@TENTEN chachelerdendir o f5 lersen dnslerin tasindigini goreceksin sanirim sunucusunu degistirdi site.

Alım satımda kullanılmaz ama bir de muhayyer, muhayyel ile karıştırılır. Başka yerde karşılaşılsa bilinmez. Muhayyeri açıkladık. Muhayyel ise bambaşka bir şeydir. Hayal edilen demektir. Hayalde canlandırılan. Bir de karıştırılacağını sanmam, çünkü zaten kimse kullanmaz da tevkif ile tevfik karıştırılabilir Osmanlıca bir metin okurken. Kim okuyacak hiç kimse, o bakımdan sakıncası pek yok ama yine de madem köken kaçınılmaz bir şeydir, şu anda ne olsak da kökenimizin ne olduğu hiç değişmez. O yüzden bunları bilmekte yarar var. Kökü mazide bir âtiyim demiş şair ve doğru söylemiş. Kökümüzü değiştirme olanağımız yok. Geleceğimizi ise şekillendirebiliriz. Ama bunu yaparken kökümüzden kopma şansımız yok. O halde bilelim: Tevkif tutuklama demektir. Tevfik ise "yâr ve yardımcı" demektir. Oldukça zıt anlamları var.

Doğrusu tabular, dogmalar sayesinde tartışma kültürüne yaklaştığımızı, yaklaşabildiğimizi sanmıyorum; herkesin doğrusu sarsılmaz, ilanihaye gerçek sanılmakta, tersine her görüş ve düşünce açıklaması şiddetle ret edilmektedir; yetinilmeyip küçümseme, alay konus yapma, basite indirgeyerek safdışı bırakılmak istenmektedir. Bu yapı tüm düşüncelerin dogmatizmin bataklığına saplanmasının nedenlerdinden biridir.

@bagimsizkoala, içinde söyledi: Sizi Farklı Kıldığını Düşündüğünüz Bir Özelliğiniz Var Mı ? @Struma bana iyi gelmeyen kişilerden anında uzaklaşmam sanırım. Buz gibi olur ve umrumda olmaz. Yani bir anda sevgim hiç yokmuş gibi olabiliyorum. Bu önemli bir konu. Psikologlar size negatiflik bulaştıran kişilerden uzak durun diyorlar. Belki onun da yardıma ihtiyacı var, pozitiflik aşılayan bir dosta ihtiyacı var ama sen ona pozitif vermeye çalışırken o sana sürekli negatif gönderiyorsa ne yapabilirsin de? Kendini düşünmek lazım başta. Ona iyi geleyim diye onun sana kötü gelmesini göze almamak gerekiyor. En kötüsü suskun kalayım, kalbini kırmayayım, yazık onun da psikolojisi iyi değil yardımcı olayım demek. Sesini çıkarmadıkça negatifi habire verecektir. Uzak durmaktan başka çare yok.

Emisyon konusu ekonomide ciddi bir ikilemdir. Hükümetler ver parayı bol bol gitsin, Merkez bankası bassın parayı, kağıdı boyamak değil mi, bas gitsin. Ne zam yaptı be maaşlara helal olsun desinler oylar gelsin isterler. Halk da anlamaz, maaşlara bol bol zam gelsin ister. İşte bu cahil dalkavukluğunun zararlarıdır. Halka kalsa bütün ormanları odun kömürü yapalım, piknik yapalım ızgara yapalım diyebilirler. Halka bırakırsan son balığa kadar yakalayıp hiç balık bırakmaz, soyunu kuruturlar. Halka bırakırsan dağda önlerine çıkanı vururlar, üreme zamanı mı, bu hayvanın yavrusu var mı, soyu tükenme tehlikesi var mı demezler. Halka bırakırsan burası doğa koruma alanı mı, SİT alanı mı, dinlemez. İnsanın bir hayvan türü olduğunu, ancak bilgi ile insan olabildiğini unutmak bir felakettir. Bilgiye değer vermeyen toplumların sonu iyi olmaz, bilgi çağında bu daha çok ortaya çıkacaktır. Cahil dalkavukluğu bir ülkeyi felakete götürür.

@DemoKratos, içinde söyledi: Günlük ortalama elektrik tüketiminiz için barajdan kaç ton su akmalıdır? milleti de televizyon dizileri ile uyutup idare ediliyorlarmış gibi gösteriyorlar. Bir dizi evreni oluşturdular, sanal bir evrende rüya gösteriyorlar. Televizyon kanalları tam bir dizi fabrikasına dönüştü. Başka hiç bir şey yok. Düşünme, sadece ipnotize ol ve beynin yıkansın. Ciddi de devlet bütçesi fonlanıyor bu amaç için. Yani bir tarih dizisinde büyük harcamalar var. Kostümler, ortamlar, atlar, bunlar az parayla olacak işler değil. Nedir, insanlar bu günü unutup hipnoz olup mazi ile avunacaklar. Hayır bu televizyon dediğin şeyde başka bir şeyler daha olurdu yahu! Dogmatik saplantıya fikir dendiği ve başka fikre değer verilmediği korkunç bir ortam var. Dogmatik saplantılısan ideal vatandaşsın. Sorgulayansan sakıncalı piyadesin! Bence korkunç.

Kutup yıldızı misal... Demir kazık diye adlandırılır. Daima kuzeydedir. Hiç değişmez. Her zaman kuzeyi gösterir değil mi... Hayır. Hep öyle olmayacak. Binlerce yıl sonra artık kuzeyi göstermeyecek. Yerini başka bir demir kazık alacak kuzeyi gösteren. Binlerce dediysem bir kaç bin değil. Bir on bin filan. Bu kozmik ölçekte bir an kadar kısadır ama insan yaşam süresine göre uzun bir süre. İnsan yaşamı evrendeki çoğu değişimi algılamak için aşırı derecede kısa. Örneğin galaksimiz Samanyolu, komşu galaksi Andromeda ile çarpışacak ama bunu bir insan evladının görme şansı son derece düşük. O gün geldiğinde gezegenimiz olmayacak. İnsanlık başka bir gezegende devam ediyor olacak mı bilmiyoruz.

@kereste, içinde söyledi: Fake News nedir? .insanlarda azıcık utanma duygusu olsaydı, dünya bambaşka bir diyar olurdu. İnsanlarda duygu var ama utanmanın ne olduğunu bilmiyorlar, asıl sorun burada. Eee, utanmanın ne olduğunu bilmeyen yobazlar özellikle duygu olsa ne yazar. Örneğin duygusuna bakarak tecavüz ediyor ama utanmayı bilmediği için "Namaz kılıyorum" diyerek yaptığı tecavüzü aklınca temize çıkarıyor. Bu tür insanlara haberin doğruluğu ilgilendirmiyor, haberin başında ve kıçında bismillah-elhamdülillah varsa inanması için yetiyor.

Bence bisiklet insan türünün yaptığı en iyi icattır. Ne bilgisayar, ne uzay mekiği, ne uydu. Bir bisiklete atlar ve dünyayı dolaşır, hiç yakıt kullanmazsınız. Yok böyle bir icat. Hayatta hiç kimsem olmasa, yapayalnız bir adam olsam kesin bisikletle dünya turuna çıkar, nerede ölürsem orada kalırdım. Yanımda bir köpeğim olurdu. Hayatım boyunca kediler besledim, kaç kedim oldu sayamam. Bir kedi ordusu olurlar. Hayatımda sadece bir tek köpeğim oldu. Köpeğin sadakati bambaşkadır. Kedide işte bir tek bu eksiktir. Nerde köpeğim dinlenmek istedi, orada mola verirdim. Ben ne yersem o da onu yer, ben nerde yatarsam o da orada yatardı. Bağımsız, hiç kimseye karşı hiç bir sorumluluğu olmayan başına buyruk, canı ne istiyorsa onu yapan bir adam olmak isterdim doğrusu. Zaten de öyleydim, hiç kimse bana ne yaptığımı soramazdı. Hesap vereceğim hiç kimse yoktu. Ama bir kez bağlandın mı bir daha kurtuluş ancak ölüm ile. Sözümü tutamadığım olmamıştır. Ölüme kadar sözü verdiysem ölüme kadardır, sözden dönmek asla yok. Öyle alıp başımı gidemem söz verdiysem. Kedilerimi de ölüm bizi ayırıncaya kadar diye alırım. Şimdiye kadar hep kedilerin ölümü beni onlardan ayırdı. Bakalım son kedim hangisi olacak ve beni ondan benim ölümüm ayıracak merak etmiyor değilim. Kediler aynı benim gibi özgürlük düşkünüler ve özgüvenleri aşırı yüksek. Bu yüzden zaten kısa olan ömürlerini bile tamamlayamayabiliyorlar. Önceki kedilerimden aldığım derslerle şimdiki kedimin bütün risklerini önledim. Dışarı çıkmaz, istemez zaten çıkmak. Bütün balkonlar pencereler kedi güvenli. Onun yaşlanıp ölmesini istiyorum, kucağımda son nefesini vermeli. Ondan önce ölmezsem tabii. Onu sevgimle çok mu sıkıyorum diye endişe ediyorum ama çıkmayı gerçekten kendisi istemiyor. Ne zaman çıkarsam koşarak geri geliyor. Sürekli deniyorum, özgür bırakıyorum, gitmiyor. Kapıdan on metre uzaklaşmış değil. Onu bir kez uzun seyahate çıkardım, eve dönünceye kadar huzur bulmadı. Ama bin kilometre yol yaptı, beni eve hapsettin gün göstermedin diyemez. Gittiğim yerler çok güzel yerlerdi, istese orada kalırdı. Eve dönünceye kadar evi özlediğini açıkça söyledi. Ağzıyla değil, kedi dilini artık öğrendim. Birbirimizin ne dediğini anlarız. Aynı dili konuşmayız ama anlarız.