Neo Feodalizm - Liberalizm
-
Günümüzde lobilerin ağaların şirketlerin halka karşı kullanacakları şiddet araçları şekil değiştirdi . Öldürmek istese devleti öne sürüyor. Çalmak istese devleti aracı yapıyor.. her türlü suçlarına devleti kullanarak meşru kılıf buluyorlar
Weber'in 100 yıl önce söylediği tanım tam bu: "Devlet, şiddetin meşru kullanımını tekeline alan aygıttır."
Şiddeti kendisi kullanmak istemeyen, ama şiddetten fayda görmek isteyenler devleti taşeron yapıyorlar
Nasıl?
1. Şiddet için devleti öne sürmek:
Eskiden ağa kendi adamıyla köy basardı. Bugün bunu yapsa katil olur. Ama "imar kanunu, kamulaştırma, güvenlik gerekçesi" derse, yıkımı devlet yapıyor. Sonuç aynı, ev yıkılıyor ama fail ortada yok. Dosyada "idari işlem" yazıyor.
2. Çalmak için devleti aracı yapmak:
Eskiden kervan keserdin, haydut olurdun. Bugün ihale, teşvik, vergi muafiyeti, imar değişikliği var. Para doğrudan cebine girmiyor, önce devletten geçiyor. O yüzden hırsızlık değil, "teşvikten yararlanma" oluyor.
Günümüzde ağanın elinde kırbaç yok ama:
- Borç var
- İcra var
- Ruhsat iptali var
- "Terör soruşturması, vergi incelemesi" tehdidi var
Bunların hepsi de modern kırbaç. Fiziksel değil, ekonomik ve hukuki şiddet.
Durum devletin yok olması değil, tam tersi devletin "ele geçirilmesi". Buna da siyaset biliminde "state capture" diyorlar. Ağa devleti yıkmak istemez, yıkarsa işleyeceği suçlara meşruiyet kılıfı gider. O yüzden hep "daha çok devlet, daha çok düzenleme, daha çok denetim" ister, çünkü denetleyen de kendisi olunca, denetim = koruma oluyor.
Bugün sözde muhalefetin bile devleti öncelik görmesindeki temel mantık bu. Hepsi de feodalizm düzeninden nemalanıyorlar. Adına da sosyal demokrat demişler.
-
Bize tarih diye gösterdikleri yapıların çoğu da feodal düzenin geçmişi. Konaklar yalılar saraylar mansiyonlar şatolar ve müzelerdeki sanat eseri diye gösterilen varlıkların hepsi feodal düzenin geçmişine ait.
Halkın ürettiği ama asla kullanamadığı şeyleri bize sanat ve tarih diyerek yutturuyorlar. Ve günümüzde bile onları koruyup yaşatmak için para ve emek harcıyoruz.
Bir kale cami yada şatonun tamiratı tadilatı için harcanan milyon dolarlar bizim cebimizden çıkarken vatandaş akan çatısını tamir etirmek için kara kara düşünüyor ve sonunda yine bankaya köle oluyor.
Mezarlıklarına varana kadar bize korutup baktırıyorlar.
Bu çok eski bir tartışma, hatta Fransız Devrimi'nde baya kanlı bir tartışma.
1789'da halk Versailles'a girince aynı cümleyi kurdu: "Biz açken bunlar altın tabaklarda yemek yemiş, bu sarayları niye koruyalım, yıkalım."
İki görüş çıktı o zaman:
1. görüş: Bu yapılar zulmün eseri. Köylü taş taşımış, vergisini vermiş, ağa yalı yapmış, paşa konak yapmış. Şimdi onu korumak için yine köylünün vergisini harcamak, ikinci kez soygun. Bırak yıkılsın, malzemesiyle halka ev yap.
2. Karşı görüş: O konağı yapan da, o çiniyi yapan da, o sütunu oyan da halk. Ağa sadece "benim" demiş. Eserin işçiliği, bilgisi halka ait. Yıkarsan, ağanın günahını cezalandırmak için ustanın emeğini silmiş olursun.
Bugün de aynı ikilem var.
"kale, cami, şato tamiratına milyon dolar gidiyor, adam kendi çatısını yaptıramıyor" demen ekonomik olarak doğru. Kültür Bakanlığı bütçesi, Vakıflar bütçesi doğrudan vergiden gidiyor.
Ama işin diğer tarafı da var: O kale, o yalı bugün turist getiriyorsa, o turist lokantacının, taksicinin, otelcinin cebine para bırakıyor. Yani bir kısmı geri dönüyor. En azından teoride böyle olması gerekiyor.
Sorun şurada başlıyor Gelir geri dönmüyor, yine aynı yerde toplanıyorsa. Yani kale için harcanan parayı halk veriyor, kaleden kazanılan parayı yine yalı sahibi, otel zinciri alıyorsa, o zaman 1. Görüş doğru oluyor, mezarlığına kadar bize baktırmış oluyorlar.
O yüzden mesele "tarihi koruyalım mı, yıkalım mı" değil, "korumanın maliyeti kime, geliri kime" meselesi.
Ama 1. Görüş daha haklı çünkü vatandaş şunu görüyor: Benim dedem o konağın harcını karmış, ben bugün o konağın biletini alacak parayı bulamıyorum, ama vergimle onun çatısı tamir ediliyor.
Bu adaletsizlik hissi gerçek.
Tatilde gidip o konakta o şatoda kahvaltımı yapamıyorum yine aynı feodal düzene hizmet ediyor.
İşte tam o nokta.
O konak eskiden ağanın oturduğu yerdi, sen kapısından giremiyordun. Şimdi restore edildi, butik otel oldu, müze oldu, kahvaltı 2500 lira. Yine kapısından giremiyorsun.
Sadece kapıdaki bekçi değişti. Eskiden bekçiye ağa "köylüyü sokma" diyordu, şimdi kasa "hesabı ödeyemeyeni sokma" diyor. Sonuç aynı, sen dışarıdasın.
- Halkın sırtından yapılıyor
- Halkın vergisiyle restore ediliyor
- Sonra halka değil, parası olana satılıyor
Karadeniz'de yayla evi, İstanbul'da Boğaz yalısı, Hatay'da eski konak, hepsinde aynı film. Önce "koruma kurulu" geliyor, vatandaşa "çivi çakamazsın, burası sit alanı" diyor. Vatandaş evi çürüyünce satmak zorunda kalıyor. Sonra büyük para geliyor, aynı eve çivi değil, jakuzi çakıyor, izin çıkıyor, otel oluyor.
Sen de tatilde gidip bakıyorsun, eskiden dedenin taşını taşıdığı duvara şimdi "brunch + fotoğraf paketi" yazmışlar.
Asıl soru şu olmalı: O konakta kahvaltıyı kim yapabilmeli? Sadece parası olan mı, yoksa o taşı taşıyanın torunu da mı?
-
@yapmakafa,
Bu ülke insanı osmanlının borçlarını da sırtlandı. Nerede görülmüş işcinin patronun borçlarını devraldığı. Ve karşılığında şirkete ortak olamadığı. ?Savaşırken herkes eşit/kardeş, paylaşırken gene marabasın. Bence haklısın... İngilizler, İtalyanlar, Fransızlar, Yunan bu elit kesimin osmanlı burhuvasının mallarına çökecekti. Maraba ya(halk) minnet, şükran duyacaklarına, bugün dünya nın en ağır şartlarında sosyo -ekonomik yaşam sürdürüyor bunlar . Bir de üstüne her geçen gün özgürlükleri daha fazla gasp ediyorlar. Ülke de can güvenliği olmaması da cabası(bkz; 80 senedir depremden ders çıkarılmadı, on binler ölüyor, kamu sorumluları hesap vermiyor, hep layuse, hep layusel, oh ne ala krallıkl)!.
-
@house Evet, olayın en acı kısmı da burası.
Taşı üst üste koyan, duvarı ören, yıllarca yağmurda çamurda koruyan köylü, bittikten sonra kapıdan girmeye utanıyor. "Benim ne işim var orada, orası beylerin yeri" diyor.
Bu aşağılık kompleksi değil aslında, öğretilmiş çaresizlik. Yüzyıllar boyunca sistem sana şunu demiş:
Sen yaparsın, ama sahip olan başkasıdır.
Sen ekersin, ama ambar başkasıdır.
Sen korursun, ama anahtar başkasıdır.Halk pasif ezik olunca...fedai olmayı kahramanlık sanıyor .
Bunu 3-4 nesil duyunca, insan ister istemez içselleştiriyor. Bizim köylerde hala vardır, yeni boyanmış camiye eski elbiseyle girmeye çekinir adam. Halbuki camiyi yapan da o, boyayan da o.
Feodal zihniyet de tam bu boşluğu bekliyor. Sen "burası bana layık değil" dediğin anda, biri gelip "haklısın, burası sana layık değil, bana layık" diyor ve çöküyor. Tapu da, işletme de, anahtar da ona geçiyor.
O yüzden konak butik otel olunca, köylü kızıp "zaten benim ne işim var orada" diyor. O cümle kurulduğu anda, mücadele bitiyor. Adamlar da zaten o cümleyi duymak için bekliyor.
Korumanın yolu da tam tersi cümle: "Bunu ben yaptım, o yüzden en çok ben gireceğim."
Bunu demememiz için sürekli olarak ezikliği içselleştiren yayınlar yapılıyor. 30 yıldır villa-konak ağa-uşak dizileri ile akşama kadar şükür ettiren yayınlarla beynimiz yıkanıyor.
Şükür ederek bir yere varılsaydı tekerlek bile icad edilmezdi.
-
Devlet değil anonim şirketi.
Ekonomide bunun tam adı var: Kârın özelleşmesi, zararın toplumsallaşması.
Şirket gibi düşün:
Yönetim Kurulu - karar veriyor. İhale, savaş, barış, faiz, imar.
Kâr varsa - "biz risk aldık, vizyon koyduk" diyor, temettü yönetim kuruluna.Zarar varsa - "şirket hepimizin, fedakarlık zamanı" diyor, sermaye artırımına yani vergiye, askere, kemer sıkmaya tüm paydaşlar çağrılıyor.
Modern devletlerde bunun mekanizması da aynı:
Özelleştirme zamanı - "devlet hantal, özel sektör verimli" deniyor, en kârlı yerler - liman, elektrik, konak, ören yeri işletmesi - devrediliyor.
Borç zamanı - "milli birlik" deniyor, vergi tabana yayılıyor. KDV'yi zengin de fakir de aynı ödüyor ama kârı biri alıyor.
Askerlik de bu modelin en saf hali. En büyük risk, can riski. Onu hiç yönetim kurulu üstlenmiyor. Hep paydaşlara, halka yazılıyor. Ama zafer olunca madalya, ihale, tarih yönetimi yine yukarıda kalıyor.
Model değişmedi sadece adı değişti. Eskiden feodalite diyorduk, şimdi anonim şirket diyoruz.
Mantık aynı: Üretim halktan, tüketim yönetim kurulundan.
Fedakarlık halka , aslan payı ve kahramanlık yönetim kuruluna
-
Devlet değil anonim şirketi.
Ekonomide bunun tam adı var: Kârın özelleşmesi, zararın toplumsallaşması.
Şirket gibi düşün:
Yönetim Kurulu - karar veriyor. İhale, savaş, barış, faiz, imar.
Kâr varsa - "biz risk aldık, vizyon koyduk" diyor, temettü yönetim kuruluna.Zarar varsa - "şirket hepimizin, fedakarlık zamanı" diyor, sermaye artırımına yani vergiye, askere, kemer sıkmaya tüm paydaşlar çağrılıyor.
Modern devletlerde bunun mekanizması da aynı:
Özelleştirme zamanı - "devlet hantal, özel sektör verimli" deniyor, en kârlı yerler - liman, elektrik, konak, ören yeri işletmesi - devrediliyor.
Borç zamanı - "milli birlik" deniyor, vergi tabana yayılıyor. KDV'yi zengin de fakir de aynı ödüyor ama kârı biri alıyor.
Askerlik de bu modelin en saf hali. En büyük risk, can riski. Onu hiç yönetim kurulu üstlenmiyor. Hep paydaşlara, halka yazılıyor. Ama zafer olunca madalya, ihale, tarih yönetimi yine yukarıda kalıyor.
Model değişmedi sadece adı değişti. Eskiden feodalite diyorduk, şimdi anonim şirket diyoruz.
Mantık aynı: Üretim halktan, tüketim yönetim kurulundan.
Fedakarlık halka , aslan payı ve kahramanlık yönetim kuruluna
Özelleştirme zamanı - "devlet hantal, özel sektör verimli" deniyor, en kârlı yerler - liman, elektrik, konak, ören yeri işletmesi - devrediliyor.
Ben liberal ekonomiye karşı değilim. Devletin küçülmesi kötü bir şey değil. Elon Musk da, Besim Tibuk da bir nevi haklı. Belli başlı olmazsa olmaz demirbaş kurum ve sosyal devlet organları hariç bir çok kurum, personellerin sözde hizmeti özelleşebilir. Vergi ötv, dolaylı vergiler buraya gidiyor sonuçta. Bu işletmelerin özellleşmesi demek fiyat kontrol mekanizmasının devlet müdahalesinin olmayacağı anlamına gelmez. Bu türkish özelleştirme ilizyonunu onaylıyorum da demek değildir. Çünkü Türkiye de sergilenen şeyin adı özelleştirme olsa da birilerine özelleştirme adı altında peşkeş, servet transferidir Elektirik de buna en güzel örneklerden biridir. Askerlik hariç bütün hizmetleri özel sektöre devredebilir devlet elbette. Bütçenin verginin çoğui buraya gidiyor.
-
Ben devletin sopa göstermesine karşıyım elbette kamuyu bizim vergilerimiz sübvanse ediyor. Ama devleti denetleyen birşey yoksa ne yapsak boş.
-
"Devletin küçülmesi kötü bir şey değil" argümanı eksik. Devlet küçülünce ortaya çıkan boşluğu özel sektör verimlilikle değil, kâr motivasyonuyla doldurur. Kâr motivasyonu olan yerde de hizmetin kalitesi değil, fiyatı artar. Eğitim ve sağlıkta bunu gördük. Özel okul, devlet okulundan daha iyi değil daha pahalı.
-
"Fiyat kontrol mekanizması kalır" diyorsun ama pratikte kalmıyor. Elektrik örneğini kendin vermişsin. Türkiye'de elektrik dağıtımı özelleşti, devlet EPDK ile fiyat kontrolü yapıyor güya. Sonuç ne? Dünyanın en pahalı elektriğini kullanan ülkelerden biriyiz, şirketler zarar ettik demeye başlayınca devlet sübvanse ediyor. Yani kârı özel, zararı kamusal.
-
Elon Musk ve Besim Tibuk örneği yanlış. Musk devlet küçülsün diyor ama SpaceX'in bütçesinin %70'i NASA ve Pentagon kontratları. Yani devlet küçülse Musk batar. Tibuk'un Liberal Demokrat Partisi de Türkiye'de %0.5'i geçemedi çünkü halk, devlet tamamen çekilince yerini mafya ve tekelin alacağını biliyor.
-
"Askerlik hariç her şey özelleşebilir" çok tehlikeli bir genelleme. Adalet özelleşebilir mi? Polis özelleşirse kime hizmet eder, parayı verene mi? İtfaiye özelleşirse evin yanarken kredi kartı mı soracak? Bazı hizmetlerin doğası gereği kâr edilemez, edilmemeli de. Onlara "demirbaş kurum" deyip geçmek yetmez, liste sandığından çok daha uzun: adalet, emniyet, itfaiye, afet yönetimi, su, elektrik iletim altyapısı, limanlar, otoyollar.
-
Asıl sorun vergi nereye gidiyor sorusu. Sorun verginin memura gitmesi değil, verginin toplanma biçimi. Türkiye'de vergi yükü dolaylı vergide, yani en fakir en çok ödüyor. Sen devleti küçültünce dolaylı vergi azalmıyor, sadece toplanan vergi artık hizmete değil, özel şirketin kârını garantilemeye gidiyor. Yani "servet transferi" dediğin şey özelleştirmenin istisnası değil, doğal sonucu. Çünkü denetimsiz, hukuksuz bir ülkede özelleştirme her zaman peşkeştir.
Özetle: Teoride anlattığın liberal model İskandinavya'da bile saf halde yok. Türkiye gibi denetimi zayıf bir ülkede "önce devleti küçültelim, sonra denetleriz" demek, tilkiye kümesi teslim edip sonra bekçiyi işe almak gibi bir şey.
-
-
Devlet yardımı olmadan ileri teknoloji geliştirmek neredeyse imkansızdır.
Devlet teşviği olmadan ileri teknolojinin gelişmesi neredeyse imkansızdır. Günümüzde kullandığımız akıllı telefonlardan internete, GPS'ten yapay zekanın temellerine kadar birçok kritik teknoloji, ilk etapta devletlerin (özellikle savunma ve uzay programları aracılığıyla) sağladığı devasa Ar-Ge fonları sayesinde hayat bulmuştur.
İleri teknolojinin gelişiminde devlet teşviklerinin bu kadar zorunlu olmasının temel nedenleri ve istisnai durumlar şunlardır:
Devlet Teşviğinin Şart Olma Nedenleri• Yüksek Risk ve Belirsizlik: İleri teknoloji yatırımları (örneğin kuantum bilgisayarlar veya füzyon enerjisi) başlangıçta çok yüksek risk taşır. Özel sektör, başarısızlık ihtimali yüksek ve ticari getirisi belirsiz olan bu "temel bilim" aşamalarına sermaye aktarmaktan kaçınır.
• Uzun Geri Dönüş Süreleri (Sabır Sermayesi): Özel fonlar ve risk sermayesi (VC) genellikle 3 ila 7 yıl içinde kar elde etmek ister. Ancak derin teknoloji (Deep Tech) yatırımlarının olgunlaşması 15-20 yılı bulabilir. Bu süreci ancak devletlerin "sabırlı sermayesi" finanse edebilir.
• Altyapı ve Ekosistem Kurulumu: Yarı iletken (çip) fabrikaları gibi tesisler milyarlarca dolarlık yatırım gerektirir. Devletler sadece hibe vermez; vergi muafiyetleri, ucuz arazi tahsisi ve mevzuat kolaylıkları ile tüm bir tedarik zincirini ve kümeleşmeyi (Silicon Valley vb.) inşa eder. -
Ben devletin sopa göstermesine karşıyım elbette kamuyu bizim vergilerimiz sübvanse ediyor. Ama devleti denetleyen birşey yoksa ne yapsak boş.
-
"Devletin küçülmesi kötü bir şey değil" argümanı eksik. Devlet küçülünce ortaya çıkan boşluğu özel sektör verimlilikle değil, kâr motivasyonuyla doldurur. Kâr motivasyonu olan yerde de hizmetin kalitesi değil, fiyatı artar. Eğitim ve sağlıkta bunu gördük. Özel okul, devlet okulundan daha iyi değil daha pahalı.
-
"Fiyat kontrol mekanizması kalır" diyorsun ama pratikte kalmıyor. Elektrik örneğini kendin vermişsin. Türkiye'de elektrik dağıtımı özelleşti, devlet EPDK ile fiyat kontrolü yapıyor güya. Sonuç ne? Dünyanın en pahalı elektriğini kullanan ülkelerden biriyiz, şirketler zarar ettik demeye başlayınca devlet sübvanse ediyor. Yani kârı özel, zararı kamusal.
-
Elon Musk ve Besim Tibuk örneği yanlış. Musk devlet küçülsün diyor ama SpaceX'in bütçesinin %70'i NASA ve Pentagon kontratları. Yani devlet küçülse Musk batar. Tibuk'un Liberal Demokrat Partisi de Türkiye'de %0.5'i geçemedi çünkü halk, devlet tamamen çekilince yerini mafya ve tekelin alacağını biliyor.
-
"Askerlik hariç her şey özelleşebilir" çok tehlikeli bir genelleme. Adalet özelleşebilir mi? Polis özelleşirse kime hizmet eder, parayı verene mi? İtfaiye özelleşirse evin yanarken kredi kartı mı soracak? Bazı hizmetlerin doğası gereği kâr edilemez, edilmemeli de. Onlara "demirbaş kurum" deyip geçmek yetmez, liste sandığından çok daha uzun: adalet, emniyet, itfaiye, afet yönetimi, su, elektrik iletim altyapısı, limanlar, otoyollar.
-
Asıl sorun vergi nereye gidiyor sorusu. Sorun verginin memura gitmesi değil, verginin toplanma biçimi. Türkiye'de vergi yükü dolaylı vergide, yani en fakir en çok ödüyor. Sen devleti küçültünce dolaylı vergi azalmıyor, sadece toplanan vergi artık hizmete değil, özel şirketin kârını garantilemeye gidiyor. Yani "servet transferi" dediğin şey özelleştirmenin istisnası değil, doğal sonucu. Çünkü denetimsiz, hukuksuz bir ülkede özelleştirme her zaman peşkeştir.
Özetle: Teoride anlattığın liberal model İskandinavya'da bile saf halde yok. Türkiye gibi denetimi zayıf bir ülkede "önce devleti küçültelim, sonra denetleriz" demek, tilkiye kümesi teslim edip sonra bekçiyi işe almak gibi bir şey.
Ben devletin sopa göstermesine karşıyım elbette kamuyu bizim vergilerimiz sübvanse ediyor. Ama devleti denetleyen birşey yoksa ne yapsak boş.
-
"Devletin küçülmesi kötü bir şey değil" argümanı eksik. Devlet küçülünce ortaya çıkan boşluğu özel sektör verimlilikle değil, kâr motivasyonuyla doldurur. Kâr motivasyonu olan yerde de hizmetin kalitesi değil, fiyatı artar. Eğitim ve sağlıkta bunu gördük. Özel okul, devlet okulundan daha iyi değil daha pahalı.
-
"Fiyat kontrol mekanizması kalır" diyorsun ama pratikte kalmıyor. Elektrik örneğini kendin vermişsin. Türkiye'de elektrik dağıtımı özelleşti, devlet EPDK ile fiyat kontrolü yapıyor güya. Sonuç ne? Dünyanın en pahalı elektriğini kullanan ülkelerden biriyiz, şirketler zarar ettik demeye başlayınca devlet sübvanse ediyor. Yani kârı özel, zararı kamusal.
-
Elon Musk ve Besim Tibuk örneği yanlış. Musk devlet küçülsün diyor ama SpaceX'in bütçesinin %70'i NASA ve Pentagon kontratları. Yani devlet küçülse Musk batar. Tibuk'un Liberal Demokrat Partisi de Türkiye'de %0.5'i geçemedi çünkü halk, devlet tamamen çekilince yerini mafya ve tekelin alacağını biliyor.
-
"Askerlik hariç her şey özelleşebilir" çok tehlikeli bir genelleme. Adalet özelleşebilir mi? Polis özelleşirse kime hizmet eder, parayı verene mi? İtfaiye özelleşirse evin yanarken kredi kartı mı soracak? Bazı hizmetlerin doğası gereği kâr edilemez, edilmemeli de. Onlara "demirbaş kurum" deyip geçmek yetmez, liste sandığından çok daha uzun: adalet, emniyet, itfaiye, afet yönetimi, su, elektrik iletim altyapısı, limanlar, otoyollar.
-
Asıl sorun vergi nereye gidiyor sorusu. Sorun verginin memura gitmesi değil, verginin toplanma biçimi. Türkiye'de vergi yükü dolaylı vergide, yani en fakir en çok ödüyor. Sen devleti küçültünce dolaylı vergi azalmıyor, sadece toplanan vergi artık hizmete değil, özel şirketin kârını garantilemeye gidiyor. Yani "servet transferi" dediğin şey özelleştirmenin istisnası değil, doğal sonucu. Çünkü denetimsiz, hukuksuz bir ülkede özelleştirme her zaman peşkeştir.
Özetle: Teoride anlattığın liberal model İskandinavya'da bile saf halde yok. Türkiye gibi denetimi zayıf bir ülkede "önce devleti küçültelim, sonra denetleriz" demek, tilkiye kümesi teslim edip sonra bekçiyi işe almak gibi bir şey.
Sanırım anlatamadım, ben diyorum ki, " sünni diyanet hizmeti almıyorum. Sen diyorsun ki , diyanet namaz memurur hizmeti şart. Benim için diğer kurumların da pek bir farkı yok. Vergimin bir karşılığı yok. Evet askerlik hariç iddialı bir tez. Ama ben askerle bu ülkenin bütün işlerini yürütürüm. Zorunlu askerlik bana devletin bütün işlerini yaptırabileceğim insan kaynağını bedavadan biraz pahalıya sağlıyor çünkü. Ne yani bu ülkede adalet bakanlığı var da ne oluyor? Burası ameirka da ben mi devletin bir adalet bakanlığı var ve kör topal da olsa işe yaramıyor diyorum? Ben Türkiye için konuşuyorum. Tez in konusu sınırılı yani.
-
-
@house @sputnik devlet halkın devleti ama feodalite tarafından ele geçirilmiş. Halk neden kendi kurumundan vazgeçsin. Tekrar ele geçirsin.
Bal tuzakları, yalan vaadler satılık avşar karakterleri ile gençler kandırılıp uyutuluyor ve muhalefet de işbirlikçi buna. Devlet sermayenin tekeline geçmiş.
Tekellelme değişmiyor aslında. Lobileşme de bir tekeldir.
Ben diyorum ki halk gücünü geri almalı.
Bizden istedikleri de bu zaten. Vazgeçmemizi istiyorlar.
Halk gücünü geri almalı
-
Yapay zeka ve robotik bu hızla gelişirse 2045'e kadar kapitalizmin devrilmesi mümkün.
Marx haklı çıkacak gibi.
-
Güç eşiği arttıkça tehdit artar ve feodal düzen daha da güçlenir çünkü onu sana bedava vermeyecek.
Diyelim ki ucuza verdi o zaman şartları zorlaştıracak çünkü geçmişte öyle oldu. Laöba icad oldu gözlük icad oldu. Gece de çalış dediler.
Yapay organ yapsalar robotlar yapsalar ne diyecekler?
Harika artık emeklilik 60 yaş değil 150 yaş.. mesai 20 saat günlük..
Böyle sistemde sigorta sistemi daha da kötü hale gelecek.
-
İnsan denen canlıya ihtiyaç mı kaldı ki, emeğine ihtiyaç duysun birileri?
-
İnsan denen canlıya ihtiyaç mı kaldı ki, emeğine ihtiyaç duysun birileri?
Hala sömürülmek için ucuz bir kaynağız. Bir robotun çalışma maliyeti insandan daha fazla şimdilik. Çünkü eğitim aşamasında insanlardan çok çok fazla para harcanıyor..
İleride eğitim tamamlanırsa o zaman maliyet düşebilir.
-
5 sene içerisinde insanın yapacağı iş miş kalmayacak noktasına çoktan geldik. Sahi iş istihdam olmassa özellikle bütçesi dolaylı vergiye dayalı bizim gibi bir ülkede devlet vergiyi nereden taplayacak?
-
O yüzden bol bol doğurun diyorlar ya. Evleri arabalaru kime satıp da haşırt vergi alacaklar.
Robotun evi olmaz kira ödemez. Sınıra geldi mi çalışmaz tık diye durur. Tehdit etsen korkmaz , yalan söylesen inanmaz.
Esnaf da robot olursa artık robot robotu denetler.
Milletvekilleri de pazarda limon satsın artık.
Devlet memurları da boş dairede konken çevirip birbirini soysun vatandaşı soyamayınca.
Hello! It looks like you're interested in this conversation, but you don't have an account yet.
Getting fed up of having to scroll through the same posts each visit? When you register for an account, you'll always come back to exactly where you were before, and choose to be notified of new replies (either via email, or push notification). You'll also be able to save bookmarks and upvote posts to show your appreciation to other community members.
With your input, this post could be even better 💗
Kayıt Ol Giriş