu destekleyenler (özellikle delegeler) asıl bu ülkenin bu hale gelmesinden sorumlu.
Ben bu gerçeği 74 yılında şahit olduğum bir olaydan sonra anladım.
Bir işçi "15-16 saat çalışıyoruz, buna bir çözümünüz var mı?" diye Ecevit'in çalışma bakanına sormuştu.
Bakan bey aynen şu cevabı verdi "o süre normaldir, ben bakan olduğum halde daha fazla süre çalışıyorum" diye adeta işçi haklarından dalga geçmişti.
Güya Atatürkçü, güya halkçı işte ben dersimi o zaman almıştım.
Dolayısıyla ben bütün partileri kendi çıkarları uğruna hem halkı hem ülkeyi satanlar olarak görüyorum.
Bu nedenle sadece bir partinin şerefsizligiyle iş bitmiyor hepsi suçlu, ki buna halk da dahil.
Kısaca yangının ortasındayız, geri zekalılar, kişisel çıkarcılar, makarna dilencileri daha fazla olması yüzünden yangından çıkamıyoruz.Chp aslında kuruluş hedefiyle devam etseydi bu ülke süper olurdu
Mantığım bu cümlenize katılmama engel oluyor nedense....
Kuruluşta, dizaynırlar da hata yok, sorun sonrakiler demek çok iddialı bir cümle.
-Türkiye’de cumhuriyet ve halk egemenliği ilkesi kuruldu; fakat rekabetçi, çoğulcu demokrasi aynı anda tam olarak kurulmuş değildi. Çünkü, Halk egemenliği, modern demokratik seçimin olmazsa olmaz koşuludur.
-Anayasal haklar vardı, fakat etkili denetim zayıftı. 1924 Anayasası ifade, basın, din ve vicdan, toplantı ve örgütlenme gibi özgürlükleri tanıyordu. Ancak kanunların anayasaya uygunluğunu denetleyecek bir Anayasa Mahkemesi yoktu; hakların kanunlarla daraltılmasına karşı kurumsal güvence de zayıftı.
(dergipark.org.tr)İfade ve örgütlenme özgürlüğü: 1925 Takrir-i Sükûn Kanunu hükümete yayınları ve örgütleri yasaklama yetkisi verdi; muhalif basın ve siyasi muhalefet bu dönemde ağır biçimde bastırıldı. Bu, anayasadaki özgürlüklerle uygulama arasındaki belirgin bir çatışmaydı. (Academia)
-Kadınların siyasi eşitliği: Kadınlar yerel seçimlerde 1930’da, milletvekili seçimlerinde ise 1934’te oy kullanma ve aday olma hakkı kazandı. Dolayısıyla ilk dönemde “eşit yurttaşlık” siyasi katılım bakımından kadınları kapsamıyordu.
(dpceonline.it)-1924 Anayasası’nın kendi içindeki din gerilimi: Anayasa bir yandan vicdan ve din özgürlüğünü tanırken, 1928’e kadar devlet dinini İslam olarak belirtiyordu; laiklik ilkesi anayasaya ancak 1937’de eklendi. Bu, metnin kendisinde de eşit din özgürlüğü ile devletin dini kimliği arasında bir gerilim bulunduğunu gösterir. Evet, burada belirgin bir gerilim var; “çelişki yok” demek doğru olmaz. 1924 Anayasası din ve vicdan özgürlüğünü tanıyordu. Buna karşılık 677 sayılı Kanun tekkeleri ve zaviyeleri kapattı; tarikat faaliyetlerini ve bazı dini unvanları yasakladı. İnanç kişinin içinde serbest bırakılırken, onu topluca yaşama ve örgütleme biçimlerine ağır müdahale edildi. Bu, özgürlük maddesiyle maddi anlamda ciddi bir çatışmadır. (kureansiklopedi.com)
Diyanet’le birlikte bakınca gerilim daha da belirgin: Devlet bir yandan bağımsız dini kurumları kapatıp dini faaliyetleri sınırlarken, öte yandan dini hizmetleri devlet eliyle örgütledi. Bu, din ve devletin tarafsızca ayrılması değil; devletin dini denetleyip hangi biçimlerinin kurumsal hizmet göreceğini belirlemesidir. Diyanet’in hizmetlerinin ağırlıklı olarak Sünni İslam’a yönelmesi de eşitlik ve tarafsızlık sorununu artırır.(turkeyanalyst.org) Hukukî ayrım şu: 1924 Anayasası dini özgürlüğü kanunla getirilecek bazı sınırlamalara açık bırakıyordu; dolayısıyla dönemin iktidarı 677 sayılı Kanun’u bu yetkiyle savunabilirdi. Ama bu, uygulamanın özgürlük ve eşitlik ilkeleriyle çelişmediğini kanıtlamaz; ayrıca o dönemde bunu karara bağlayacak bir anayasa mahkemesi de yoktu. En isabetli tanım: hukuken savunulmuş bir düzenleme, fakat din özgürlüğü ve tarafsız devlet ilkeleriyle ciddi biçimde çatışan bir uygulama. Laikliği din kurumlarıyla devletin kurumsal ayrılığı olarak tanımlarsak, evet: Diyanet’in devlet kurumu ve din görevlilerinin devlet memuru olması bu ilkeyle çelişir. Tarihsel ayrım şu: 1937’de yeni bir anayasa yapılmadı; 1924 Anayasası’na laiklik ilkesi eklendi. Diyanet ise 1924’ten beri vardı ve laiklik eklenirken kaldırılmadı. Üstelik 1937’deki Meclis görüşmelerinde bir milletvekili, laiklik ile Diyanet’in devlette bulunmasının tutarsızlığını açıkça dile getirmişti. (cnrs.fr)Örnekler genişletilebilir....
-
Chp aslında kuruluş hedefiyle devam etseydi bu ülke süper olurdu
Mantığım bu cümlenize katılmama engel oluyor nedense....
Kuruluşta, dizaynırlar da hata yok, sorun sonrakiler demek çok iddialı bir cümle.
-Türkiye’de cumhuriyet ve halk egemenliği ilkesi kuruldu; fakat rekabetçi, çoğulcu demokrasi aynı anda tam olarak kurulmuş değildi. Çünkü, Halk egemenliği, modern demokratik seçimin olmazsa olmaz koşuludur.
-Anayasal haklar vardı, fakat etkili denetim zayıftı. 1924 Anayasası ifade, basın, din ve vicdan, toplantı ve örgütlenme gibi özgürlükleri tanıyordu. Ancak kanunların anayasaya uygunluğunu denetleyecek bir Anayasa Mahkemesi yoktu; hakların kanunlarla daraltılmasına karşı kurumsal güvence de zayıftı.
(dergipark.org.tr)İfade ve örgütlenme özgürlüğü: 1925 Takrir-i Sükûn Kanunu hükümete yayınları ve örgütleri yasaklama yetkisi verdi; muhalif basın ve siyasi muhalefet bu dönemde ağır biçimde bastırıldı. Bu, anayasadaki özgürlüklerle uygulama arasındaki belirgin bir çatışmaydı. (Academia)
-Kadınların siyasi eşitliği: Kadınlar yerel seçimlerde 1930’da, milletvekili seçimlerinde ise 1934’te oy kullanma ve aday olma hakkı kazandı. Dolayısıyla ilk dönemde “eşit yurttaşlık” siyasi katılım bakımından kadınları kapsamıyordu.
(dpceonline.it)-1924 Anayasası’nın kendi içindeki din gerilimi: Anayasa bir yandan vicdan ve din özgürlüğünü tanırken, 1928’e kadar devlet dinini İslam olarak belirtiyordu; laiklik ilkesi anayasaya ancak 1937’de eklendi. Bu, metnin kendisinde de eşit din özgürlüğü ile devletin dini kimliği arasında bir gerilim bulunduğunu gösterir. Evet, burada belirgin bir gerilim var; “çelişki yok” demek doğru olmaz. 1924 Anayasası din ve vicdan özgürlüğünü tanıyordu. Buna karşılık 677 sayılı Kanun tekkeleri ve zaviyeleri kapattı; tarikat faaliyetlerini ve bazı dini unvanları yasakladı. İnanç kişinin içinde serbest bırakılırken, onu topluca yaşama ve örgütleme biçimlerine ağır müdahale edildi. Bu, özgürlük maddesiyle maddi anlamda ciddi bir çatışmadır. (kureansiklopedi.com)
Diyanet’le birlikte bakınca gerilim daha da belirgin: Devlet bir yandan bağımsız dini kurumları kapatıp dini faaliyetleri sınırlarken, öte yandan dini hizmetleri devlet eliyle örgütledi. Bu, din ve devletin tarafsızca ayrılması değil; devletin dini denetleyip hangi biçimlerinin kurumsal hizmet göreceğini belirlemesidir. Diyanet’in hizmetlerinin ağırlıklı olarak Sünni İslam’a yönelmesi de eşitlik ve tarafsızlık sorununu artırır.(turkeyanalyst.org) Hukukî ayrım şu: 1924 Anayasası dini özgürlüğü kanunla getirilecek bazı sınırlamalara açık bırakıyordu; dolayısıyla dönemin iktidarı 677 sayılı Kanun’u bu yetkiyle savunabilirdi. Ama bu, uygulamanın özgürlük ve eşitlik ilkeleriyle çelişmediğini kanıtlamaz; ayrıca o dönemde bunu karara bağlayacak bir anayasa mahkemesi de yoktu. En isabetli tanım: hukuken savunulmuş bir düzenleme, fakat din özgürlüğü ve tarafsız devlet ilkeleriyle ciddi biçimde çatışan bir uygulama. Laikliği din kurumlarıyla devletin kurumsal ayrılığı olarak tanımlarsak, evet: Diyanet’in devlet kurumu ve din görevlilerinin devlet memuru olması bu ilkeyle çelişir. Tarihsel ayrım şu: 1937’de yeni bir anayasa yapılmadı; 1924 Anayasası’na laiklik ilkesi eklendi. Diyanet ise 1924’ten beri vardı ve laiklik eklenirken kaldırılmadı. Üstelik 1937’deki Meclis görüşmelerinde bir milletvekili, laiklik ile Diyanet’in devlette bulunmasının tutarsızlığını açıkça dile getirmişti. (cnrs.fr)Örnekler genişletilebilir....
@house
Yeni devlet kurulurken ve o günün şartlarında bu paylaştıgın çelişkiler, çakışmalar normaldir. Temel felsefe, bağımsızlık, özgürlük ve ülkenin kalkınması yönündeydi. Ülkeyi işbirlikçilerin ele geçirmesiyle temel felsefe aksi yönde gitti. 61 anayasası kısmen çözüm olsa da eğemenlerin üstünlüğü nedeniyle pek işe yaramadı.
Asıl sorun ülkeyi ele geçirenler değildi, asıl sorun halkın o felsefeyi anlayacak, sahip çıkacak konumda olmayışıydı ki, halen de öyle.
Yani bu konuda suçlu aramanın pek anlamı yok. Çünkü devleti ya işbirlikçiler ele geçirir ya da halkın kendisi. Feodalitenin esareti altında yaşamış bir halkın o tarihte Cumhuriyeti, laikliği, özgürlüğü, anlaması beklenemezdi. Zaten savaşımız yeni başlıyor sözün arkasında yatan neden de buydu.
Kısaca Atatürk her kesimi memnun edecek bir devlet bırakmadı ama her kesimin memnun olacağı temel bir yapı bırakmıştı. Şimdi ise o yapıdan eser kalmadı. Türkiye artık orta çağa hatta 1400 yıl öncesine yöneldi ve bu durumdan çıkış yok gibi görünüyor.
Hello! It looks like you're interested in this conversation, but you don't have an account yet.
Getting fed up of having to scroll through the same posts each visit? When you register for an account, you'll always come back to exactly where you were before, and choose to be notified of new replies (either via email, or push notification). You'll also be able to save bookmarks and upvote posts to show your appreciation to other community members.
With your input, this post could be even better 💗
Kayıt Ol Giriş