Yaşama sevinci

[kereste]

Bazıları var ki...
Tüm hayatın kendisine küsmüş bir davranış sergiliyorlar. Bununla yetinmeyip bu gezegendeki tüm insanların yok olmasını istiyorlar. En azından sosyal platformlardaki paylaşımlarında ve yorumlarında bunu bariz bir şekilde görmek mümkün.

Gerçek hayatta ne yaptıklarını, ne tür zorluklarla boĝuştuklarını veyahut ne tür şahsi sıkıntıları olduĝunu bilmiyorum.

Hele ki saĝlık sorunumuz varsa, iş hayatında umduĝumuzu bulamadıysak, sosyal çevremizde yalnızlıĝa itilmiş isek, karşı cinse karşı başarısız isek, ekonomik sıkıntılarımız varsa vs., üzülüp kederleniriz elbette.

Ancak bildiĝim bir şey var; tüm olumsuzluklara raĝmen bu hayat gayet güzel olabiliyor. İnsanları mutlu kılan bir çok sebep sayabilirim aslında. Yine de kendi dünyasında karamsarlıĝa düşmüş birisi için bir şey ifade etmeyebilir bunlar.

Mesela tedavisi mümkün olmayan bir hastalıĝa yakalanmış birisine, fiziksel/cinsel sıkıntıları olan birisine ne anlatabilirsiniz ki?

Fakat kendi olumsuz durumumuzdan yola çıkarak, tüm insanların yok olması talep etmek, tabiri yerindeyse, diĝer insanlara karşı büyük bir saygısızlıktır.

Hasılı herhangi birisinin benim yok olmamı talep etmesini asla kabüllenemem. İnsanların yok olmasını isteyenler, o kadar çok heveslilerse önce kendilerinden başlasınlar.