Madalyonun öteki yüzü
Telafi Edici Kadınlık Nedir?
Kısaca: Kadın, gerçek hayatta sahip olamadığı gücü, saygınlığı ve güvenliği, güzellik, bakım, beden ve gösteriş üzerinden telafi etmeye çalışıyor.
Erkek güçsüzlüğünü bağırarak kapatıyorsa, kadın güçsüzlüğünü süslenerek kapatıyor. Mekanizma birebir aynı.
Nasıl oluşuyor? 4 adımda:
1. Kadınlık = Güzellik diye öğretiliyor
Kız çocuğuna daha 5 yaşında "ne kadar güzelsin" deniyor. Erkek çocuğa "ne kadar güçlüsün" deniyor. Kız güzel olursa sevileceğini, beğenileceğini, evlenebileceğini öğreniyor. Okul, iş, para, fikir... hepsi ikinci planda.
Ama sistem ona "sen güçlü ol" demiyor, "sen güzel ol" diyor.
2. Telafi başlıyor
Sanatım yok , bari güzel görüneyim. Çünkü güzel görünürsem, güçlü bir erkek beni seçer, o erkek beni korur, ben de onun gücüyle güçlü görünürüm.
O yüzden:
Makyaj abartılıyor
Estetik, dolgu, filtre bağımlılık oluyor
Kıyafet, beden teşhiri artıyor
Sürekli "beni beğeniyorlar mı?" kontrolü yapılıyor
Bunların hiçbiri "kendimi seviyorum" için değil. Hepsi "beni terk etmesinler, beni değersiz görmesinler" korkusu için.
3. Beden, sermayeye dönüşüyor
Sosyologlar buna "güzellik sermayesi" diyor. Paran yoksa, güzelliğin paran oluyor. Diploman yoksa, bedenin diploman oluyor.
Anadolu'da, Orta Doğu'da, Hindistan'da bu çok sert çünkü kadın için başka sermaye biriktirmesi zor.
Avrupa'da kadın çalışıp kendi parasını kazanabiliyor, ayrıca çevresindeki erkekler aile için abartılmış cinsel görünüme bakmıyor.
Diğer yandan avrupa kadınları birbirlerini fiziksel özellik açısından ölçmüyor, çocukluktan gelen kültirel bir nezakete sahip o yüzden güzelliğe bu kadar yüklenmek zorunda kalmıyor. Ama bizim tarafta kadın, "güzel değilsem, kimse bana bakmaz komşu kızı daha zengin koca buldu" diye düşünüyor.
En acı tarafı şu
Bu kadınlar aslında güzel oldukları için değil, güzel olmadıklarını düşündükleri için bu kadar uğraşıyor. Sürekli bir eksiklik hissi var. "Burnum yamuk, dudağım ince, bacağım kalın, tenim koyu..." Sosyal medya da bu hissi körüklüyor. Her gün filtreli, estetikli kadınlar görünce, kendi doğal hali ona "çirkin" gibi geliyor.
Konu sadece çirkinlik değil kadınlar ve aileler arası rekabet. Evlilik bir sermaye olarak görülüyor. Daha güzel daha zengin koca bulur anlayışı da hakim.
Yani ikisi birbirini kilitliyor:
Erkek: "Ben güçlüyüm, bak karım ne güzel"
Kadın: "Ben güzelim, bak kocam ne güçlü"
İkisi de aslında içten içe biliyor ki, ikisi de rol yapıyor.
Özetle:
Telafi edici erkeklik = "Güçsüzüm, bağırarak güçlü görüneyim"
Telafi edici kadınlık = "Güçsüzüm, süslenerek değerli görüneyim"
Biri sesini yükseltiyor, öbürü bedenini yükseltiyor. Ama ikisi de aynı korkudan: "Olduğum gibi kabul edilmem" korkusundan.
Arkasında bin yıllık birikmiş toplum alışkanlıkları var.