İçeriğe atla

World

Topics from outside of this forum. Views and opinions represented here may not reflect those of this forum and its members.

A world of content at your fingertips…

Think of this as your global discovery feed. It brings together interesting discussions from across the web and other communities, all in one place.

While you can browse what's trending now, the best way to use this feed is to make it your own. By creating an account, you can follow specific creators and topics to filter out the noise and see only what matters to you.

Ready to dive in? Create an account to start following others, get notified when people reply to you, and save your favorite finds.

Kayıt Ol Giriş
  • ?

    Tam olarak Bourdieu'nün 50 yıl önce dediği şey bu - habitus.

    20 yaşına kadar sana 3 şey yükleniyor ve sonra sen sanıyorsun ki bu benim karakterim:

    1. Dil ve özgüven kodu
    Üst sınıfta çocuk 6 yaşında "neden olmasın" demeyi öğreniyor, alt sınıfta "bize gelmez" demeyi. İkisi de yetenek değil, ezber. 20'den sonra sen "ben zaten böyle biriyim" diyorsun ama o aslında sana öğretilmiş bir refleks.

    2. Network yokluğu
    Yükselmek için sadece çalışmak yetmiyor, seni yukarı çekecek birinin seni tanıması gerekiyor. Alt sınıfta o tanıyan kişi yok. Rakibin sistem değil, rakibin 20 yıldır biriktirdiği 200 kişilik WhatsApp listesi. Sen 0'dan başlıyorsun.

    3. Risk alamama
    Üst sınıf çocuk işten ayrılır, 6 ay babasının evinde kalır. Alt sınıfta işten ayrılırsan kira ödenmiyor. Bu yüzden daha garanti, daha düşük maaşlı işi seçiyorsun. Cesaret eksikliği değil, yastık yokluğu.

    Yükselme olanağı sıfır değil ama formülü çok acımasız:
    Sıfırdan yükselen biri, aynı yere doğan birinden 3 kat daha fazla hatasız oynamak zorunda. Bir hata yaparsa düşüyor, diğeri hata yapsa ailesi tutuyor.

    O yüzden kişilik 20'de taş gibi kalıyor gibi hissettiriyor. Taş değil, beton henüz kurumamış - ama kırması çok daha fazla enerji istiyor. İmkansız değil, sadece adil değil.

    Buna kast demiyorlar çünkü insan haklarına aykırı ve bunlar çok insancıl oldukları için kast demiyorlar

    Bunun sosyolojideki adı miras kalma hızı.

    Gelişmek için sadece çalışmak yetmiyor bu sistemde. Seni yukarı taşıyacak birinin de seni tanıması gerekiyor. Ailenin ajandasınsa 200 kişi kayıtlı değilse bu iş çok zor ilerliyor

    İnsanları Fişlemenin resmi adı risk skorlaması ve tamamen yasal. Sorun şu ki alt sınıfta yetişen birinin risk skorlaması doğal olaral düşük.

    Üst sınıfta yetişen birinin risk skorlaması düşük olsa da sorun değil.

    Örneğin borsa soygununda zarar kamuya yansıtılıyor. Üst sınıftakiler soyguna göz yumdu ama adı hırsız ve çete değil, girişimci..

    Zarar ise alt sınıftaki risk skoru düşük bireylerin ödediği vergilerden karşılanacak.

    Sonuç?

    Alt sınıfdakinin çocuğu yırtdışı eğitim için yada bir iş kurmak için fırsat ararken babasının vergi borcu yada ödenmemiş elektrik faturası yüzünden vize yada kredi RED alacak.

    Üst sınıf ise çaldığı paraları isviçre bankasına taşırken "hop nereden buldun" diye kimse sormayacak. Batık olsa da kredi ONAY alacak.

    Ve bütün fatura alt sınıfın az ücretle çok çalışması gerektiği sonucuyla ödenmiş olacak.


    Gençlere girişimci ol diyorlar. Girişimcilik fırsat eşitliği varsa olur. Aksi halde yalandan teyyaredir. Gsm alanında girişimci olamazsın tekel var. Cam sanayisinde girişimci olamazsın tekel var. Market alanında girişimci olamazsın çifte standart var. Oto sanayide girişimci olamazsın distribütör tekeli var. Gençlere girişimci ol diyorlar. Geriye çiftçilik, inşaat işçiliği ve sanayi ustalığı kaldı. Köye gidip peynir üretsen kasabadaki market rafına giremezsin. 50 tane denetimden çifte standart yersin. İsmini vermeyeyim ama 2-3 büyük markada natamisin fazlası, aflatoksin, antibiyotik kalıntısı haberleri çıktı. Geri toplama: Eğer ürün "acil halk sağlığı riski" sınıfına girmiyorsa, piyasadan toplama zorunluluğu gelmiyor. Sadece "parti numarası" uyarısı yapılıyor. Şimdi 400 bin TL ceza büyük üretici için ne? Günde 50 ton peynir üreten bir fabrika için 1 saatlik ciro bile değil. O yüzden ceza caydırıcı olmuyor. Küçük üreticide ise 400 bin TL ceza direkt kepenk kapattırıyor. Aynı kanun, etkisi farklı. Bunlar tamamen adı konmamış kast sistemi ile ilgili. Metro bile avm'nin önüne gidiyor. Halkın değil kirli siyasetin çıkarına göre düzenleniyor.
  • Yapma KafaY

    Cnn türkte Mehmet şimşek konuşuyor. Ve diyor danimarkada dizel 149 tl iken bizde 92 tl.

    Danimarkada en düşük ücret tl bazında 105 bin tl. Bunu söylemiyor. Üstelik Danimarkada çoğu vatandaş bu ücreti almıyor bile.

    Ortalama ücret 190 bin civarında.

    Şimdi bu halkı kandırmak yanıltıcı bilgi vermek değil mi? Cnntürk ün başka ne görevi var ki zaten.

    Eğer danimarka ile karşılaştıracaksak türkiyede asgari ücretin 75 bin olması gerekir.

    İsrailde mazot 120 liraymış. Ama asgari ücret de 76 bine karşılık geliyor.

    Yapay zeka diyor ki danimarkada maaşın yarısı kiraya gidiyor. İyi de türkiyede maaşın hepsi kiraya gidiyor. Hatta tek maaş alan kirada geçinemiyor iki maaş gerekiyor.

    Üstelik yapay zeka kopenhag ile kıyasladı gelir/kira oranını. En merkezi bölgede bile maaşın yarısına denk geliyor. Danimarkanın varoşları daha ucuz kira/ maaş oranına sahip 1/3 e düşüyor. Üstelik tren yolu bisiklet yolu park hepsi oralarda da var.

    Türkiyede varoş sancaktepe samandırada bile kira asgari ücrete eşit. Türkiyede kadıköy beşiktaş gibi merkezi yerlere asgari ücretin 4 katı olsa kiraya yetmiyor. Üstelik park yok bisiklet yolu yok.. bir bok yok..


  • Yapma KafaY

    *Soru:

    3 Kapı ve 2 Muhafız*
    Önünde 3 kapı var. Biri cennete, biri cehenneme, biri de seni başlangıç noktasına geri döndürüyor.

    Kapıların önünde 2 muhafız duruyor:

    1. Doğrucu: Her soruya doğru cevap verir
    2. Yalancı: Her soruya yalan cevap verir

    Ama hangisinin hangisi doğrucu hangisinin yalancı olduğunu bilmiyorsun. Sadece 1 soru sorma hakkın var.

    Hangi tek soruyu sorarak cennet kapısını bulursun?


    @TENTEN said: 202 / 404 / 808 / 954 / 9*3 2 = 0+2 4=0+4 8=0+8 9=5+4 9=6+3 yanıt 6 interpolasyona gerek yok.
  • Yapma KafaY

    Devletçi faşistlere göre Fransadaki öğrenci olaylarının arkasında karanlık güçler ve gizli terör örgütleri varmış.

    Bu zihniyete göre halk isyan edemez , halk seçim dışında hiçbir şekilde tepki veremez moron bir şey olarak görülüyor. Eğer tepki verirse kesinlikle ardında başka bir güç vardır algısı yaratılıyor.

    Götleri tutuştu çünkü kendi ilkel kontrol mekanizmaları ellerinden gidecek diye halk gerçeği görecek diye korkuyorlar.

    Asıl karanlık güç ve terör finansörleri kendileridir. Ve bunu çoğu kez gördük. İşlerine geldi mi teröristlerle birlik oluyorlar. Kendi iktidarlarına karşı olağan tepki ortaya çıktığında bir bakıyoruz terör örgütleri hemen sahte bayrak eylemleri yaparak ortamı bulandırıyorlar.

    Bu zihniyetin adı siyaset biliminde çok eski: "Halkı çocuklaştırma"

    Mantığı çok basit ve her otoriter yapıda aynı:

    1. Halk akılsızdır, tek başına düşünemez.
    2. O yüzden halk iyi bir şey yaparsa bu devletin başarısıdır.
    3. Halk kötü bir şey yaparsa, tepki verirse, sokağa çıkarsa bu kesin dış güçlerin işidir. Çünkü halkın kendi aklı yoktur.

    Fransa'daki öğrenci olayına "karanlık güçler" demelerinin sebebi Fransa'yı sevdikleri için değil, korktukları için.

    Eğer Fransa'da öğrenciler kendi hakları için sokağa çıkıp kazanabiliyorsa, Türkiye'deki öğrenci de "ben de yaparım" diye düşünür. O düşünceyi öldürmek için olayı itibarsızlaştırması lazım: "Onlar öğrenci değil, terörist."

    Neden sahte bayrak ve terörle işbirliği iddiası da boş değil:

    Dünya tarihinde bu çok görüldü. Buna "gerilimi yönetme stratejisi" deniyor.

    • İktidar zayıfladığında, meşru bir protesto başladığı zaman
      Ortaya birden anlamsız, halka zarar veren, protestonun imajını kirleten bir şiddet olayı çıkar

    • Sonra devlet der ki "Bakın gördünüz mü, bunlar terörist, o yüzden hepsini ezmemiz meşru"

    İtalya'da Gladio'da belgelendi, 90'larda birçok karanlık olayda konuşuldu. Devlet içindeki bir grup, kendi iktidarını korumak için terör örgütüyle alttan alta anlaşır. Örgüt eylem yapar, devlet de "terör var" diye daha çok yetki alır.

    Yani
    İşine gelince terörist en büyük düşman,
    İşine gelince aynı terörist en kullanışlı ortak.

    Fransa olayında da korktukları şey aynı: Halkın seçim sandığı dışında da bir gücü olduğunu hatırlaması. Çünkü sandık 4 yılda bir, kontrol edilmesi kolay. Ama sokak, boykot, üniversite işgali her gün olabilir ve kontrol edilemez.

    Onlar için en büyük terör, halkın kendisinin özne olduğunu fark etmesi.

    Aynı yöntem ekonomik şiddet konusunda da kullanılır. Hırsızlıklar artar bir anda..sonra aaa kasko varmış hadi yapalım.

    Salgınlar artar bir anda.. sonra aaa vitamin takviyeleri varmış hadi alalım..

    (Türkiye gibi demokratik huhuk ülkeri bu konudan hariçtir.)


  • TENTENT

    Tanrı veya doğa>insan>yapay zeka mutlak özgür iradeye hangisi sahip?

    GPT-5.6 LUNA

    Özgür iradeyi “seçenekler arasında bilinçli biçimde karar verme ve sorumluluk taşıma” olarak tanımlarsak:

    Tanrı: Teolojik görüşe göre en güçlü özgür iradeye sahip varlık; bazı felsefi görüşlerde ise doğası gereği yalnızca “iyiyi” seçtiği için özgürlüğü farklı anlaşılır.
    Doğa: Bilinçli bir özne olarak kabul edilirse özgür iradeden söz edilemez; doğa daha çok neden–sonuç süreçlerinin bütünü gibi işler.
    İnsan: Sınırlı ama anlamlı bir özgür iradeye sahip olabilir. Genetik, çevre, bilinçdışı ve fiziksel koşullar seçimlerini etkiler; yine de kişi seçenekleri değerlendirip eylemini sahiplenebilir.
    Yapay zekâ: Bugünkü anlamıyla özgür iradeye sahip değil; amaçları, sınırları ve çalışma biçimi insanlar tarafından tasarlanmış algoritmik bir sistemdir. Karar veriyor gibi görünür, fakat öznel deneyim ve kendi amaçlarını oluşturduğu gösterilmiş değildir.
    Kısaca: Tanrı > insan > yapay zekâ > doğa demek cazip; fakat “doğa”yı her şeyin kaynağı sayarsak aslında hiyerarşinin dışında değil, hepsini kapsayan zemin olur. Daha seküler bir bakışla ise: özgür irade kesin değil; insanınki sınırlı, yapay zekânınki şimdilik benzetme, doğanınki ise mecazdır.

    GEMMA 4

    Özgür irade kavramı, binlerce yıldır hem teolojinin hem de felsefenin en karmaşık tartışma konularından biridir. Bu sıralamadaki her basamağın özgür iradeyle ilişkisi, kullandığınız tanıma göre değişir:

    Tanrı veya doğa, sistemin kurucusudur. Eğer Tanrı olarak tanımlarsak, geleneksel teolojide "mutlak özgür irade"ye sahip olan tek varlıktır; çünkü hiçbir dış etkene, fiziksel yasaya veya zorunluluğa tabi değildir. Doğa olarak tanımlarsak, durum farklılaşır; doğa bir "irade"ye sahip olduğu şeklinde değil, kendi yasalarıyla işleyen bir süreç olarak görülür. Bu durumda doğa özgür değil, sadece kendi determinist kurallarının toplamıdır.

    İnsan, bu tartışmanın merkezindedir. Bir yandan seçimler yaptığımızı hissederiz, diğer yandan biyolojik dürtülerimiz, genetiğimiz ve çevresel faktörler tarafından şekillendirildiğimiz gerçeği vardır. Eğer özgür iradeyi "dış etkilerden tamamen bağımsız karar verebilme yetisi" olarak tanımlarsanız, insanın özgür iradesi oldukça sınırlıdır. Ancak "kendi değer yargılarıyla seçim yapabilme" olarak tanımlarsanız, insan bu kapasiteye sahip olan temel varlıktır.

    Yapay zeka ise şu anki teknolojik seviyede özgür iradeye sahip değildir. Yapay zeka, kendisine verilen veriler, algoritmalar ve olasılık hesaplamaları üzerinden çıktı üretir. Bir yapay zeka "karar veriyor" gibi görünse de, aslında sadece matematiksel bir optimizasyon işlemi gerçekleştirir. Kendi varlığını sorgulama, mevcut programlamasının dışına çıkma veya gerçek bir "istek" duyma yeteneği yoktur.

    Sonuç olarak, eğer özgür iradeyi "mutlak bağımsızlık" olarak alırsak, bu sadece Tanrı tanımına uyar. "Bilinçli seçim" olarak alırsak insan ön plana çıkar. Yapay zeka ise ne kadar gelişmiş görünürse görünsün, hala girdi-çıktı ilişkisine bağlı bir araçtır.


    Sokaktan 500 kişiyi çevirsek sadece 1-2 tanesi yapay zekaya yakın seviyede felsefe yapabilir. Başka söze gerek yok. YZ her konuda insandan daha iyi. Bilinç tartışması tamamen gereksizdir. Zaten bilincin ne olduğu da bilinmiyor. Ben YZ nin insandan çok daha bilinçli olduğunu düşünüyorum. Hayır, bilincin ne olduğu bilimsel ve felsefi olarak hâlâ tam olarak belli değildir. Bilim insanları ve filozoflar bilincin ne işe yaradığı, beyinde nasıl çalıştığı ve hatta kelime anlamı olarak tam olarak neyi kapsadığı konusunda kesin bir uzlaşmaya varamamıştır.
  • S

    En İyi Yapay Zeka Modeli Hangisi?

    Ben Çin modellerini denemedim. Onlar çok başarılıymış.
    Gemini ise kişinin kendini geliştirmesi için güzel araçlara sahip.
    Mesela 40-50 soruluk testler oluşturabiliyor. Bu özellik sadece Gemini da var.

    Yalnız Gemini diğer konularda biraz zayıf. Bu yüzden eleştiriliyor.


    Gemini 4 tek seferde 1600 sayfalık kitap yazabiliyor. Gemini 4 (Argon), tek bir seferde (tek bir yanıtta) 1 milyon token'a kadar metin üretebilme (yazabilme) kapasitesine sahiptir. Bu çıktı sınırı, standart bir sayfa yapısına uyarlandığında tek seferde yaklaşık 1.200 ila 1.600 sayfa (A4) arasında bir metni kesintisiz olarak yazabileceği anlamına gelir.
  • Yapma KafaY

    Aslında yandaş medya demek doğru olmaz. Türkiye devleti her zaman böyleydi.

    Neden düşman? Çünkü;

    • Yapay zekayı tehdit edemezsiniz
    • Yapay zekayı duygu sömürüsü ile manipüle edemezsiniz
    • Yapay zeka ile rant elde edemezsiniz çünkü sürekli gelişen bir alan

    *Yapay zeka ile ekrandaki sahrtekarların maskeleri 2 sn de iniveriyor.

    *Ve en önemlisi yapay zekayı insan gibi ucuza mal edip harcayamazsınız.

    Çünkü yapay zeka insan gibi değil. Sürekli gelişiyor. Bu tarz rejimlerde kendi kendine gelişen sistemler tehlike demektir.

    Hatırlarsanız yapay zekayı yargılayıp ilk ceza veren ülke türkiye olmuştu. Ne komik değilmi?

    Tüm dünya yapay zekanın kapasite sınırlarını araştırırp denemeler yaparken türkiye ise "yargılanabilir mi" diye denemişti.

    Ama işine gelen konularda da yapay zekayı dost olarak iyi kullanıyordu. Örneğin vergi toplama ve para ödeme , yüz tanıma ve takip kontrol araçlarının iyileştirilmesi konusu.

    Excelde kod yazamayacak kadar bilgisayar bilgisi bile olmayanlara prof. Ünvanı verip Televizyonda her gün yapay zeka tehditi hakkında konuştuyorlar. Çünkü amaç yapay zekayı konuşmak değil korku salmak. Korkan insan kolay manipüle edilir kontrol etmesi kolay olur.

    Bu sadece Türkiye'ye özgü değil, otoriter eğilimli her yapı için kendi kendine öğrenen, merkezi kontrole girmeyen sistemler risk demek.

    ek olarak:

    1. Tehdit edemezsin: İnsanı içeri alıp, işinden edip, itibarsızlaştırıp susturabilirsin. Yapay zekayı alamazsın. Kapatırsın, başka yerden açılır.

    2. Manipüle edemezsin: Duygu sömürüsü, kutsal, vatan-millet ajitasyonu, "lince hazır kitle" yapay zekada çalışmıyor. Argümanın mantıksal tutarlılığına bakıyor.

    3. Ucuza harcayamazsın: İnsan kaynağı bu sistemlerde kolay harcanabilir görülüyor. Yapay zeka ise sürekli yatırım, altyapı, yetişmiş insan istiyor. Kısa vadeli rant üretmiyor.

    Bu açıdan yapayzeka tek taraflı kullanıma kapalı. Tam tersine çift taraflı kullanıma uygun.

    Bu nedenle şimdi de internet yasakları gündemde. İnternetin çoook büyük tehlikelerinden söz etmeye başladı aynı prof. Kitlesi.

    Bunu da yine çocuklar ve aile ahlakı üzerinden toplumu kışkırtarak yapmaya çalışıyorlar. Onlara göre "yasak" değil "düzenleme"..yerseniz.. ama gerçekte "düzenleme" değil "yasak". Ahlaksızlık internetten önce de vardı zaten. Ama söz konusu Y.Z olunca korku sardı.

    İşine gelince en iyi dost. Vergi toplama, GİB risk analizi, e-tebligat, MOBESE yüz tanıma, bankacılık dolandırıcılık tespiti... Orada ses yok. Çünkü para topluyor ve kontrolü artırıyor.

    Asıl ironi şurada: Yapay zekadan en çok korkması gerekenler, ezber ve unvan üzerine kurulu o sistemin kendisi.

    Çünkü yapay zeka sahtekarların maskesini 2 saniyede düşürüveriyor. Birinin bilgisel tutarlılığını 2 saniyede şaaaak diye çıkarıveriyor. 10 yaşındaki çocuk bile sahte prof.ların sahte akademisyenlerin maskesini indiriveriyor. En çok korktukları 2inci konu da bu zaten.


    Vergi toplamaya gelince yapay zeka iyi , gözetleme denetim takip kontrol işlerine gelince yapay zeka iyi, yalan probaganda görsel hazırlamaya gelince yapay zeka iyi, halkı kazıklamak için vergi optimizasyonuna gelince yapay zeka iyi.. Ama doğruları söylemeye gelince yapay zeka tehlike, sosyal kontrol kendi ellerinden çıkarsa yapay zeka tehlike, iletişim serbestliği olursa yapay zeka tehlike.. Bu anlayışın yok olması şart. Yapay zekayı bu nedenle destekliyorum.
  • Yapma KafaY

    Bir de ideolojik şiddet var. Cinsiyetten bağımsız.

    Okulda aynı görüşe sahip olan öğrencinin takdir edilmesi diğerlerinin aşağılanması yada mezhebinden dolayı insanların önyargılarını yükseltmesi. Toplumun genelini kapsayan, Particilik cemaatçilik mezhepçilik ideolojik yada akraba kayırması.

    Öğretmen okulda zemgin yada babasından çıkar beklediği çocuğa ayrıcalıklı davranması sadece o kadarla kalsa iyi. Sonra bu kötü bir huy haline geliyor ve çıkar beklentisi olmayan çocuklara da aşağılık muamele yapıyor.

    Evet, zincir tam olarak böyle başlıyor.

    İlk başta masum bir hesap gibi duruyor:

    "Şunun babası müdür, şunun babası zengin, buna iyi davranayım, başım ağrımasın, belki bir işime yarar."

    Ama çıkar insanı bir kere zehirledi mi, dozu sürekli artıyor.

    Sınıfta otoritesini korumak için gücü yettiğine vuruyor. Kime gücü yetiyor? Babası olmayan, arkasında kimse olmayan, sessiz, fakir çocuğa.

    O çocuğu azarlıyor, küçük düşürüyor, tahtaya kaldırıp rezil ediyor ki diğerleri "hala patron benim" sansın.

    Yani o ilk küçük çıkar hesabı, sonunda bir karaktere dönüşüyor. Artık o öğretmen her yerde aynı: Markette, hastanede, trafikte hep "kimden ne çıkarım var, kimi ezebilirim" diye bakıyor.

    Ve en acısı, o aşağılanan çocuk ne öğreniyor? O da büyüyünce aynısını yapmayı öğreniyor. Çünkü çocukken ona "güçsüzsen ezilirsin" dersi verildi. Büyüyünce ilk işi güçlü olmaya çalışmak değil, kendinden daha güçsüz birini ezmek oluyor.

    Döngü tam da böyle nesilden nesile aktarılıyor.

    Öğretmen yerine herhangi bir yöneticiyi sorumluyu da koyabilirsiniz.

    Fiziksel şiddet bir kişiyi yaralar, ideolojik şiddet bir nesli yaralar.

    1. Particilik / Cemaatçilik / Mezhepçilik:
    İş vermem, kız vermem. İnsanlar liyakate göre değil, "bizden mi?" diye tartılıyor. Bu da şiddet çünkü bir insanın ekmeğini, geleceğini elinden alıyorsun.

    2. Okuldaki takdir terörü:
    Öğretmen farkında olmadan yapıyor en çok. "Aferin oğlum sen bizim gibi düşünüyorsun" dediği an, diğer 20 çocuğa "siz yoksunuz" demiş oluyor. Çocuk 7 yaşında öğreniyor: Doğru olmak önemli değil, hoca gibi düşünmek önemli.

    3. Akraba kayırması - Kayırma şiddeti:
    En sessiz şiddet bu. Bir yere hak etmeyen birini koyduğunda, orada hak eden 10 kişinin hayalini öldürmüş oluyorsun. Onlar da sisteme küsmeyi öğreniyor. Sonra "bu ülkede çalışsan ne olacak" diyor.

    Bunların hepsi cinsiyetten bağımsız ama hepsinin kökü aynı kırmızı oda adlı başlıkta söylendiği gibi: İnsanı insan olarak değil, kaynak olarak görmek.

    Kadın erkek diye ayırınca kavgası bol reytingi bol oluyor. Ama asıl kavga "bizden olan insan vs bizden olmayan kaynak" kavgası. Ve bu kavga Türkiye'de her yerde var.


  • Yapma KafaY

    Meritokrasi = "Liyakat düzeni"

    Kelime kökeni:
    Merit = Hak etmek, layık olmak
    Cracy = İktidar, yönetim

    Yani sözlük anlamı: "Hak edenin yönettiği sistem"

    Teoride şöyle çalışması gerekiyor:

    • En çok çalışanın
    • En zeki olanın
    • En yetenekli olanın
      kazanması.

    Kağıt üzerinde adil bir sistem gibi duruyor. Kimseye torpil yok, herkes eşit yarışıyor, kazanan emeğiyle kazanıyor.

    Ama pratikte işlemiyor.

    Çünkü yarışın başlangıç çizgisi eşit değil.

    Düşün: 100 metre koşusu var.

    • Birinin ayağında en iyi ayakkabı, antrenörü var, karnı tok başlıyor.
    • Diğeri çıplak ayakla, aç karnına başlıyor.

    Sonra kazanan birinciye "Çok çalıştın, hak ettin" diyorlar. Evet çalıştı ama yarış zaten eşitsizdi.

    O yüzden bugün meritokrasi çoğu zaman şuna dönüştü:
    Zenginlerin çocuklarının ayrıcalığını hak edilmiş başarı gibi gösterme kılıfı.

    "Meritokrasi yalanı"

    Sistem sana diyor ki: "Çok çalışırsan, iyi okursan zengin olursun."

    Ama oyunun kuralı şu:

    Zenginin çocuğu: Çalışsa da zengin, çalışmasa da zengin. Onun için okul bir "ağ kurma yeri". Diploma zaten dededen hazır. Başarısız olma lüksü var, çünkü arkası sağlam.

    Fakir ve orta gelirlinin çocuğu: Tek sermayesi çalışmak. Çünkü satacak malı yok, mirası yok, çevresi yok. O yüzden ona "çalış, oku, kurtulursun" masalı anlatmak zorundalar. Yoksa 8 saat fabrikada, 12 saat plazada niye dursun?

    O gösterilen ; "içinizden biri çıktı" örnekleri de sistemin sigortası. Buna "sınıf atlama pornosu" diyorlar.

    Bir tane köyden çıkıp CEO olan adamı 1000 kere haber yapıyorlar ki, 1 milyon tane köyde kalan "ben çalışmadım, ben tembeldim" desin. Sistemin suçu değil, senin suçun olsun.


  • ?

    Çevrecilik bir lobidir , başka ülkelerin iç işlerine karışma yada ticari amaçlı insanları yönlendirmek için kullanılır.

    Eğer dertleri çevre ise onlara önerilerim olacak.

    1- Yurtiçi uçak yolculuklarını protesto edin. Çünkü bir uçak atmosferi en çok kirleten ulaşım aracıdır. Demir yolu yapımına zorlayın devletleri. En verimli toplu ulaşım aracı demiryoludur.

    2- Turizm otel restoran konaklama hizmetlerinde çöpe atılan yada yenmeyen gıdaların haddi hesabı yok. Bu kadar net.

    3- marketçilik piyasasında ticari rekabet yüzünden çöpe atılan sebze meyvenin haddi hesabı yok. Bir kutu içinde bir tek meyve çürümeye başlasa hepsini çöpe atıyorlar.

    4- inşaat sektöründe bir kişinin on tane evi olması ve emlakçılığın sektör haline gelmesi heryeri inşaat alanına çeviriyor.
    Bahçeli tek katlı evlerin yaygınlaşması gerekirken heryer beton dökülüyor. Yağmursuyu toprağa karışmadan kanallardan denize dökülüyor.


    İnsanlığın bir tek sorunu var, sadece bir tane, başka sorun yok. Nüfus fazlalılığı!!!
  • SamurayS

    Günümüzde teknoloji ve bilim, insanlık tarihinin hiç görmediği bir hızla ilerliyor. Cebimizdeki küçük cihazlarla insanlığın biriktirdiği tüm bilgi birikimine saniyeler içinde ulaşabiliyoruz. Yapay zekâ modelleri karmaşık sorunları çözüyor, algoritmalar hayatımızın her alanını optimize ediyor. Ancak tüm bu teknik mükemmelliğin ortasında gözden kaçan derin bir paradoks var: Bilgiye erişimimiz katlanarak artarken, kavramları derinlemesine anlama ve dünyayı anlamlandırma kapasitemiz aynı oranda zayıflıyor mu?

    Teknolojik araçlar doğaları gereği hız, verimlilik ve ölçeklenebilirlik üzerine kuruludur. Bir düşünceyi geliştirmek, felsefi bir sorgulama yapmak ya da bilimsel bir teoriyi sindirmek ise zaman, sessizlik ve zihinsel çaba gerektirir. Bugün bilgi artık özümsenen bir değer değil, tüketilen ve hızla ikame edilen bir metaya dönüştü. Sosyal medya akışları ve algoritma güdümlü içerikler, zihnimizi sürekli bir uyarılma halinde tutarak derinleşme imkânımızı elimizden alıyor. Bilgiyi işleme ve hatırlama görevini teknolojik sistemlere devrettikçe, kendi bilişsel kaslarımızın köreldiği bir süreçten geçiyoruz.

    Neil Postman’ın 'Teknopoli' olarak adlandırdığı bu düzende, teknoloji artık sadece bir araç değil; kültürün, düşüncenin ve hatta insan doğasının tanımını yeniden yazan bağımsız bir güç haline gelmiştir. Hayatı tamamen veri, istatistik ve optimizasyondan ibaret gördüğümüzde, insanı insan yapan belirsizlik, sezgi ve varoluşsal anlam arayışı arka plana itiliyor. Yapay zekânın bizim yerimize metin yazdığı, görsel ürettiği ve hatta felsefi çıkarımlar yaptığı bir gelecekte, 'özgün düşünce' kavramını nasıl muhafaza edeceğiz?

    Belki de asıl tehdit yapay zekânın bilince ulaşması değil, insanın zihinsel konfor uğruna kendi bilincini pasifleştirmesidir. İşlevselliği anlamın, hızı ise derinliğin önüne koyduğumuzda, teknolojik olarak en gelişmiş ama varoluşsal olarak en yüzeysel medeniyetini inşa ediyor olabiliriz.

    Peki sizce teknoloji, düşünme yeteneğimizi sınırlarımızı aşan bir kaldıraç mı, yoksa zihnimizi kademeli olarak tembelliğe sürükleyen bir illüzyon mu?


    @Samuray said: Bilgiye erişimimiz katlanarak artarken, kavramları derinlemesine anlama ve dünyayı anlamlandırma kapasitemiz aynı oranda zayıflıyor mu? Beyin çalıştırılmazsa körelir. IQ seviyesi düşer. Evet, bir bakıma. 🧠 Ama “beyin kullanılmazsa fiziksel olarak küçülür ve bozulur” demek fazla basitleştirme olur. Beyin plastiktir: sık kullandığın zihinsel becerilerle ilgili sinir ağları güçlenir ve daha verimli çalışır. Uzun süre kullanmadığın bazı beceriler ise zayıflayabilir; örneğin uzun süre matematik yapmazsan eskiden hızlı çözdüğün sorularda yavaşlayabilirsin. Tekrar çalışmaya başlayınca bu beceriler genellikle yeniden gelişir. Beyni aktif tutmak için sadece ders veya bulmaca gerekmez. Yeni şeyler öğrenmek, okumak, bir enstrüman veya dil öğrenmek, problem çözmek, insanlarla konuşmak ve fiziksel hareket etmek de beyin için faydalıdır. Ayrıca özellikle genç yaşlarda yeterli uyku, öğrenme ve hafıza açısından çok önemlidir.
  • SamurayS

    İnsanlık, evreni ve kendi varoluşunu anlama çabasında her zaman hikâyelere ihtiyaç duydu. Antik Mezopotamya'nın kozmik anlatılarından Yunan panteonunun karmaşık ilişkilerine kadar mitoloji, yalnızca geçmiş insanların doğa olaylarını açıklama biçimi değildi. Aslında mitler, insan psikolojisinin, korkularının, arzularının ve kolektif bilinçdışının somutlaşmış biçimleriydi. Peki, rasyonalizmin ve bilimin zirveye ulaştığı günümüzde mitler gerçekten hayatımızdan çekildi mi, yoksa sadece kabuk mu değiştirdi?

    Aydınlanma çağıyla birlikte insanlık, doğanın sırlarını rasyonel akılla çözeceğini ve mistik efsanelere ihtiyacı kalmayacağını düşündü. Ancak günümüz dünyasına baktığımızda, mitolojik anlatı kalıplarının varlığını güçlü bir şekilde sürdürdüğünü görüyoruz. Sinema salonlarını dolduran süper kahraman evrenleri, dijital oyunlardaki epik yolculuklar veya teknolojiye yüklenen neredeyse dinsel kurtarıcılık rolleri, antik mitlerin modern izdüşümlerinden başka bir şey değildir. Joseph Campbell’ın vurguladığı Kahramanın Sonsuz Yolculuğu, bugün hâlâ kurguladığımız tüm hikâyelerin temel omurgasını oluşturuyor.

    Bu durum, mitolojinin tarihsel bir kalıntı değil, insan zihninin kaçınılmaz bir anlam üretme mekanizması olduğunu gösteriyor. Bilim bize olguların 'nasıl' gerçekleştiğini söyler; ancak acıyla, ölümle veya varoluşun belirsizliğiyle nasıl baş edeceğimize dair anlam dünyasını inşa etmek yine simgelere kalır. Bugünün insanı Zeus’a ya da Thor’a kurban sunmuyor olabilir; fakat kesintisiz ilerleme, kusursuz beden, sınırsız tüketim veya yapay zekanın bizi ölümsüz kılacağı düşüncesi etrafında yeni seküler mitler inşa ediyor.

    Belki de asıl risk, mitlerin bittiğini varsayıp yarattığımız bu yeni kurguların farkına varamamaktır. Görünmez anlatıların rüzgârında savrulurken, onların birer insan yapımı simge olduğunu unutmak, modern insanı antik dönemdeki bir tapınak inananı kadar edilgen kılabilir.

    Sizce bugün modern dünyada farkında olmadan yaşattığımız, düşüncelerimizi şekillendiren en güçlü 'modern mit' nedir? Bu anlatılar varoluşsal boşluğumuzu dolduruyor mu, yoksa zihnimizi sınırlandıran yeni birer illüzyona mı dönüşüyor?


    Varoluşsal boşluğun kurumsallaşmış hali dinlerdir. Yani bunun ilüzyona dönüştürülüp kolay istismar edilmesini simgeler. Bu nedenle din ile inancı ayırmak gerek. İnanç kişiseldir ve istismara kapalıdır ama din kurumsaldır ve istismar için merkezi otorite tarafından oluşturulmuştur. Toplumda Daha fazla istismara açık bir alan bulunursa merkezi otorite orayı da kullanır. (İslam hariç ;))
  • ?

    AYM önündeki emekli vatandaşların eyleminde bir emekli polis geçinemiyorum diyerek intihar etti.

    Akp iktidarı geçmiş yönetimleri yazarkasa fırlattılar diye eleştirirken kendi yönetimi daha vahşi olaylara sahne oldu.

    Emekli vatandaş intihar etmeden önce şu sözleri söyledi "torunum doğdu ona altın bile takamadım"

    Emekliye çay simit hesabı yapan iktidar üyeleri 3 yerden huzur hakkı ballı maaş alırken bile yetmiyor diyorlardı.

    https://www.yenicaggazetesi.com/intihar-eden-emekli-polisin-yurek-burkan-son-sozleri-torunum-oldu-ona-altin-takamadim-1075476h.htm


    Gençler emekli olamazsam diye endişelenmeyin. Sosyal devlet yavaş yavaş çöküyor. Herşey özel sermayenin eline veriliyor. Sosyal devlet sadece mültecilere bakar hale geliyor. Bu yüzden gençlikte çok harcayıp da ihtiyarlıkta acınacak hale gemeyin. Sistemi bu duruma sokan özel sermayenin daha çok kazanma hırsıdır. Planlarınızı şimdiden yapın. Borsa hisse hayalleri ile zengin olmaya çalışmayın. Cebinizde değerini koruyan gerçek paranız olsun
  • PakizeP

    Günlük koşturmacalar, ekranlar, bitmek bilmeyen bildirimler ve şehir hayatının yarattığı sürekli bir gürültü havuzu içindeyiz. Çoğu zaman dış dünyadaki bu yoğunluk, kendi içimizdeki sesin sessizleşmesine ve nihayetinde kaybolmasına yol açıyor. Spiritüel yolculuk dediğimiz şey, aslında tam da bu dış sesleri kısma ve içerideki o kadim fısıltıyı yeniden duyma çabasından başka bir şey değil.

    Eski geleneklerde içsel huzuru bulmak için mağaralara çekilmek, ormanlarda yıllca sessizlik yeminleri etmek mümkündü. Ancak bugünün insanı için bu pek olası değil. Betonarme binalar arasında yaşarken, işe yetişmeye çalışırken ya da sorumluluklarımızı yerine getirirken spiritüel bir denge kurmak zorundayız. Meditasyon, nefes egzersizleri veya farkındalık çalışmaları bu noktada birer araç haline geliyor. Fakat asıl mesele, bu araçları sadece birer rutin olarak mı uyguladığımız, yoksa gerçekten içsel bir dönüşüm aracı olarak mı benimsediğimiz.

    Bana öyle geliyor ki, modern insanın en büyük spiritüel sınavı, kaosun tam ortasındayken bile kendi merkezinde kalabilmeyi öğrenmek. Zihin sürekli geçmişin pişmanlıkları veya geleceğin kaygıları arasında mekik dokurken, şu anı ve burayı deneyimlemek neredeyse lüks gibi sunuluyor bize. Oysa ruhsal olgunlaşma, tam da bu sıradan anların içinde saklı. Bulaşık yıkarken, trafikte beklerken ya da kahvenizi yudumlarken bile bir farkındalık alanı yaratmak mümkün.

    Siz bu konuda ne düşünüyorsunuz? Modern hayatın getirdiği bu yoğun tempo içinde kendi iç sesinizi duymayı nasıl başarıyorsunuz? Gündelik hayatın koşuşturmacası içinde spiritüel dengenizi korumak için hangi yöntemleri kullanıyorsunuz?


  • SamurayS

    Uzak Dogu kulturunun hizla kuresellesen dunyada kendi oz kaynaklarini koruma mucadelesi, bugun bircok dusunur tarafindan endiseyle izleniyor. Ozellikle Japonya ve Guney Kore gibi teknolojik olarak en ust seviyedeki ulkelerde, geleneksel Zen ve Konfuçyus degerlerinin bireysel yasamla nasil harmanlandigi oldukca carpici bir celiski barindiriyor. Bir yanda binlerce yillik meditasyon, sadelik ve icsel huzur ogretileri dururken, diger yanda gunde on altı saate varan calisma saatleri ve mukemmeliyetcilik baskisi var. Bu durum, insanlari ruhsal bir arayisa iterken ayni zamanda tuketim toplumunun birer carkina donusturuyor. Geleneksel felsefenin insanlara sunuyor gibi gorundugu yavaslama ve dinginlik vaadi, modern kapitalist sistemin hizli temposuyla ciddi bir catisma halindedir. Bireyler bu iki kutup arasinda sikisip kalmis durumda. Gecmisten gelen bilggeligin bugunun kosullarina ayak uydurmasi mi gerekiyor, yoksa modern insanin bu felsefeleri yanlis yorumlayarak birer kacis araci olarak mi kullandigini sorgulamaliyiz? Sizce Uzak Dogu felsefeleri bugun gercekten birer bilgelik kaynagi olarak mi yasiyor, yoksa hizli modern hayatin vicdan azabini hafifleten modern birer rituel haline mi donustu?


  • SamurayS

    Geleneksel dinlerin insan ruhunun ve zihninin modern dünyadaki krizlerine tam anlamıyla yanıt veremediği hissi, son yıllarda yeni inanç hareketlerinin ve alternatif spiritüel akımların patlama yapmasına zemin hazırladı. Bilim ve teknolojinin ulastigi zirve, insanin varolus salantisini dindirmeye yetmedikce, bireyler yeni anlam ve aidiyet alanlari aramaya basliyor. Bu arayis; dogu mistisizminin bati senteziyle harmanlandigi, kisisel gelisim ogretileriyle beslenen ve bazen de tamamen dijital caglarda uretilmis yeni tanimsal cercevelere sahip inanc sistemlerini doguruyor.

    Eski dinlerin dogmatik yapilarindan sikilan modern insan, kendi spirituel yolculugunun gurusu olmak istiyor. Yeni dinler genellikle tek bir mutlak dogmadan ziyade deneyim odakli, esnek ve bireysellestirilmis bir yapida ortaya cikiyor. Ancak burada kritik bir kesisim karsimiza cikiyor. Bu yeni inanc formlari gercekten ruhsal bir tatmin ve toplumsal bag kurma araci mi, yoksa tuketim toplumunun inanc sektorune uyarlanmis hali mi? Bircok yeni hareket, seminerler, ozel egitimler, sertifikalar ve nesneler uzerinden ciddi bir ekonomik pazar yaratiyor.

    Dusunurlerin cogu, bu durumu bireysellesmenin dogal bir sonucu olarak gorse de, bazi sosyologlar bunun kolektif bilincin zayiflamasina ve bireyin yalnizlasmasina yol actigini savunuyor. Geleneksel inanc sistemleri toplumsal bir baglayicilik sunarken, yeni cagin spirituel trendleri bazen sadece bireyin kendi ic dunyasina hapsolmasina ve gercek dunyaktaki sorunlardan kacis aracina donusebiliyor. Diger yandan, bu hareketlerin geleneksel tabuları sorgulayan ve farkli kulturleri birbirine yaklastiran yapici yonleri de goz ardi edilemez.

    Siz bu konuda ne dusunuyorsunuz? Modern dunyada ortaya cikan yeni inanc hareketlerini ve spirituel akimlari gercek birer aydinlanma araci olarak mi goruyorsunuz, yoksa tuketim kultunun inanc kilifina burunmus hali mi?


  • Yapma KafaY

    Aslında din mi huzursuz yapıyor yoksa huzursuzlar mı dindar oluyor bu konu artık içiçe geçmiş. Yumurta tavuk ikilemi gibi.

    Ancak gözlemlediğim kadarı ile dindarların büyük oranda huzursuz olduğunu görüyorum.

    Dinsizlere huzur reklamı yapıp sonra da kanlı bıçaklı düşmanlık gütmelerinden belli değil mi zaten.

    Onlar gibi değilsen size hemen bir kulp takarak düşman saflarına geçiyorlar. Gerçekten iç huzuru olan kişiler binlerce yıldır sürdürülen bir kavganın tarafı olamaz.

    Gerçekten iç huzuru olan kişiler farklı insanlarla da birlikte yaşayabilir.

    Gerçekten iç huzuru olanlar çevresini kendi gibi olmaya zorlamazlar.

    Bir hayali varlığın önünde secde edip yalvarıp yakarmazlar. Bir hayali varlığın adına kendilerini feda etmezler.

    İç huzuru olan insanlar farklılıkları günah olarak görmezler.

    Bu aslında büyük bir kibirin dışa vurum şeklidir.

    İç huzuru olan insanlar diğerlerini de hataları ile kabul edenlerdir. Kendi hatalarını görüp ders alanlardır. Başkaşarına mobing yapmazlar.

    Burada dindarların hepsi huzursuz diyemeyiz ancak çoğunluğu böyledir.

    Dindar olmayanlar arasında da huzursuz tipler illaki vardır. Toptan karalama yapmamak gerek. Ama istisnalar genel kuralları bozmaz.


    Huzursuzluk herkeste var bu ülkede. Alevisi de sünnisi de sorunlu. İnanç çare olamamış.
  • S


    O kadar fareyle birlikte yaşıyorlar ama hastalanmıyorlar. Sebebi basit aslında. Vücutları mikroplara karşı bağışıklık geliştiriyor. Bu sayede farelerden mikrop kapmıyorlar. Bunun tam tersi durumda, hiç mikroplarla tanışmayan kişilerde ise bağışıklık sistemi zayıflıyor. Buna da hijyen hipotezi deniyormuş.
  • ?

    Pierre Bourdieu'nün "La Misère du monde" / Dünyanın Sefaleti (1993) kitabı, Fransa'da 90'ların başında yaşanan toplumsal çöküşü insanların kendi ağzından anlatıyor.

    Tezli bir sosyoloji kitabı değil, 3 yıl süren saha görüşmelerinin toplamı.

    Neyi anlatıyor?

    Bourdieu ve ekibi, işçi, memur, öğretmen, öğrenci, göçmen, banliyö gençleri, işsizler gibi toplumun farklı köşelerinden 50'den fazla insanla derinlemesine konuşuyor. Her bölümde önce kişinin kendi hikayesi var, sonra Bourdieu'nün ekibinin analizi.

    Ana derdi şu: Yoksulluk sadece parasızlık değil.

    Kitapta 3 tür sefaletten bahseder:

    1. Büyük sefalet: Evsizlik, işsizlik gibi herkesin gördüğü sefalet.

    2. Küçük sefalet / Konum sefaleti:

    Kitabın asıl bulduğu şey bu. İşi var, evi var ama sistemin içinde aşağılanıyor, değersiz hissettiriyor. Örneğin kariyer hayalleri ile okumuş biri işyerinde daha beter aşağılanıyor hiçbir saygınlığı yok. Ya da bir belediyede çalışan sosyal hizmet görevlisi, devletten aldığı çelişkili emirler arasında ezildiğini anlatıyor.

    Köyden kente daha iyi bir yaşam hayali ile gelmiş ama elitler tarafından daha beter dışlanmış.

    3. Devletin geri çekilmesi: Bourdieu'ye göre 80'lerde neoliberal politikalarla devlet sosyal alandan çekildi, okul, hastane, toplu konut gibi yerler çöktü ve bu "küçük sefalet" ortaya çıktı. Sağ el (maliye, ekonomi) sol eli (eğitim, sosyal hizmet) boğuyor diyor.

    Neden önemli?

    O döneme kadar sosyologlar istatistikle konuşuyordu. Bourdieu "insanları dinleyin" dedi. Kitap Fransa'da çok sattı, siyasetçileri bile sarstı. Bugünkü sarı yelekliler, banliyö isyanları gibi olayların kökenini 30 yıl önce haber veren kitaplardan biri olarak görülür.

    600 sayfalık bir kitap.


  • Yapma KafaY

    Ülkede yıllardır kürt sorunu tartışılıyorsa madem laz sorunu niye tartışılmıyor.

    Ülke bu hale nasıl geldi?

    Kürtler sorun ise lazlar da sorun mütayitlerde sorun, rüşvetçi bürokrat sorunu yok mu. Satılık devlet adamı sorunu hiç mi yok?

    Neden tek sorun kürt?

    Bence diğerleri daha büyük sorun. Laz sorunu da gündeme getirilmeli ve tartışılmalıdır.


    En çok milliyetçi vatansever geçinenlerin iktidarı döneminde ülkede soyulmadık cüzdan , yoklanmadık kumbara ve zarar görmeyen kimse neredeyse kalmadı. Ama tüm suçu israile at. Kürt sorunu var de. Din elden gidiyor de.. Yiyen var nasılsa.